Ook deze song werd opgenomen tijdens de Ziggy-sessies. Het zou de follow-up single van Starman moeten worden. Maar dat werd het niet. Als je er nu naar luistert dan begrijp je niet waar ze meer dan veertig jaar geleden zo'n drukte om maakten, maar dit liedje zou te expliciet gay zijn. In de VS wilde de muziekmaatschappij er niet aan, en ook in Engeland vonden ze het maar niks. Ik snap daar helemaal niks van, maar dat zal wel aan mij liggen. En wat dan nog!
Ik moet het toegeven, met dit liedje smokkel ik een beetje. De regels voor mijn Brilliant Adventure stellen dat de liedjes niet op een grote compilatie mogen hebben gestaan. Nu staat er een versie van John, I'm Only Dancing op zowel de Platinum Collection (The Best of Bowie 1969/1974) als op changesonebowie, maar in beide gevallen betreft dat een in mijn ogen inferieure versie. Deze versie met saxofoon is werkelijk superieur. Dit is voor mij het all-time hoogtepunt van de glamrock, er is geen betere.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
-
"Jij hebt zeker tijd te veel, nu je met pensioen bent." Ik weet het niet, de dagen lijken soms niet lang genoeg om alles te doen w... -
Tien jaar geleden overleed David Bowie. Dat klinkt als een herdenking, maar zo voelt het niet. Het is meer een meetpunt. Een moment waarop... -
Best wel een spannende boektitel, de vrouwen aan wie ik ’s nachts denk. Maar dit is niet wat je wellicht zou denken. Dit is een reisboek ove...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten