In 1967 mocht David, als David Bowie, een elpee maken. En tijdens de opnamesessies voor die elpee kwam ook dit werk tot stand. We horen vooral hobo en klarinet, niet bepaald de standaard muziekinstrumenten in de popmuziek. En we horen een liedje waarin een aantal waarschijnlijk fictieve "vrienden" uit die periode als tamelijk onsympathieke personages ten tonele wordt gevoerd.
Het kwam niet op de elpee, het werd de b-kant van een singeltje (The Laughing Gnome), dat volkomen terecht geweldig flopte.
Bowie heeft veel vreemde dingen gedaan in zijn carrière, maar zelfs met dat in het achterhoofd blijft dit The Gospel According to Tony Day een buitenbeentje.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
-
"Jij hebt zeker tijd te veel, nu je met pensioen bent." Ik weet het niet, de dagen lijken soms niet lang genoeg om alles te doen w... -
Tien jaar geleden overleed David Bowie. Dat klinkt als een herdenking, maar zo voelt het niet. Het is meer een meetpunt. Een moment waarop... -
Best wel een spannende boektitel, de vrouwen aan wie ik ’s nachts denk. Maar dit is niet wat je wellicht zou denken. Dit is een reisboek ove...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten