Ik vlieg van de week naar Parijs, komt er een verschrikkelijke mooie vrouw de cabine in en tot mijn grote plezier gaat ze naast me zitten. We raken aan de praat. Ze vertelt dat ze onderweg is via Parijs naar New Orleans, voor een internationaal congres van nymfomanen. "Ik ga daar een toespraak houden," zegt ze, "de mensen denken nou wel dat negers de grootste hebben, maar ik kan uit uitgebreide ervaring verklaren dat dat eigenlijk geldt voor indianen. En de Fransen mogen dan de naam hebben de beste minnaars te zijn, maar de beste zijn natuurlijk de Grieken." Interessant. Ik zeg tegen haar: "Leuk om te horen. Maar voor u verder vertelt, ik zal me even voorstellen. Winnetou." Ik steek haar mijn hand toe. "Winnetou Papadopoulos."
een kijkje op de wereld vanuit het perspectief van een senior duinkonijn met pensioen
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Verhuisbericht
Wie de afgelopen maanden op Franz' Golden Years heeft rondgekeken, zal gemerkt hebben dat ik onregelmatig publiceer. Maar wees gerust, i...
-
"Jij hebt zeker tijd te veel, nu je met pensioen bent." Ik weet het niet, de dagen lijken soms niet lang genoeg om alles te doen w...
-
Tien jaar geleden overleed David Bowie. Dat klinkt als een herdenking, maar zo voelt het niet. Het is meer een meetpunt. Een moment waarop...
-
Best wel een spannende boektitel, de vrouwen aan wie ik ’s nachts denk. Maar dit is niet wat je wellicht zou denken. Dit is een reisboek ove...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten