Dit is een opname uit Bowie's afgebroken Nineteen Eighty Four-project uit 1973. Hij zou het verhaal van Orwell als muziektheaterstuk gaan brengen. Maar er bleek iets met rechten en zo en het hele verhaal ging niet door. Dit liedje lag er al wel. Song werd dus niet afgemaakt. Andere liedjes kregen nog een plek op de Diamond Dogs-elpee, maar Dodo paste daar niet bij.
Er kwam nog wel een plan-B, het zou een duet met Lulu kunnen worden. Waarschijnlijk is de opname die we hier horen de versie waarin Bowie het liedje voorzingt aan Lulu. Hij zingt het namelijk niet echt met overtuiging.
Maar anyway, ook plan-B kwam er niet van. Dodo belandde onaf op een plank. Niet helemaal onbegrijpelijk.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
-
"Jij hebt zeker tijd te veel, nu je met pensioen bent." Ik weet het niet, de dagen lijken soms niet lang genoeg om alles te doen w... -
Tien jaar geleden overleed David Bowie. Dat klinkt als een herdenking, maar zo voelt het niet. Het is meer een meetpunt. Een moment waarop... -
Best wel een spannende boektitel, de vrouwen aan wie ik ’s nachts denk. Maar dit is niet wat je wellicht zou denken. Dit is een reisboek ove...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten