Een song uit 1981, geschreven voor de gelijknamige film. Gemaakt samen met Giorgio Moroder, de man achter onder andere Donna Summer's I Feel Love. Het is een donkere, maar ook spectaculaire song; een trage opbouw, langzaam toewerkend naar een majestueuze finale. Zangeressen maken het compleet. Dit is een hoogtepunt in Bowie's carrière, en op zeker een hoogtepunt in de jaren tachtig.
Maar goed, dan heb je dus een geweldige song gemaakt voor een soundtrack. Dan wil je die song ook op je eigen album, toch? Niet dus, voor Bowie's volgende project, Let's Dance, maakten ze een geheel nieuwe opname van Cat People. Met nu Nile Rodgers in plaats van Giorgio Moroder aan de knoppen. Dat resultaat is een flauw aftreksel van dit magnifieke origineel.
een kijkje op de wereld vanuit het perspectief van een senior duinkonijn met pensioen
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Verhuisbericht
Wie de afgelopen maanden op Franz' Golden Years heeft rondgekeken, zal gemerkt hebben dat ik onregelmatig publiceer. Maar wees gerust, i...
-
"Jij hebt zeker tijd te veel, nu je met pensioen bent." Ik weet het niet, de dagen lijken soms niet lang genoeg om alles te doen w...
-
Tien jaar geleden overleed David Bowie. Dat klinkt als een herdenking, maar zo voelt het niet. Het is meer een meetpunt. Een moment waarop...
-
Best wel een spannende boektitel, de vrouwen aan wie ik ’s nachts denk. Maar dit is niet wat je wellicht zou denken. Dit is een reisboek ove...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten