In 1981 maakte de BBC een tv-bewerking van een toneeelstuk van Bertolt Brecht, Baal. En Bowie deed mee. Als acteur en als zanger. Vijf liedjes. Geen eigen composities, maar teksten van Brecht opnieuw op muziek gezet door Dominic Muldowny, behalve één stuk (The Drowned Girl) van Kurt Weill. Het werd een groot succes. De liedjes kwamen uit op EP en ondanks het bijzondere karakter werd dat een hit in Engeland.
Het is ingetogen muziek, bijna kamermuziek. Vooral strijkers. Dit heeft helemaal niets meer met rock te maken. Het is een buitengebied in Bowie's oeuvre, maar volstrekt geen onaangenaam buitengebied.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
-
"Jij hebt zeker tijd te veel, nu je met pensioen bent." Ik weet het niet, de dagen lijken soms niet lang genoeg om alles te doen w... -
Tien jaar geleden overleed David Bowie. Dat klinkt als een herdenking, maar zo voelt het niet. Het is meer een meetpunt. Een moment waarop... -
Best wel een spannende boektitel, de vrouwen aan wie ik ’s nachts denk. Maar dit is niet wat je wellicht zou denken. Dit is een reisboek ove...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten