Oranje couppleger

In november begon de viering van tweehonderd jaar Oranjemonarchie. En ter gelegenheid daarvan verschenen biografieën van de drie negentiende-eeuwse Oranjekoningen, Willem I, Willem II en Willem III. Een box-set: drie kloeke ingenaaide boeken in een fraaie "Koningsbiografieën"-doos. Tot mijn grote plezier kreeg ik ze van Elly cadeau met de kerst. En ik ben direct begonnen met verslinden.

Het eerste deel heb ik nu uit. Willem I blijkt een zeer interessante man, waarover het aangenaam lezen is. Tijdgenoot van Napoleon, kind van de Verlichting, speelbal van de Europese mogendheden, man met een enorme hoeveelheid mazzel. Autoritaire, koppige geldwolf. Hoe verder ik kwam in het boek, hoe onsympathieker ik hem ging vinden. Overloper, vreemdganger, couppleger, kortom never a dull moment.

Ik ga nu met veel zin beginnen aan Willem II, ik hoop dat diens biografie net zo goed geschreven is.

De held van Waterloo

En de tweede koningsbiografie zit er ook in; smaakte weer lekker. Willem II bleek een zeer interessante man. Groeide op in Berlijn, studeerde in Oxford, vocht met het Engelse leger in Spanje en Portugal tegen de legers van Napoleon. Leest als een spannend jongensboek.

Hij beleeft zijn finest hour in juni 1815 voor en tijdens de Slag bij Waterloo. 'Hero' for one day. Daarna begint het modderen. Foute vrienden, te dure hobby's, verboden verlangens, permanent ruzie met zijn vader, de koning. Als militair succesvol, als Prins van Oranje een onhandige prutser, als koning een onsympathieke populist.

Leuk om te lezen dat ooit een van zijn vele afpersers door de politie in de kraag werd gevat in een hotel in Lisse.


Ik ga nu verder met de derde koningsbiografie, die van koning Willem III, aka Koning Gorilla. Dat zal naar ik verwacht ook weer een kleurrijk verhaal opleveren.

De waterheld van Het Loo

En dat is drie! Koning Willem III wel te verstaan. Ook dit bleek weer een geslaagde biografie, een fraaie beschrijving van het leven van een niet zo fraaie man. Als staatshoofd altijd in de contramine met ministers, met een enorme verachting van het parlement, conservatief tot op het bot. Als echtgenoot een gedegenereerde hork, gek op boerinnetjes en operazangeressen, driftig, boosaardig, egoistisch.

Erg interessant vond ik de beschrijving van de Europese context waarin Willem opereerde. Zo begrijp ik nu eindelijk waar De Krimoorlog over ging. En ook de ontwikkelingen in de Duitse Bond, voorafgaand aan de Frans-Pruisische oorlog, hoe Limburg een Nederlandse provincie werd, het komt allemaal erg duidelijk aan bod.

Er zitten ook saaie stukken in. Die ellenlange verhalen over ministers met ellenlange namen verveelden me al snel. In de 41 jaar van Willem's koningschap heeft hij heel wat ministers aangesteld en weer ontslagen. Taaie kost.

Ik heb erg veel plezier beleefd aan de drie koningsbiografieën; ik ga nu doorpakken met Wilhelmina, over wie C.Fasseur een biografie schreef die goed staat aangeschreven. Twee kloeke delen, ruim 1200 bladzijden, ik heb nog wat te doen.