Tijdens het aperitief voor het zaterdagdiner lopen ze rond, de hartendames. Brede dames met een missie: het bevorderen van de liefde. Franz komt de fraaie eetzaal binnen en Wanda, de breedste van de brede hartendames, komt linea recta op hem af en bestookt hem met allerlei intieme vragen omtrent zijn liefdesleven. Wanda laat zich niet afpoeieren: ze is nu eenmaal op een missie en ze meent in Franz een target te hebben. Wanda maakt iets moois voor Franz, een toepasselijk gedicht:
Sprookjes
Sprookjes worden elke dag verzonnen
er zijn er vast miljoenen bij elkaar
maar sprookjes zullen altijd sprookjes blijven
alleen ons eigen sprookje - dat is waar.
Franz en El roepen in koor: teiltje! We krijgen het fraaie gedicht mee op een voorgedrukt oranje kaartje. In een romantisch plastic zakje, waarin Wanda tevens nog wat relevante attributen stopt: een roze hartjessnoepje (zonder tekst), twee rode veertjes ("voor de passie in de relatie") en een banaantje ("voor de erotiek"). "Doe van die banaantjes er maar gelijk twee!" vraagt El. Wanda glimlacht zielsgelukkig: haar missie is geslaagd.
2 opmerkingen:
Geen trosje bananen?
Anonymous ben ik dus :-)
Een reactie posten