Posts

Het lijk bij de Keukenhof

Afbeelding
Mijn vader was van 1930 en groeide op in Lisse. Hij heeft in zijn jonge jaren veel meegemaakt, maar vertelde daar slechts spaarzaam over. En het was toch allemaal niet niks, de crisis van de jaren dertig, de bezettingstijd, de jaren van opbouw na de oorlog, ga d'r maar aan staan. Eens vertelde hij een verhaal uit de oorlogstijd. Er was een Duitser neergeschoten, vermoord, bij de Keukenhof. Uit angst voor represailles van de Duitsers had hij zich een dag lang verborgen gehouden in een sloot buiten het dorp. Twee zinnen. Dit had op zich een goed verhaal kunnen worden, maar ja, met slechts twee zinnen kom je niet veel verder.

Vorig najaar kwam deze gebeurtenis, verhaal is eigenlijk een te groot woord, kwam deze gebeurtenis dus, voorbij in een gesprek met mijn zus. Een moord bij de Keukenhof, daar zou toch meer over te vinden moeten zijn. Even googlen, en jawel hoor! Tal van hits. Er blijkt zelfs een geheel boek te zijn gewijd aan deze gebeurtenis. In 2014 verscheen "Het lijk bi…
Afbeelding
Sofi Oksanen - Zuivering Ik lees veel. Ik lees veel boeken. Ik lees veel boeken over geschiedenis. Ik lees biografieën en historische romans. En af en toe lees ik met plezier goed een geschreven verhalende roman. De afgelopen vakantie las ik Zuivering van de Finse auteur Sofi Oksanen. Dat blijkt een zeer goed geschreven verhalende familieroman, waarin het verhaal zich afspeelt tegen de achtergrond van de recente geschiedenis van Estland. En toen ik het uithad had ik enkele dagen nodig om weer een beetje bij zinnen te komen. Wat een boek, wat een ervaring!

De hoofdpersoon is Aliide Truu, een oude vrouw bij het begin van het verhaal in 1992. Aliide woont al haar gehele leven in een klein dorp in West-Estland en heeft daar van alles meegemaakt. In haar jeugd was Estland een onafhankelijk land, in 1939 vielen de Russen binnen als uitvloeisel van het Molotov-Ribbentroppact, twee jaar later rolden de Duitse tanks door het dorp als onderdeel van de operatie Barbarossa en in 1944 werd Estlan…

Lemming management

Afbeelding
Je kunt veel zeggen van Theresa May, maar niet dat ze het snel opgeeft of zo. Ze is koppig, ze spreekt met een vreemd accent, ze begrijpt weinig van wat er op het continent gebeurt, maar je kan niet zeggen dat ze het snel opgeeft. Ja, we hebben het weer eens over de aanstaande brexit. May heeft een laatste truc bedacht, een ultieme poging om het Verenigd Koninkrijk uit de EU te leiden. Een bijzondere truc, dat moet gezegd.
Sinds november roept ze tegen het parlement van het VK dat de withdrawal deal die ze met de EU27 heeft onderhandeld, dat dat dé deal is. Iets beters is er niet, zo moet het, het kan niet anders. Dat parlement vond het onvoldoende, en stemde de deal af. Einde oefening, denk je dan. Maar niet als je Theresa May heet. Want dan zeg je tegen dat parlement iets dat neerkomt op: als jullie nu zeggen dat het tóch anders moet, dat die backstop paragraaf voor Noord-Ierland onaanvaardbaar is, dan ga ik dat wel vertellen in Brussel. En dan zullen die vast wel wat anders bedenke…

Gezellig een stukje varen - Albert Edelfelt, twee schilderijen

Afbeelding
Een kinderbegrafenis In 1979 woonde de Finse schilder Albert Edelfelt in Parijs. Hij was getalenteerd, Parijs was in die tijd het bruisende centrum van de kunstwereld, helemaal logisch dus. Hij produceerde in een flink tempo, hij was redelijk succesvol. Hij schilderde in deze fase vooral realistische, naturalistische scenes. Hij toont gewone mensen in hun gewone omgeving. Technisch zeer knap gemaakt. Bovenstaand werk, Begrafenis van een kind, hangt prominent in de grote zaal van het Ateneum Museum in Helsinki, de Finse National Gallery.

Ik vind het een zeer indrukwekkend schilderstuk. De kleine doodskist staat centraal, met de rouwende familieleden eromheen. Met z'n allen in een roeibootje op een meer. Waar gaan ze heen? Je weet het niet. Wie is wie? Het maakt niet uit. Mooi werk. Maar wel een beetje erg mistroostig. Je zou het niet in je eetkamer ophangen, bij wijze van spreken, daar word je niet vrolijk van tijdens het ontbijt.

Een doopvaart
Dat dacht de Zwitserse kunsthandelaa…

Rock Archeologie

Afbeelding
Bob Dylan - The Bootleg Series 14: More Blood, More Tracks En daar is-tie dan, het veertiende deel in die machtige Bootleg Series. Terug naar 1974, Bob Dylan graaft zich autobio en maakt het rolmodel-album voor singer/songwriters, tien songs die een zeer persoonlijk verhaal vertellen. Blood on the Tracks behoort tot de algemeen meest geliefde, hoogst gewaardeerde Dylan-albums.

Ik was nooit zo kapot van dat album, maar ach, ik was natuurlijk maar een eenvoudige zeventienjarige muziekpuber toen. Wat wist ik er nou van ? Het zou vooral om de teksten moeten gaan, maar die kon ik nooit zo goed volgen. Dylan is al niet de zanger met de meest duidelijke articulatie (ja, dat is een eufisme), en zijn woordgebruik was voor mij als niet-Amerikaan niet altijd even goed te volgen. Tangled Up in Blue bijvoorbeeld, mooi liedje, maar waar gaat het over? Lily, Rosemary and the Jack of Hearts, een eindeloos verhaal over een bankroof, een avondje verveeld pokeren, de moord op een diamanthandelaar, wat m…

I’ve seen the future of mankind

Afbeelding
De ontwikkeling van onze samenleving gaat niet vanzelf. Dat realiseren we ons niet altijd, we staan er niet altijd bij stil, maar niets gaat vanzelf, ook maatschappelijke vooruitgang niet. Bij die veranderingen zijn persoonlijke bijdragen van mensen natuurlijk instrumenteel. Waar zou de westerse cultuur zijn zonder het genie van Leonardo da Vinci, zonder de briljante Isaac Newton, zonder de visionaire vastberadenheid van Winston Churchill, zonder de eloquente veelzijdigheid van Alexander Pechtold. Muziek is natuurlijk een fundamentele component van onze cultuur. Onze gekende muziekcultuurdragers zijn natuurlijk Bach, Verdi en Lennon. Maar tijdens de deelname gisteravond aan de pop bizz quiz in het Hilversumse De Vorstin realiseerde ik me dat aan dat rijtje een nieuwe naam dient te worden toegevoegd, de naam van een muziekgezelschap dat onze gehele maatschappij naar een hoger niveau tilt, dat nieuwe vergezichten ontvouwt aan hen die er oog voor hebben, dat een nieuwe bouwsteen aandraa…

David Bowie is floating in a most peculiar way

Na London, Toronto, Sao Paolo, Berlijn, Chicago, Parijs en Melbourne is het rondreizende David Bowie Is-circus neergestreken in …. Groningen. Drie maanden is de tentoonstelling David Bowie Is te bezichtigen in het Groninger Museum. Een bijzondere prestatie van de directeur van dat museum, een bijzonder moment in de Nederlandse popgeschiedenis, een uitgelezen mogelijkheid om van een bijzondere tentoonstelling te kunnen genieten. Honderden persoonlijke attributen van Bowie te zien, te ruiken, te bewonderen. Handgeschreven teksten, foto’s, video’s, kleding, decorontwerpen, mooi gepresenteerd in een multimediale setting: niet alleen vision maar ook sound. Prachtig! Je komt van alles tegen: de saxofoon waarmee een 17-jarige David Jones speelde in dat bandje The Kon-Rads, Major Tom’s ruimtehelm, Starman’s tweedelige gekleurde jumpsuit, Brian Eno’s Berlijnse synthesizer, het driedelige kostuum van de Thin White Duke, het ... en het …, niet te vergeten de ... en de …  Ik kan niet ophouden. L…