donderdag

Not so tough

Ilse de Lange, Patronaat Haarlem

Vanavond met Belladonna, Isis en Felix naar het Haarlemse Patronaat geweest bij een optreden van Ilse de Lange. Het laatste optreden in Ilse's Clubtour 2006.

Ilse

Was nog niet eerder in het Patronaat geweest. Mooie muziekzaal. Nog niet zo lang geleden helemaal verbouwd. Ziet er allemaal fris en fruitig uit. Er is heel veel publiek; wanneer we om iets over acht uur aankomen staan er lange rijen wachtenden buiten. Binnen is het vol. Het voorprogramma is al bezig wanneer we de zaal binnenkomen. Enthousiast driemansbandje The Junes (gitaar, basgitaar en percussie) zingt een aantal aardige songs. Geluid klinkt prima.

Om een uur of negen is Ilse aan de beurt. En direct aan het begin van haar optreden wordt het me duidelijk dat dit een leuke avond zal worden: ze zet stevig in met The Lonely One en ze zingt fantastisch. Samen met de vier mansbegeleidingsband (drums, bas, gitaar, toetsen) haalt ze meteen alles uit de kast. En met de volgende nummers houdt ze dat vast. Ik ken lang niet alle nummers, maar herken in ieder geval World of Hurt (érg goed gespeeld). Halverwege zakt het iets in, wanneer ze achter elkaar drie akoestische nummertjes doen, maar daarna gaan ze stevig door. John Hiatt's Have a Little Faith In Me brengt ze op indrukwekkende wijze. The Great Escape is ook nog een hoogtepunt. Tussendoor af en toe een amusant praatje - ze is ontwapenend schattig en lief. Ze speelt vanzelfsprekend veel van haar laatste cd. Concert eindigt in stijl met I'm Not So Tough.

Prima zangeres, prima band, prima concert!

woensdag

Op zoek

Moody Blues - In Search of the Lost Chord

In Search of the Lost Chord

Na lang wachten eindelijk bij de post: de Deluxe Edition van The Moody Blues' "In Search of the Lost Chord". Op 7 november door de internetwinkel verstuurd, op 29 november door TPG Post afgeleverd. Die post is ook niet meer wat het geweest is.

Maar dat maakt deze cd niet minder mooi. Wat een prachtig album is dit. Gemaakt in 1968, op het hoogtepunt van de flower-powertijd. En het ademt op en top de sfeer van die periode. In 2006 met opgepoetst geluid op sacd uitgebracht. Inclusief een bonus-cd met alternatieve mixen van de liedjes, plus vijf opnames uit BBC-radio-sessies (voor Top Gear en voor The Afternoon Pop Show) ook uit 1968. De kwaliteit van de mix was zeker voor die tijd al uitstekend. En het klinkt nu allemaal nog mooier - ronduit geweldig!

Jammergenoeg geen 5.1-surroundmix op deze hybride sacd. Maar verder is er helemaal niks mis met dit album. Als je tenminste van de symfonische popmuziek van deze jongens houdt. Maar dat spreekt voor zich. Steek de wierook maar aan.

Tracklist: Departure /·Ride My See-Saw / Dr. Livingstone, I Presume? / House of Four Doors / Legend of a Mind / House of Four Doors, pt.2 / Voices in the Sky / The Best Way to Travel / Visions of Paradise / The Actor / The Word / OM

De literaire kat

Broes

dinsdag

Lovely Rita

Franz' World: Mark en Rita

Verdonk zet de aanval op het partijleiderschap van de VVD door. Vanmiddag gaf ze dus haar personferentie. LPF-achtige toestanden bij de VVD.

Rita Verdonk wil dat het VVD-bestuur een commissie in het leven roept die gaat adviseren welke consequenties het grote aantal voorkeurstemmen voor haar moet hebben. Oud-VVD-leider Wiegel wil daarin zitting nemen en volgens Verdonk oud-VVD-leider Bolkestein ook.

Verdonk vindt haar positie "een beetje onmogelijk, nu 620.000 mensen voor de koers-Verdonk hebben gekozen, terwijl veertig partijbonzen tegen zijn". Ze zegt dat ze loyaal is aan de VVD, de fractie en partijleider Rutte, maar de ambitie heeft partijleider te worden. Ze wil voor de kerst advies. De VVD-fractie houdt vanavond een extra vergadering.

Verdonk wil adviescommissie over leiderschap



Rita drijft de situatie op de spits. Loyaal aan Rutte? Ammehoela. Het is net voetbal: wanneer de resultaten tegenvallen en het bestuur begint over "we staan achter de trainer" dan is het meestal heel snel gedaan met die trainer.

De VVD wil van het interne gedonder af. Omwille van de lieve vrede zal Rutte geslachtofferd worden. Ik denk dat Verdonk niet tot de kerst hoeft te wachten voordat ze partijleider is.

maandag

Mark en Rita

Rita Verdonk heeft bij de verkiezingen veel meer stemmen gekregen dan lijsttrekker Mark Rutte. Nog nooit eerder kwam het in Nederland voor dat bij verkiezingen voor de Tweede Kamer iemand anders dan de lijsttrekker de meeste stemmen kreeg binnen een partij.

Leuk voor Rita, dramatisch voor Mark. Na de stembusuitslag van vorige week is dit nogmaals een enorme dreun. Rutte's eerste reactie op dit nieuws was heel stoer: "Fijn voor Rita, ik beschouw dit als een steun in de rug voor haar duidelijke beleid van de laatste jaren op het moeilijke onderwerp van het vreemdelingenbeleid." Vervolgens voegde hij eraan toe: "Ik ben door de leden tot lijsttrekker gekozen en door de fractie als fractievoorzitter, en daar ga ik van uit".

Verdonk en Rutte

Morgen geeft Rita een persconferentie. Mark gaat een onrustige nacht tegemoet. Wat zal Rita zeggen? Zal ze zich beperken tot het hartelijk bedanken van al haar kiezers? Of werpt ze zich op als de nieuwe leider van de VVD?

Het geval van het ernstig zieke huisdier met een gezichtsafwijking

Ajax gaat niet akkoord met het schikkingsvoorstel van de tuchtcommissie om Wesley Sneijder voor twee wedstrijden te schorsen. Zoals ze ook de geldboete van € 500 voor trainer Henk ten Cate niet accepteren.

De scheidsrechter stuurde tijdens de wedstrijd tegen Sparta eerst Sneijder en later Ten Cate van het veld wegens schelden.

JaakkeHet is zowel onbegrijpelijk als onverantwoordelijk van het bestuur van Ajax dat ze hun eigen mensen de hand boven het hoofd houden. Met name het gedrag van Sneijder kan écht niet. Hij was overduidelijk geïrriteerd en verloor zijn zelfbeheersing. Daarop konden we via de televisie allemaal zien wat er gebeurde. Schandalig.

Toegegeven, het niveau van de Nederlandse scheidsrechters is bedroevend. Maar dat geeft niemand het recht om ze te beledigen. Voetballers moeten beslissingen van scheidsrechters accepteren. Trainers moeten hun mond houden tegen de leiding. Het publiek mag zich niet laten gaan in kwetsende spreekkoren.

Het bestuur van Ajax zou moeten zeggen dat Sneijder en Ten Cate hun club én de voetbalsport in diskrediet hebben gebracht en dat Ajax dat veroordeelt. En accepteer dan de straf die daarbij hoort. En ga zeker niet zeggen dat dit allemaal normaal is, dat voetbal een mannensport is en dat scheidsrechter Bossche een 'beetje over zijn theewater' was. Jakkes.

Het lijkt een cultureel probleem: Nederlanders kunnen niet omgaan met autoriteiten. We kunnen op de een of andere manier niet accepteren dat mensen vanuit hun rol/positie/functie macht over ons uitoefenen.

Link: Blinde homo (All Stars)

zondag

Diamanten

De Woestijnruiters van CatanVanmiddag weer eens Catan gespeeld. Deze keer opnieuw één van de zes kleine uitbreidingen van het Kolonisten van Catanspel: De Diamanten. Ook weer een goed spel. Je speelt het als het basisspel plus de Zeevaardersuitbreiding. Het extra element zit hem in vier bijzondere eilanden, waar geen grondstoffen te halen zijn, maar in plaats daarvan diamanten.

De kolonisten op Catan hebben alles wat hun hartje begeert, maar dan bereikt hen het nieuws dat er diamanten zijn gevonden op een paar naburige eilandjes. De hebzuchtige inwoners trekken er direct met zijn allen op uit om er zoveel mogelijk van buit te maken. Natuurlijk zijn ook de zeerovers weer paraat om de pas gedolven steentjes weer net zo hard terug te stelen. Toch lukt het bijna iedereen om er een aantal van naar het thuisfront te brengen…

Leuk scenario.

De extra spelregels zijn vrij simpel; alles wijst zich min of meer vanzelf. Het spel ging heel erg gelijk op. En Franka won natuurlijk weer - dat mens is nauwelijks te kloppen.

The Name Is Craig, Daniel Craig

James Bond - Casino Royale

Casino RoyaleDonderdagavond naar de nieuwe James Bond film, Casino Royale geweest. Ik ben een zeer groot Bond-fan; sinds 1983 heb ik alle films in de bios gezien, boeken verzameld, plakboeken vroeger gemaakt en later de video's en dvd's gekocht en veelvuldig gekeken. Een nieuwe bondfilm is voor mij dan ook echt iets om naar uit te kijken.

De laatste drie films waren zeer succesvol, maar echter niet meer dan ok. Vooral de laatste film, Die Another Day, ging zich te buiten aan een tè ongeloofwaardig verhaal en over-the-top actiescenes. Er zat zelfs een onzichtbare auto in, en het windsurfen van Bond over een tenenkrommend slecht gemaakt CGI ijszee was echt too much. Hoewel enorm succesvol, waren de producers van de succesvolle franchise het er ook over eens: het was tijd voor verandering.

JAMES BOND NIEUWE STIJL
Pierce Brosnan werd gedumpt en het enige nog niet verfilmde Ian Fleming boek, Casino Royale, werd de basis voor een meer realistische, serieuze en donkere storyline. Martin Campell, de regisseur die in 1995 met Goldeneye, Pierce Brosnans beste Bondfilm afleverde, werd teruggehaald om de film de juiste stijl te geven. Er werd ook een besluit genomen om terug te gaan naar het begin en het 'ontstaan" van James Bond te verfilmen. Hoe werd James Bond de coole, stijlvolle en kreukloze geheim agent die we kennen. Indien succesvol zou dit de serie een nieuwe impuls geven om de komende jaren verder te gaan. Al met al veel risico's, en dan hebben we het nog niet gehad over de grootste risico.....een nieuwe James Bond.

Daniel Craig werd gekozen als nieuwe Bond....., een Bond met blond haar en blauwe ogen die eruit ziet als een bouwvakker. Het zorgde voor veel opschuddig onder de fans. Maar nu is na lang wachten dan eindelijk de film Casino Royale in de bioscopen en kan iedereen zien of alle commotie voor niets is geweest.

Zenuwachtig zat ik donderdag in de bioscoop in een uitverkochte zaal. Na 2.5 uur kwam ik meer dan tevreden de zaal uit.

EEN NIEUWE JAMES BONDACTEUR
Daniel Craig is geweldig als Bond. Hij is arrogant, maakt fouten, wordt verliefd, is bruut, grappig en dan weer kil en een killer. Graig laat die emoties allemaal zien en is bovendien erg sterk in de actiescenes. Deze Bond heeft pijn, zweet, bloed en zijn karakter wordt door de gebeurtenissen in deze film gevormd. Met Daniel Craig is er weer een Bond die dicht bij Ian Fleming's Bond van de boeken ligt. Qua stijl ligt zijn stijl tussen Sean Connery en Timothy Dalton maar meer cynischer, grappiger en fysiek overweldigender dan laatstgenoemde.

THE NAME IS BOND, JAMES BOND
De film begint met de liquidatie van twee criminelen door Bond, die hiermee zijn promotie als OO verdient. Na de openingscredits met de middelmatige titelsong van Chris Cornell, You Know My Name, gaat het verhaal van start.
Bond zit op het spoor van de misdadiger Le Chiffre, die fungeert als bankier voor terroristen. Door inzet van Bond wordt een aanslag op Miami Airport verijdeld en is Le Chiffre miljoenen schuldig aan terroristen die hun geld komen opeisen. Om geld te kunnen verdienen organiseert Le Chiffre in Casino Royale te Montenegro een Poker Game met als totale inzet $150 M. Bond moet van hem winnen om hem echt uit te schakelen, maar bij verlies financiert de Britse regering indirect terrorisme. Om Bond te ondersteunen krijgt hij hulp van Vesper Lynd van financien. De poker scene is het hart van de film waar double crosses in het laatste deel van de film Bond gebroken achterlaat.
Bond wordt zwaar verliefd op Vesper en tussendoor wordt hij ook nog gemarteld door Le Chiffre in een scene die elke man op aarde ongemakkelijk zal laten zitten. Bond overwint uiteraard, maar komt hier niet zonder kleerscheuren uit. Aan het einde is Bond echt een kille huurmoordenaar die niemand vertrouwt. Pas aan het einde zegt hij ook pas de wereld beroemde regel en horen we de James Bond Themamuziek.

DE FILM
De film is een stuk donkerder en realistischer dan ander Bonds. Qua stijl lijkt hij op From Russia With Love, On Her Majesty's Secret Service en Licence To Kill. De actiescenes zijn geweldig. Vooral de achtervolgingsscene aan het begin van de film is adembenemend. Het acteerwerk van Judi Dench als M, Mads Mikkelsen als Le Chiffre en Eva Green als Vesper Lynd zijn uitstekend. Het verhaal blijft boeien, is anders dan andere Bonds, zonder key elementen van Bond uit het oog te verliezen. Mooie vrouwen, de Bond-auto, geweldige actie, een sinistere boef, mooie locaties en decors zijn allemaal aanwezig. Echter geen Moneypenny, Q of gadgets.

MINPUNTJES
Is dan alles zo geweldig? Nou, ik heb een paar kleine minpuntjes. De film is met zijn 2.5 uur aan de lange kant en had hier en daar wel wat vlotter gemogen. Vooral de laatste acte vond ik ietswat traag. Ik miste ook de befaamde James Bondmuziek; pas aan het einde kwam dit uit de speakers. Jeffrey Wright als Felix Leiter en Caterina Murino als Solange worden onvoldoende in de film benut. Ten slotte zijn er nog een paar onwaarschijnlijkjheden die je voor lief moet nemen (het blijft een Bond-film). Zo verdwijnen Bond's wonden van gevechten enorm snel. Echter dit zijn kleine zaken.

Conclusie
Casino Royale is een geweldige film, Daniel Craig een uitstekende James Bond en de film absoluut een van de beste uit de serie. Hopelijk gaat men met deze gekozen richting verder, maar gezien het succes van de film is er één ding zeker.....

James Bond Will Return.......

De Oscar Moenstrofee

De veertiende speelronde in de Eredivisie was een spectaculaire ronde, met heel veel doelpunten en verrassende uitslagen. En weer volop kandidaten voor onze trofee. Deze week nomineren we voor u Bas Roorda (Groningen), Edwin Zoetebier (NAC) en Wesley Sneijder (Ajax).

Bas Roorda

Bas RoordaDe doelman van Groningen had een bijzondere middag. Als we de beelden van de samenvatting bij Talpa mogen geloven, moest hij in de thuiswedstrijd tegen ADO precies zeven maal in actie komen. Met beperkt succes. Één maal wist hij een inzet te stoppen, één schot eindigde op de lat boven hem, de andere vijf pogingen van ADO vlogen er allemaal in. Groningen had 61% balbezit, maar keek bij het slot van de wedstrijd tegen een 2-5 achterstand aan. Bas haalde dus zijn normale niveau - ik laat hem bij deze in aanmerking komen voor een soort van oeuvreprijs.

Edwin Zoetebier

Edwin ZoetebierOok een andere doelman speelde zich in de schijnwerpers. NAC-goalie Edwin Zoetebier speelde een negatieve hoofdrol in de uitwedstrijd tegen Roda. Nerveus, meerdere keren verkeerd timend. Dieptepunt was een komische misser bij een hoge bal, waar hij faliekant naast sprong. Gehinderd door zijn eigen verdediger Van Gessel miste hij de bal volkomen, waarna Roda-spits Oper eenvoudig kon scoren. Edwin reageerde zich ten onrechte af op de scheidsrechter, die er echter ook niets aan kon doen.

Wesley Sneijder

Wesley SneijderWesley bezorgde zijn eigen team Ajax een middag om nooit te vergeten. Hij speelde weer eens een zeer negatieve hoofdrol in de uitwedstrijd tegen Sparta. Hij liep al vlot tegen een gele kaart op, nadat hij zich afreageerde op zijn tegenstander, die in zijn ogen een overtreding maakte maar daarvoor niet werd bestraft door de scheids. En die gele kaart was voor Wesley de druppel. "Blinde tyfushond!", voegde hij de scheidsrechter toe, waarna hij direct mocht vertrekken. En dan na afloop (het werd 3-0 voor Sparta) voor de camera nog zeggen dat hij het niet tegen de scheidsrechter zei, maar tegen zijn tegenstander. Niet jokken, Wesley.

De stembus is gesloten. Klik hier voor de uitslag.

Het vertrek

Zalm gaat flipperen

Gerrit ZalmMinister Zalm stapt uit de Haagse politiek. Dat deelde hij mee in het tv-programma Buitenhof. Gerrit Zalm begon zijn politieke loopbaan bij de PvdA, als afdelingsvoorzitter in zijn woonplaats Enkhuizen. In 1984 stapte hij over naar de VVD. Van 1994 tot 2002 was hij minister van Financiën in de kabinetten Kok-1 en Kok-2. Na de verkiezingen van 2002 werd hij fractievoorzitter en VVD-partijleider. In 2003 keerde hij terug op Financiën in Balkenende-1 en later in Balkenende-2 en -3. Hij is sinds 2005 de langstzittende minister van Financiën.

Jammer. Gerrit is zo'n VVD-er waar ik alle vertrouwen in had. Altijd duidelijk in wat hij wil en vindt. Ik was het natuurlijk niet altijd met hem eens, maar dat geeft niets. Heeft als minister van Financiën altijd een duidelijke recht(s)e koers gevaren. Sympathieke man. Ik zal hem missen.

De teleurstelling

Ir. Marcus Koperslager in betere tijdenDe Partij voor het Fatsoen is niet meer. Koperslager heeft de handdoek in de ring gegooid. Werd wel tijd. We zullen hem niet missen.

Hij is nooit serieus genomen door de media. En ook niet door de opiniepeilers. Terecht. Zelf vindt hij dat hij het slachtoffer is geworden van Hilversum en Aalsmeer. De ware macht in Nederland zit kennelijk niet in Den Haag.

zaterdag

Danish Dynamite

Kashmir ft David Bowie - The Cynic

The CynicEn opnieuw een bijzondere cd-single voor mijn Bowie-cd-verzameling. Het is een cd van de groep Kashmir. Wereldberoemd in heel Denemarken, waar ze vandaan komen. Je zou kunnen zeggen: de Deense Radiohead.

In 2005 Kasmir's Kasper Eistrup (vocals, guitar) got to meet David Bowie at a Killers concert in New York and as it turned out Mr Bowie was already aware of Kashmirs music, being the owner of their two previous albums. Six months later when the band had recorded the first demo of The Cynic somebody came up with the wild idea of asking Bowie to sing from the second verse to the end of the track. His reply was brief. “…I would have no problem doing that”. The many guitar layers in the song bring out memories of My Bloody Valentine and Smashing Pumpkins.

The Cynic verscheen op het album "No Balance Palace". Het is een indrukwekkende song, met veel gitaren, powerchords, verrassende ritme-variaties, meeslepende melodielijn. En die geweldige stem van Bowie natuurlijk. Een van de beste songs van het jaar.

Kashmir

Toevallige bijkomstigheid: de band ontleent haar naam aan Led Zeppelin's klassieker "Kashmir" (van Physical Graffiti, 1975). Bowie gebruikte diezelfde Zeppelin-song als de basis voor '1917', b-kant van Thursday's Child uit 1999.

De ketting

Grote artiesten zijn (bijna) allemaal groot geworden met vaak eigen en orginele liedjes. Maar af en toe gebruiken ze liedjes van anderen. Gewoon, omdat ze het kennelijk goede liedjes vinden. Vaak leidt dat niet tot verbeteringen van het origineel. Maar soms wel. Dan hoor je van een al beroemd liedje een uitvoering die het origineel nog overtreft.

Ik heb een lijstje gemaakt van dergelijke goed geslaagde covers. En bij wijze van experiment is dat lijstje een soort van ketting: een liedje van artiest A wordt gecoverd door artiest B, van wie op zijn beurt weer een liedje wordt gecoverd door artiest C, enzovoorts.

Veel cover-kettingen beginnen bij, hoe kan het anders, Chuck Berry. Heel veel begint bij Chuck Berry. Laten we er eens eens proberen:

  • Beatles – Roll Over Beethoven
  • Elton John – Lucy in the Sky with Diamonds
  • Who – Saturday Night’s Alright For Fighting
  • David Bowie – Pictures of Lily
  • Duran Duran - Fame

Weet iemand nog uitbreidingen of vertakkingen?

vrijdag

De top 10

Freddie MercuryDe top-10 van Radio 2's Top-2000 van dit jaar is bekend:
  1. Queen - Bohemian Rhapsody
  2. Boudewijn de Groot - Avond
  3. Eagles - Hotel California
  4. Deep Purple - Child in Time
  5. Led Zeppelin - Stairway to Heaven
  6. U2 - One
  7. Meatloaf - Paradise by the Dashboard Light
  8. Pink Floyd - Wish You Were Here
  9. Coldplay - Clocks
  10. Metallica - Nothing Else Matters
Weinig verrassingen natuurlijk. Gelukkig is dat verschrikkelijke Avond van de eerste plaats af.

This is our last dance

Queen + David Bowie - Under Pressure (Rah Mix)

En weer een nieuwe aanwinst voor mijn cd-verzameling. Uitgebracht in 1999, als single van het veel bekritiseerde "Queen +"-album.

De originele versie van deze onvervalste rock-klassieker stamt uit 1981. Het was een fraai en zeer geslaagd staaltje van strategisch marketen. Bowie zit even in between projects, zonder band en zonder plannen. Queen heeft al een tijdje geen nummer-1 hit in Engeland gehad. De heren ontmoeten elkaar toevallig in Montreux, waar Bowie bezig is met de opname van "Putting out Fire" voor de soundtrack van de film "Cat People" en Queen zit daar in de studio voor de opnames van het album Hot Space. Even een vluggertje samen en hup: een wereldhit is geboren.

In 1999 werd de verzamelaar "Queen + (Greatest Hits vol 3)" uitgebracht, een hele serie bekende en wat minder bekende Queen-songs waaraan ook andere bekende artiesten meewerkten. George Michael, Elton John, Montserrat Cabellé. Bij gelegenheid daarvan werd Under Pressure nog eens door de techno-mix-molen gehaald. Het resultaat is deze Rah Mix, die op single werd uitgebracht. En die Under Pressure opnieuw in de Britse top-20 bracht.

Niet om over naar huis te schrijven. Veel echo's en herhalingen van korte stukjes uit Freddie's en David's origineel. Een nerveuze disco-drumbeat eronder. Veel synthesizers. Schoolvoorbeeld van hoe je een uitstekend nummer met gebruik van veel techniek kunt omtoveren in een parodie.

Op de cd-single staat verder nog de Bohemian Rhapsody (geafficheerd als Song of the Millennium) en Thank God It's Christmas.

Bijzonderheid: ik heb een uitgebreide cd-verzameling, maar dit is mijn eerste Queen-cd.

donderdag

Coalitiespeculatie

Wie doet het met wie?

Een opgetogen Jan Marijnissen heeft taart bij zich voor zijn nieuwe 26-koppige fractie. "Ik vind dat de mogelijkheden voor een coalitie van CDA-PvdA-SP moeten worden onderzocht. In het verleden lag dat niet voor de hand, vanwege de grote tegenstellingen tussen CDA en SP. Maar nu we zo groot zijn geworden ligt dat helemaal anders."

Wouter Bos zingt een toontje lager. "Wanneer je als partij tien zetels verliest, past je enige terughoudendheid. Het CDA is de grootste partij, laat die het initiatief maar nemen. En de SP is grote winnaar, die móeten bij de coalitiebesprekingen worden betrokken."

Het CDA houdt zich, zoals altijd, op de vlakte. Balkenende: "Mogelijkheden zijn er altijd. Maar alles in de juiste volgorde." Daar word je dus helemaal niets wijzer van.

En ondertussen zit Lubbers met Rouvoet te smoezen... Bos: "hij heeft mij nog niet gebeld."

De analyse

Het CDA incasseert de "premier-bonus". Maakt een mooie uitslag. Huis voor de kiezers die vinden dat het goed gaat met het land. Mogen doorregeren.

De VVD verliest fors. "Een ronduit teleurstellend resultaat." Wiegel bewerkstelligde ooit de doorbraak om van de elite-partij van de orthodox-liberale bovenlaag een volkspartij te maken. De partij is met deze uitslag terug bij af. VVD-stemmers zijn in wezen conservatief; de neoliberale boodschap van Rutte is niet overgekomen. VVD heeft ongetwijfeld veel kiezers verloren aan Wilders.

De PvdA verliest nog veel meer. De boodschap ("Sterk en Sociaal") is niet opgepakt door de kiezers die op zoek waren naar een links alternatief voor het kabinet-Balkenende. De traditionele achterban is weg. "Er is een slagveld aangericht". Wanneer dat zo doorgaat dan dreigt de PvdA op termijn te marginaliseren tot een links-intellectuele partij. De strategie heeft gefaald. Bos mag blijven zitten van de partij, maar misschien wel wegens gebrek aan een andere leider.

De oud-maoïsten van de SP waren wél succesvol met hun boodschap "Nederland moet socialer". Een historische doorbraak. De SP zal doorgroeien tot de grote linkse volkspartij, in de plaats van de PvdA. De enorm enthousiaste trouwe achterban in de partj, goed georganiseerd, staat garant voor stabiliteit.

By the way, dit zijn de eerste landelijke verkiezingen na het Europa-referendum. De twee partijen die in 2005 de campagne tegen Europa zo succesvol leidden hebben gewonnen: SP en Wilders.

woensdag

De uitslag

Kamerzetels

---------------------exit polls--------uitslag
----------------------NOS---RTL

CDA....................43....38.............41
PvdA...................35....34.............33
SP.....................24....30.............25
VVD....................21....20.............22
GroenLinks..............8.....6..............7
Wilders.................6.....8..............9
ChristenUnie............5.....7..............6
Partij voor de Dieren...3.....2..............2
D66.....................2.....2..............3
SGP.....................2.....2..............2
ÉénNL...................1.....1..............-

De onderzoekers hadden er niet veel goed. Ze hadden allebei de SGP op twee zetels. Dat is trouwens niet zo moeilijk, want de mannenbroeders zitten al driehonderd jaar met die twee zetels in de kamer. Bij de NOS verder alles fout. Bij RTL hadden ze dan ook nog de Partij voor de Dieren goed. That's it.

De stem

Het is 19:02. Ik bevind mij in het Haarlemse stembureau 102. Dat is in het verzorgingshuis De Molenbrug. Binnen is het druk, of zeg maar gerust stampvol. Een jonge vrouw met haar hond. Een jonge vader met een baby op de arm. Een wat oudere vader met zijn zoontje. Ik moet in een lange rij wachten totdat het mijn beurt is.

Ik geef mijn stem aan Nebahat Albayrak, de nummer twee van lijst twee.

Ik heb gestemd.

De stemming 2006

“Eigenlijk is er zo weinig gebeurd dat ze zonder problemen de vorige Stemming kunnen uitzenden. Maar er gaat nog van alles gebeuren, wat niet leuk bedoeld is, maar wel mooi meegenomen. Zo helpt het aftreden van Donner en Dekker me al voor een deel uit de brand.”

Freek de Jonge hanteert het fileermes. Genadeloos krijgt de hele politiek er van langs. Hij spaart niemand. Maar eigenlijk heeft hij het daarmee over heel Nederland. Want is het niet zo dat het land de leiders krijgt die het verdient?

Ik heb met plezier gekeken en geluisterd. Freek in zijn vertrouwde rol als nationale hofnar. Zijn boodschap is helder: zolang in Nederland het journaal begint met een item over een hijskraan in Emmen die dreigt om te vallen is er iets goed fout met ons allemaal. En dat is niet alleen te wijten aan onze politici.

Eindelijk

Het is zover: verkiezingsdag. Alsof er geen einde wou komen aan de campagne. Heel veel publiciteit rond de heren en dame lijsttrekkers. Vooral veel publiciteit in de categorie "de mens achter de politicus", te weinig over de inhoud.

Onderwerpen die ik te veel heb gehoord: ouderenbelasting, asfalt, coalitievorming.

Thema's die ik heb gemist: Europa, wereldwijde armoedebestrijding, Irak.

Mijn stem gaat naar de PvdA. Zoals eigenlijk altijd.

zie: Franz' World: De campagne

dinsdag

PURPER 100 in Carré

Vier heren in rokkostuum, close-harmony zingend rond een piano. En tussendoor een sketchje doen. Dat is het beeld dat we hebben van de theatergroep Purper. Al meer dan vijfentwintig jaar trekt Purper met dergelijke shows door het land. Dat doen ze zelfs al zo lang dat ze ergens onderweg de tel zijn kwijtgeraakt. Vandaar de titel van dit programmma, die suggereert dat het al het 100e programma zou zijn. Nu zijn de heren al wel op leeftijd, maar zo erg is het nog niet. "Op leeftijd" is echter wel het thema van de voorstelling. Dat geldt voor het publiek (typisch "Max", zullen we maar zeggen), maar ook voor het gebodene. De theatertournee van dit jaar wordt geafficheerd als een jubileumtournee, en het programma is voor een groot deel samengesteld uit liedjes en sketches uit eerdere programma's. Een soort "Best of Purper" dus. Ik heb al wel eens eerder een show van ze bijgewoond, en ik ken ze natuurlijk van de tv, maar gelukkig zit er voor mij voldoende onbekend materiaal tussen. Zodat ik me kon laten verrassen.

Ze moeten het niet hebben van de decors: slechts twee rode gordijnen aan weerskanten, verder is het grote podium leeg. Er staat alleen een grote vleugel. Qua attributen hebben de mannen ook niet veel bij zich: twee looprekken en een rollator, meer niet. Of je zou Anneke Grönloh een attribuut moeten noemen. In een aantal nummers doet ze enthousiast mee, maar meer als rariteit dan als volwaardig lid van de groep.

Keurige humor, af en toe een klein beetje ondeugend, gebracht door keurige mannen. Ze voelen zich allemaal overduidelijk in hun element in het theater. Niks verrassends: beproefde formule, met vakmanschap gebracht.

Het gastoptreden van Angela Groothuizen en Karin Bloemen was hilarisch. Zoetgevooisd en met stalen gezichten zongen ze ingetogen het scabreuze "Everybody's Fucking But Me". Purper sloot het gedeelte voor de pauze in stijl af met hun beroemde a capella-pierementversie van "Aan de Amsterdamse grachten".

Het tweede gedeelte van hetzelfde laken een pak. Een lied, een sketch, Raggel Hazes wordt op de korrel genomen. Adèle Bloemendaal doet onder ovationeel applaus een gastoptreden. Ze zingt vanuit haar rolstoel een intiem lied. Purper krijgt na afloop de handen op elkaar elkaar. Hoogtepunt voor mij is de toegift, een buitengewoon geslaagde close-harmony-uitvoering van "Moe nie weggaan nie", Brel's "Ne me quitte pas" in het Afrikaans.

Leuke avond gehad. Onderhoudend pretentieloos amusement, gebracht door vaklui die koketteren met hun leeftijd.

maandag

The Eagle Has Landed

Uiterst teleurgesteld stapt Frans Adelaar met onmiddellijke ingang op als trainer van ADO Den Haag. Gisteren bestormden ADO-supporters tijdens de wedstrijd tegen Vitesse halverwege de tweede helft het veld, uit onvrede over de prestaties van hun club. Adelaar constateert dat hij in deze situatie niet langer zijn werk kan doen.

Frans AdelaarDat is jammer voor hem. En eigenlijk is het schandalig dat zo'n zootje ongeregeld het voor elkaar krijgt dat een trainer zijn biezen moet pakken. Terwijl het volgens mij helemaal niet aan die trainer ligt dat het zo slecht gaat. Het zijn per slot van rekening de spelers die de wei in gaan. Wanneer die spelers het op cruciale momenten laten afweten, of wanneer het team gewoon getroffen wordt door domme pech, dan kun je dat toch niet de trainer aanrekenen?

Frans Adelaar is een sympathieke man, een reële vent. Kan hij er wat aan doen dat Bosschaart niet sterk speelt? Maakt hij soms hands in de eigen zestien? Verandert hij soms dat afstandschot van richting waardoor het net in de uiterste hoek binnenvalt?

Realiteit is dat ADO Den Haag gewoon een van de zwakste teams van de Eredivisie heeft. Ik denk dat alleen RKC Waalwijk nog zwakker is. Voor een ADO-supporter is dat niet eenvoudig te verteren, maar het is gewoon niet anders.

Het zal voor het bestuur van ADO niet eenvoudig zijn om een geschikte opvolger voor Adelaar te vinden. Geen enkele trainer zal staan te trappelen om in het Zuiderpark aan de slag te gaan.

Degradatie lijkt niet meer te vermijden. En dan spelen ze volgend jaar in dat mooie grote nieuwe stadion gewoon tegen Veendam, Telstar en Helmond Sport. Dan moeten die supporters die gisteren het veld bestormden nog maar eens goed terugdenken aan wat ze gedaan hebben.

Roomsoes met tabasco

Maandag 20 en dinsdag 21 november sluit de succesvolle tournee PURPER 100 met Frans Mulder, Erik Brey, Jos Brink en Rop Verheijen af in Koninklijk Theater Carré Amsterdam. Om deze laatste voorstellingen tot een groot feest te maken zullen theaterdiva’s Adèle Bloemendaal, Karin Bloemen, Anneke Grönloh en Angela Groothuizen deel uitmaken van het PURPER team.

Erik Brey, mede oprichter van de groep, en Frans Mulder, al tweeëntwintig jaar spil en motor achter het ensemble, vonden het een goed idee om Purper nieuw leven in te blazen. De hieruit voortgekomen succesvolle show PURPER 100 was afgelopen seizoen in de Nederlandse theaters te zien en wordt maandag 20 en dinsdag 21 november feestelijk afgesloten in Koninklijk Theater Carré Amsterdam. Dit is tevens de allerlaatste mogelijkheid Adèle Bloemendaal live op het toneel te bewonderen, aangezien zij heeft besloten na deze 2 optredens nooit meer in het theater of op tv te verschijnen.

In de basis van PURPER 100 staan: Erik Brey, Frans Mulder, Jos Brink en Rop Verheijen, tijdens de laatste voorstellingen in Carré worden zij bijgestaan door theaterdiva’s Adèle Bloemendaal, Karin Bloemen, Anneke Grönloh en Angela Groothuizen.

Zoals in een voetbalploeg de spelers wisselen, wisselden de afgelopen 25 jaar bij PURPER de artiesten. Zelfs bij PURPER 100 is dit het geval. Tony Neef stond aan het begin van de tournee nog in de basis maar werd later in de tournee gewisseld door multi-talent Rop Verheijen. Wat echter altijd voorop heeft gestaan is de hoge kwaliteit van, zoals ze dat zelf noemen, het zinnige entertainment waar de groep al decennia lang het patent op lijkt te hebben. De naam PURPER staat voor veel Nederlandse theaterbezoekers garant voor een heerlijke avond uit. De groep is wel eens omschreven als het theater van de lach voor academici en als een roomsoes met tabasco.

Franz en Belladonna gaan vanavond naar Carré. We verwachten er veel van. Morgen breng ik verslag uit.

zondag

De Oscar Moenstrofee

De dertiende speelronde in de Eredivisie bracht ons weer veel memorabele momenten. Never a dull moment. Moeiteloos kunnen we u weer een viertal nominaties aanbieden voor de weekprijs. Dat zijn: Pascal Bosschaart (ADO), Ferrie Bodde (ADO), Job Bulters (AZ) en Nicky Hofs (Feyenoord).

Pascal Bosschaart

Pascal BosschaartHet is niet het seizoen van ADO, En het is al helemaal niet het seizoen van Pascal Bosschaart. In de zwaarbeladen thuiswedstrijd van zijn club tegen Vitesse gaat hij in de dertiende minuut in de fout, wanneer hij een doorgebroken tegenstander neerhaalt. Rode kaart, ADO verder met tien man. Dat blijkt te veel gevraagd: het zwaargeplaagde ADO speelt vanaf dat moment een verloren wedstrijd.

Ferrie Bodde

Ferrie BoddeNa het wegsturen van Pascal Bosschaart is het even een beetje paniek in de ADO-defensie. Ferrie Bodde weet zich geen raad. Wanneer er een hoge voorzet komt kan hij er niet helemaal goed bij en in blinde paniek volleybalt 'ie de bal dan maar weg. En omdat het binnen de zestien gebeurt gaat de bal op de stip. Lazovic scoort eenvoudig. Ja, dan is er helemaal geen redden meer aan.

Job Bulters

Job BultersHet is wat, als je als derde keeper zijnde in de basis mag starten wanneer je met je club AZ op bezoek gaat bij Feyenoord. Het ging niet helemaal zoals Job het zich had voorgesteld. AZ is op alle fronten superieur, laat Feyenoord alle hoeken van het veld zien. Slechts drie keer komt Feyenoord onder de enorme druk uit. En alle keren is het raak. De AZ-doelman grijpt drie keer niet goed in. Direct verantwoordelijk voor de nederlaag van zijn team. Daar had Murphy niks mee te maken.

Nicky Hofs

Nicky HofsNicky is zo'n klein ettertje op het veld. Hij kan goed voetballen, maar hij heeft ook iets in zijn spel waarmee hij irritaties oproept bij velen. Dat liet hij zaterdagavond nog eens zien. Met een geweldige fopduik versiert hij een vrije trap op iets van 20 meter van het doel van AZ. Hij neemt zelf de vrije trap, die hij onberispelijk binnen schiet. Ik vind dus dat dat niet kan. Nicky, als je echt zo'n goede voetballer bent als je zelf denkt dat je bent, doe dit soort dingen dan niet. Eerlijk duurt het langst.

Maak uw keuze en stem hier.

zaterdag

De workshop

Vanmiddag heb ik deelgenomen aan een workshop "De Column". Interessant en leuk. Enthousiaste en vakkundige trainer - grote groep deelnemers, meer dan twintig. Aan het slot moesten we allemaal in twintig minuten een stukje schrijven, over de grootste blunder die we ooit gemaakt hadden. Dat viel niet mee. Dit was mijn product:

Van nature ben ik een nerveus type. Vooral wanneer ik in gezelschap van vreemden ben, voel ik mij niet op mijn gemak. Ik ben zo'n twijfelaar. Zo één van: zit mijn haar niet gek? zit mijn das wel recht? staat mijn gulp niet open? Op een vrijdagmorgen in mei begeef ik mij op weg naar Den Haag. Ik heb een interview voor een nieuwe baan. Dit wordt zo'n moment waarop het er echt op aan komt. In de spiegel van het toilet controleer ik mijn verschijning. Alles ziet er goed uit. Ik ben er klaar voor. Het gesprek verloopt vlotjes. Ik heb koffie, maar vanuit het oogpunt van risicomijding laat ik het kopje ongemoeid. Ik frutsel niet aan mijn hoofd of aan mijn kleren. Ik ben volledig in control. En dan ronden we het gesprek af. En jawel hoor: ik ben aangenomen! Opgelucht pak ik het kopje koffie en breng het naar mijn mond. En met een sierlijke handbeweging gooi ik de inhoud over mijn kostuum: de druppels druipen van mijn das.

In groepjes van vier besproken. Daarna per groepje één gekozen om in de grote groep voor te lezen. In mijn groepje viel de keuze op een ander stukje. Er was een prijs voor de beste slotzin: een grote reep Zwitserse chocola. De prijs ging naar ene Ben, voor de slotzin van zijn column: "Ik heb Frits nooit meer gezien". Dan vond ik die van mij toch beter. Eens te meer een bevestiging van wat ik altijd al zeg: jury-sporten zijn niets voor mij.

Unwashed and Somewhat Slightly Dazed

Een hygiënische kat

Broes is een ondernemend type, dat zagen we al eerder. Hij bemoeit zich graag met van alles wat er in huis gebeurt. Zo ook met de was.

klik voor een vergroting

vrijdag

Starman - De voetballende majoor

In Memoriam Ferenç Puskás

Ferenç Puskás is dood. Vanmorgen is hij overleden.

Puskás was één van de allergrootste voetballers van de jaren vijftig en begin jaren zestig. Hij was de linkerspits en aanvoerder van het fameuze Hongaarse elftal dat in 1953 Engeland op Wembley met 6-3 klopte. In 1954 werd dat Hongaarse team bijna wereldkampioen. Na met 2-0 te hebben voorgestaan in de finale tegen West-Duitsland ging het toch nog mis (het werd 2-3). Puskás was majoor in het Hongaarse leger. Na de neergeslagen opstand van 1956 vluchtte hij naar het Westen; na een uitwedstrijd van zijn club voor de Europa Cup bleef hij achter in Spanje.

1954 Star Man: Ferenç PuskásDaar speelde hij jarenlang voor Real Madrid, in hetzelfde team waarvoor ook Alfredo di Stéfano uitkwam. Vele malen landskampioen, meerdere Europa Cups. Puskás was een veelzijdige, technisch begaafde aanvaller met een geweldig schot in zijn linkerbeen. Niet al te groot, beetje dikkig. Maar altijd gevaarlijk.

Puskás is negenzeventig jaar geworden.

You're going to reap just what you sow

Various Artists - Perfect Day

Eindelijk is 'ie binnen, mijn nieuwe aanwinst. Op de kop getikt via ebay. Het duurde alleen een beetje lang voordat de post hem bezorgde. Maar vandaag heb ik 'm: de cd-single uit november 1997, Perfect Day. Uitgebracht ter ondersteuning van de BBC inzamelingsactie Children in Need.

En nu weet ik eindelijk wie wat zingt. Want dat staat er allemaal op.

Just a perfect day
Drink sangria in the park
Lou Reed
And then later, when it gets dark Bono
We go home. Morcheeba (Sky)
Just a perfect day David Bowie
Feed animals in the zoo Suzanne Vega

Then later, a movie, too
And then home

Elton John
Oh it's such a perfect day Boyzone
I'm glad I spent it with you Lesley Garrett
Oh such a perfect day Burning Spear
You just keep me hanging on Bono
You just keep me hanging on Thomas Allen
Just a perfect day Heather Small
Problems all left alone Emmylou Harris
Weekenders on our own Tammy Wynette
It's such fun Shane McGowan (Pogues)
Just a perfect day Dr. John
You made me forget myself David Bowie
I thought I was someone else Robert Gray
Someone good Huey (Fun Lovin' Criminals)
Oh it's such a perfect day Ian Brodie (Lightning Seeds)
I'm glad I spent it with you Gabrielle
Oh such a perfect day Dr. John
You just keep me hanging on Evan Dando
You just keep me hanging on Emmylou Harris
You're going to reap just what you sow Brett Anderson (Suede)
You're going to reap … Joan Armatrading
… just what you sow Laurie Anderson
You're going to reap just what you sow Heather Small
You're going to reap just what you sow Tom Jones
Oh what a perfect day Lou Reed

Nicholas Pegg schreef over dit lied in zijn onvolprezen "The Complete David Bowie" het volgende:

Co-produced by Bowie for Reed's Transformer, 'Perfect Day' has taken its place in the pantheon of classic rock ballads. Even to the uninitiated it's familiar from a dozen films and commercials, perhaps most famously 1996's Trainspotting (although the notion that the lyric might be addressed to heroin rather than to a lover predates the film by many years). Countless covers include a 1995 version by Kirsty McCall and Evan Dando, and another - produced by Ken Scott - on Duran Duran's 1995 album Thank You.

In September 1997 both Bowie and Reed featured in the BBC's new recording of 'Perfect Day', for which individual lines were taped by a plethora of celebrity artists across the spectrum of musical styles as an extended advertisement for the Corporation's public service remit. A more bizarre choice of song as a vessel for an exercise in corporate branding would be difficult to imagine, but somehow it worked. (...) "Perfect Day '97" attracted enormous interest and in November it was released as a single in aid of the BBC's Children in Need charity, going straight to number 1 in the UK.

De campagne

Ik heb de hele maand oktober gewacht op het begin van de campagne. Ik vond dat het erg lang duurde voordat de partijen met hun campagnes van start gingen. En eindelijk, in het eerste weekeinde van november, toen begon het. Drie hectische weken tot aan de dag van de verkiezingen.

En nu zijn we twee weken bezig en ben ik het zat. Het is allemaal te veel en het zijn allemaal de verkeerde dingen die we zien en horen. Wederzijdse verdachtmakingen, halve waarheden, cadeautjes aan de kiezers. Bos en Marijnissen bij Studio Voetbal. Met als voorlopig dieptepunt gisteravond Jan-Peter Balkenende in RTL Boulevard.

Mogen we alsjeblieft morgen al naar de stembus?

Seamless Branching

Zo af en toe blijkt dat ik nog een erg traditioneel denkraam heb. Ik denk in principe lineair, van begin tot eind. En soms zet me dat op het verkeerde been. De onlangs verschenen dvd-serie met heruitgaven van de drie delen van The Lord of the Rings is daar een voorbeeld van.

Elk deel staat op één schijfje dat aan twee kanten kan worden afgespeeld. En van elk deel staan er twee filmversies op: de bioscoopversie en de extended versie. In mijn argeloosheid ging ik ervan uit dat de ene versie wel op de ene kant van het schijfje zou staan, en de andere versie aan de andere kant. Maar dat blijkt dus niet het geval.

De dvd maakt gebruik van de zogenaamde "seamless branching"-techniek. Die techniek zorgt ervoor dat, afhankelijk van de keuze die je als kijker maakt op het basismenu van de dvd, sommige scènes worden overgeslagen. Dus feitelijk staat alleen de extended versie op het schijfje, en moet je als kijker ergens halverwege uit je stoel om het schijfje om te draaien (oude elpee-tijden herleven!). De bioscoopversie is een deelverzameling: de film slaat af en toe een scène over. Qua ontwerp te simpel voor woorden!

Een mens is nooit te oud om te leren.

donderdag

De avondspits

Extreme avondspits op een na drukste ooit

De avondspits van vanavond valt in de categorie "extreem". Er stond maximaal 594 kilometer file op de Nederlandse wegen, dat was om precies kwart voor zes vanmiddag. De verwachting is dat de files maar langzaam oplossen omdat het blijft regenen. De problemen doen zich voor in heel Nederland, maar met name in het westen, midden en zuiden van het land, omdat hier de buien al voor de spits begonnen.

Het blijft filerecords regenen deze week: de avondspits van vandaag staat op nummer twee in de lijst met zwaarste avondspitsen ooit.

Bron: VID

Ook ik stond dus in meerdere files. Ik kwam een uur te laat aan op mijn afspraak. Ik vertrok om half vier uit Delfzijl en was om zeven uur bij Groot Kievitsdal in Baarn. In dergelijke situaties is het belangrijk om te kunnen vertrouwen op de verkeersinformatie. Die stuurde me dus het bos in. Ik was oorspronkelijk van plan om via de A6 door de polder te rijden. Maar vlak bij Groningen hoorde ik dat op de weg van Almere naar Hilversum een lange file stond en dus besloot ik om via Zwolle en Amersfoort te gaan. Wat ze niet verteld hadden was dat daar een nog veel langere file stond. Dat noem je dus van de regen in de drup. Ik neem me voor om niet meer naar de verkeersinformatie over de radio te luisteren. Het knopje 'TA" van mijn autoradio gaat uit. Liever geen informatie dan onjuiste informatie is mijn motto.

dinsdag

De bibliotheek

Het Kabinet-Den Uyl (1973-1977)

Voor rechts Nederland is het een soort historisch schrikbeeld, iets om met afschuw aan terug te denken: het kabinet-Den Uyl dat van 1973 tot 1977 regeerde. Het was een coalitie van PvdA, PPR, D66, KVP en ARP. Terugdenkend aan die periode lopen bij velen ter rechterzijde de rillingen over de rug. CDA en VVD gebruiken dat nu nog, ruim dertig jaar later, om sentimenten tegen de PvdA te mobiliseren.

Maar wat heeft dat kabinet nu daadwerkelijk weten te bereiken? Ik vraag het me wel eens af: wat zou nu de grootste verworvenheid van Den Uyl en zijn vechtende ministersploeg zijn, een concreet links resultaat dat later niet door eerst Van Agt en daarna Lubbers (die overigens beiden minister waren in dat kabinet!) is teruggedraaid?

Ik kan maar één blijvend succes bedenken: de gratis bibliotheekkaart voor kinderen tot 16 jaar. Laten we die dan maar koesteren met zijn allen. Al was het alleen maar uit cultuur-historisch respect.

maandag

Schatgraven

De Limes

De Nederlandse Limes, ooit onderdeel van de noordgrens van het Romeinse Rijk, is nu het grootste archeologische monument van Nederland. Onzichtbaar, sluimerend in het landschap, deels verwoest of weggespoeld in de drassige Hollandse bodem. Deze zone loopt langs de voormalige Oude Rijn van Nijmegen naar Katwijk.

In deze zone zijn in de loop der tijden al heel veel belangwekkende archeologische vondsten gedaan.

Cuijk aan de Maas

Vandaag werd bekend gemaakt dat in Cuijk aan de Maas één van de grootste Romeinse muntschatten is gevonden in de Nederlandse geschiedenis. De vondst werd gedaan bij archeologisch onderzoek in een toekomstige woonwijk. De schat zit in een 20 centimeter hoge pot. Op röntgenfoto's zijn leren zakjes te zien met munten en enkele sieraden. De munten zijn waarschijnlijk allemaal van zilver. De eerste munt dateert uit de regeerperiode van Elagabalus, de Romeinse keizer die heerste van 218 tot 222 na Christus. Cuijk ligt aan een oude Romeinse heerbaan, die van Nijmegen naar Tongeren liep, langs de linkeroever van de Maas.

Alphen aan den Rijn

In Alphen aan den Rijn zijn ze momenteel groen van afgunst. Men beweert al jaren dat hier ooit een grote versterkte nederzetting, een Castellum, heeft gestaan. Maar ze hebben er nog nooit iets van gevonden. In alle plaatsen in deze Limes-zone vinden ze van alles. Maar niet in Alphen aan den Rijn. Daar doen ze al jaren hun best om ook eens een keer iets meer dan een beker of een potscherf of een verroeste gesp uit de Romeinse Tijd terug te vinden. Maar tot nu toe is het niks, noppes, nada. En ze willen het zo graag... Laat je niet kisten, gemeentebestuur, gewoon doorgraven!

De Meern

In De Meern hebben ze, bij de aanleg van de Leidsche Rijn, een hele mooie reconstructie kunnen maken van de Limes aldaar. En tussen neus en lippen door vonden ze nog een fraai Romeins schip ook (eat your heart out, Alphen!). Op onderstaande kaart is de loop van de Limes aldaar duidelijk weergegeven.

De Meern

The Devil Made Them Do It

Golden Earring - Unplugged HMH, 10 november 2006

Afgelopen vrijdag 10 november weer eens naar een akoestisch optreden van de Golden Earring geweest. Locatie: Heineken Music Hall, Amsterdam. Het was deze keer geen regulier optreden, maar een snabbel. Jawel, ook de mannen van de Golden Earring snoepen er hier en daar wat bij. Dit optreden was speciaal voor VISA Cardhouders. 15 December aanstaande staan ze ook al in de HMH voor VISA, maar aangezien dat optreden zo snel was uitverkocht werd er vrijdag een tweede show gegeven. Kaarten konden alleen besteld worden via VISA, maar die hebben kennelijk genoeg leden. De Golden Earring trad op voor een stampvolle HMH, de eerste van drie uitverkochte (16 december elektrisch optreden) shows in Amsterdam, niet slecht :-)

Golden Earring unplugged - klik voor een vergroting

Het was de eerste keer dat ik ze unplugged zag in de HMH. We hadden zitplaatsen op het balkon (ook in de Arena waren stoeltjes neergezet) en ook daar was het geluid geweldig. De HMH heeft een uitstraling van nix, maar geluid is absoluut altijd geweldig. De mannen moesten er hard voor werken om het publiek mee te krijgen. Het VISA publiek is duidelijk geen “normaal” Earring publiek want zeker voor de pauze was het allemaal wat mat. Keurig klappen na afloop van een liedje (wat harder na een hit), maar vooral niet te uitbundig doen, laat staan dat men gaat dansen. Nee, keurig op je stoel blijven zitten en luisteren.

Gelukkig werd er zeer energiek en strak gespeeld. De setlist is momenteel wat aan de saaie kant (als je net als ik regelmatig gaat). Saai niet qua uitvoering, maar het is al drie seizoenen praktisch hetzelfde en dat is jammer. Voor het VISA-publiek maakte dat gelukkig allemaal niet uit, maar als fan hoop je echter af en toe toch nog op wat nieuws. In het theater hadden ze twee avonden ervoor eindelijk weer een “nieuw” albumnummer in de set gedaan, maar in de HMH speelde men op safe. Barry Hay riep naar de overige bandleden Ce Soir en deze oude hit werd ingezet, tot ongenoegen trouwens van bassist Rinus Gerritsen, die het er duidelijk niet mee eens was. Leuk om te zien.

Na de pauze ging een groep mensen voor het podium staan, waaronder ondergetekende, waarna de boel in de rest van de zaal ook goed los kwam. De boys vonden het ook duidelijk leuker toen iedereen ging staan en nadat de ene na de andere kraker de zaal inging, werd de sfeer een stuk relaxter en uitbundiger. Het applaus aan het einde was hard en vooral verdiend. Leuk en een van de betere akoestische optredens die ik de afgelopen paar jaar heb gezien.

Volgende optreden: 25 november, Velohal Wateringen (elektrisch); dat wordt weer lekker rocken........

Setlist: Who Do You Love / Buddy Joe / Sleepwalking / Just Like Vince Taylor / Smoking Cigarettes / Quiet Eyes / Mad Love Is Coming / Another 45 Miles / I Need Love / Going To The Run / Paradise In Distress / Radar Love –PAUZE – Albino Moon / Bombay / Lost and Found / As Long As The Wind Blows / Ce Soir / Johnny Make Believe / When The Lady Smiles / The Devil Made Me Do It / Twilight Zone / Long Blond Animal / I Can’t Sleep Without You.

Keep rocking…

De terugkeer van Europa

Europa als campagnethema

Eindelijk is het dan zover: het thema "Europa" steekt de kop op tijdens de campagne. Het is Marijnissen die het vuurtje opstookt. De SP heeft laten onderzoeken hoe de Nederlandse kiezer, anderhalf jaar na het debacle met het referendum, denkt over de Europese grondwet. En wat blijkt: de tegenstand is nog verder toegenomen. Marijnissen wil duidelijkheid: hij eist van de andere partijen dat ze een standpunt innemen. Hij zegt erbij dat hij die partijen niet vertrouwt.

Hij heeft hier wel een punt. Zowel PvdA als CDA als VVD zijn voorstander van verdere Europese integratie en bestuurlijke veranderingen in Brussel. Maar daar hoor je ze niet over, omdat ze weten dat de kiezer in Nederland daar anders over denkt. De SP is faliekant tegen, steekt dat niet onder stoelen of banken en ziet electorale mogelijkheden.

Ook ik vind het onbegrijpelijk dat, met uitzondering van die SP, geen van de partijen aan de kiezer duidelijk maakt waarom die Europese grondwet zo belangrijk is. Ze proberen het niet eens. Je kunt niet doen alsof Europa niet bestaat; door er niet over te praten gaat het heus niet weg. Daarom: Bos, Balkenende, Rutte, verklaar u nader!

zondag

A Better Future

Clarence Seedorf

Seedorf is terug in de selectie van het Nederlands Elftal voor de wedstrijd van a.s. woensdag tegen Engeland. Dat ik dit nog mag meemaken!

familieverjaardag

Vanmiddag waren we op bezoek in Alphen aan den Rijn. Dan en Mike ontvingen familie vanwege hun beider verjaardagen. Veel koffie, thee, limonades en knabbeltjes. Liz is maar wat blij met twee van zulke grote ooms.Mike, Liz en Dan

De Oscar Moenstrofee

De Eredivisie had dit weekeinde de twaalfde speelronde. Het viel deze keer niet mee om drie spelers te nomineren. Maar het is toch weer gelukt. U kunt deze keer stemmen op Sparta-doelman Joost Terol, op NAC-verdediger Patrick Zwaanswijk en op Feyenoord-aanvaller Pierre van Hooijdonk. De regels staan het ons jammergenoeg niet toe om niet-spelers te nomineren. Anders zouden zeker Ruud Vreeman (de burgemeester van Tilburg) en Jack van Hulten + diens assistent (scheids- en grensrechter bij Willem II-Feyenoord) tot de genomineerden behoren.

Joost Terol

Joost TerolErvaren keeper van het niveau Sparta. Daar keept 'ie dan ook. Altijd in de basis, en zelden houdt 'ie zijn doel schoon. Zo ook vandaag niet. Dat lag niet aan de aanvallende kwaliteiten van de tegenstander, ADO. De onthutsend zwakke Hagenaars bakten er werkelijk helemaal niets van. De 1-0-voorsprong van Sparta kwam geen moment in gevaar. Totdat Joost zich er persoonlijk mee ging bemoeien. Volkomen verkeerd timend kwam hij ver zijn doel uit, om op het laatste moment tot de ontdekking te komen dat Mols toch iets eerder bij de diep gespeelde bal kwam. Een simpel balletje breed stelde Delorge eenvoudig in staat om de gelijkmaker in het verlaten doel te tikken. Gelukkig voor Joost dat Sparta in de extra tijd alsnog de volle winst kon pakken. Maar aan Terol heeft het niet gelegen.

Patrick Zwaanswijk

Patrick ZwaanswijkHouten Klaas in de verdediging van NAC. Is week in week uit een permanent gevaar voor de eigen ploeg. Het Bredase publiek, dat toch wel wat gewend is, is er cynisch van geworden. Scoorde dit seizoen al in eigen doel, heeft tegen elke spits handen en voeten nodig. "Maar wij hebben Zwaanswijk" hoorde ik al uit de mond van een echte NAC-supporter. Vrijdagavond, thuis tegen Heerenveen, is het al in de vijfde minuut raak. Na een grove onachtzaamheid van Zwaanswijk kan Alves de gasten op 1-0 zetten. We gaan dit seizoen nog veel plezier beleven aan Patrick.

Pierre van Hooijdonk

Pierre van HooijdonkHet gaat dit seizoen niet helemaal lekker met Feyenoord. Dat is ook te merken aan Van Hooijdonk; met Pierre gaat het ook niet zoals hij zelf zou willen. De vrije trappen vliegen allemaal over en naast, de doelpunten willen niet vallen. En Pierre is dan zo iemand die dat met veel energie en zo wil doorbreken. We zien hem overal op het veld, tot in de verdediging aan toe. Vanmiddag in Tilburg tegen Willem II loopt het eindelijk eens wel goed, Feyenoord komt simpel op 3-0 en er lijkt geen vuiltje aan de lucht. Simpel uitspelen zou je denken. Maar nee, Pierre gaat zich persoonlijk bemoeien met de verdediging. Als je dat doet, dan moet je het wel goed doen. Pierre laat een verdwaalde voorzet van zijn knie stuiten, de bal rolt voor de voeten van Baelum die eenvoudig kan scoren. En zo helpt hij Willem II terug in de wedstrijd. Twee minuten later staat het 2-3 en wordt het toch weer billen knijpen. Dat Feyenoord uiteindelijk met 5-3 wint is niet aan Pierre te danken.

Maak uw keuze en stem hier.

Demolition Cat

Broes blijkt een sloper van het zuiverste water. Hij is nog een klein katje, nog geen vier maanden oud, woont nog geen twee maanden bij ons in huis, maar heeft desondanks al een indrukwekkend track-record opgebouwd qua slopen.

Even resumerend:

  • Belladonna's tomtom bleek onherstelbaar beschadigd, nadat Broes het apparaatje uit haar tas op de bank had gepeuterd en op de grond liet stuiteren;
  • Klik voor een vergrotingDe storing aan mijn digitale camera (waar ik vorige week melding van maakte) bleek te zijn veroorzaakt door een kapotgekauwde multimedia-kabel. De kattentandjes waren duidelijk zichtbaar;
  • Een majestueuze krulvaren overleefde Broes' aanval niet (zie foto)
  • De X.2002 is vakkundig in elementaire deeltjes afgebroken;

We krijgen nog heel wat te stellen met dit siamese gevaarte.

De X.2002

Liz brengt graag de natuur in huis. Nadat we samen de hond hadden uitgelaten nam ze een gevonden afgewaaide boomtak mee naar huis. "Dit is de X.2002", zei ze, terwijl ze zwaaiend met de tak de lift uitkwam. De X.2002 kreeg een plekje in de kamer, in een grote blauwe aardewerk vaas.

Broes is blij met deze nieuwe X.2002.

Broes en de X.2002, klik voor een vergroting

Memory

Liz en ik spelen dit weekend een onderling Memory-toernooi. De strijd gaat op basis van best-of-three. We spelen met 32-kaartjes, 16 stelletjes. Dierenplaatjes.

Gisterenmiddag was de eerste leg. Tot mijn grote verbazing was ik kansloos; binnen de kortste keren haalde ze de bijna alle kaartjes binnen. Bijzonderheid: er bleken verschillende dieren ontsnapt te zijn, zodat de twee laatst overblijvende kaartjes een kat en een kikker waren. Dat leidde tot enige consternatie bij met name de jongste wedstrijddeelnemer, maar dat duurde gelukkig niet lang. Tussenstand na één leg: Liz-Franz 10-6.

Vanmorgen de tweede leg. Deze keer begon ik voortvarend, de eerste twee stelletjes (het paard en de vis) waren voor mij. Maar daarna greep Liz het initiatief. Nadat ik een open kans op de wolf miste, was het pleit beslecht. Liz speelde met een fantastische finish van vijf stelletjes de tafel leeg. Tussenstand na twee legs: Liz-Franz 21-11. Lijkt een soort van Vorentscheidung.

Liz pakt de uil aan het begin van de eerste leg

zaterdag

Campagne

Het is volop campagnetijd. Ook onze goede oude vriend Marcus timmert hard aan de weg. Maar niemand heeft het in de gaten. Zijn campagnelogboek is één brok triestigheid.

Dat geldt ook voor veel andere lijsttrekkers. Bos, Rutte, Pechtold, Halsema, ze lijken niet echt happy met hoe het gaat. De nieuw-rechtsers horen of zien we helemaal niet. Van Balkenende krijg je toch nooit enige hoogte, dus hoe hij vindt dat het gaat, dat weten we niet. Alleen Marijnissen lijkt tevreden.

Gekke campagne tot nu toe.

Projecteinde

Afgelopen weekend kwam er een succesvol einde aan het project waaraan ik de afgelopen maanden heb meegewerkt. Ter gelegenheid van dat mooie resultaat was er op woensdag een lunch met het gehele projectteam. Ik kon daar jammergenoeg niet bij aanwezig zijn. Aan de projectmanager vroeg ik of hij namens mij de volgende tekst wilde voorlezen.



Collega’s van het Data Migratie-projectteam,

Het spijt mij zeer dat ik niet aanwezig kan zijn bij deze ongetwijfeld gezellige, waarschijnlijk zelfs uitbundige feestelijke bijeenkomst. Ik mis een historisch moment.

Het met de succesvolle implementatie bereikte resultaat is iets waar iedereen die eraan heeft meegwerkt met recht trots op kan zijn. Een technisch moeilijke klus, onder tijdsdruk, in een complexe organisatorische omgeving, met heel veel betrokken managers, werkzaam op veel verschillende plaatsen. Voorwaar geen sinecure.

Het meewerken in het Data Migratieteam, hoe beperkt mijn bijdrage misschien ook geweest mag zijn in vergelijking tot anderen, heeft mij voldoening gebracht. Ik wil graag van deze gelegenheid gebruik maken om nog even stil te staan bij hoe het allemaal is gegaan. Zonder op de inhoudelijkheid van de migratie in te gaan (daar zullen andere sprekers wellicht het een en ander over vertellen).

Allereerst de keuze voor Powercenter als migratietool. Ik moet bekennen dat ik in eerste instantie mijn bedenkingen had. Maar die heb ik snel laten varen. Ik ben nu van mening dat dit een verstandige keuze is geweest, die belangrijk is geweest voor het succes van de gehele data migratie. Powercenter heeft zich een robuuste tool getoond, veelzijdig en bedrijfszeker. Goed gedaan, Hans!

Maar met alleen een tool kun je de slag niet winnen. Minstens zo belangrijk is het dat de juiste mensen aan de vele knoppen zitten. En die waren er ook. De toolspecialisten hebben me meerdere malen de mooie stroomschema’s op het scherm laten zien. Indrukwekkend complex. Een prima aanpak van de toolspecialisten om de mensen om je heen op deze wijze te imponeren. Werkt altijd. Ton en Berry, prima prestaties geleverd! Lange dagen, lange weken, korte weekends, kortom: het is voor jullie een intensieve kennismaking met de internationale luchtvaart geworden. Het viel me bovendien op dat Berry “more balls than most” heeft. Regelmatig liep hij met zijn grote ballen in de hand door de projectkamer, duidelijk broeiend op een fraaie oplossing voor een ingewikkeld technisch probleem.

Maar de beste ontwikkelaars komen met het allerbeste tool nog niet ver, als ze niet de juiste richting op worden gestuurd. Ralph was de man die op geheel eigen enthousiaste energieke en vooral luidruchtige wijze richting gaf aan de ontwikkeling. Gaandeweg het project ontpopte hij zich meer en meer als de SQL-champion, af en toe acterend op wereldniveau.

De belangrijke rol op het gebied van de operationele afstemming en samenwerking met de collega’s in Valbonne werd door Johan met verve vervuld. Af en toe zat hij stilletjes, hoofdschuddend, zachtjes grommend achter zijn bureau. Meer dan eens dan einde raad. Eenmaal zag ik hem een poging wagen om met zijn voorhoofd zijn bureau in tweeën te slaan. Maar taai hield hij vast aan zijn doel – zijn missie was heilig – zijn vertrouwen in Powercenter grenzenloos. En dat bleek uiteindelijk terecht. Respect. Overigens, de verzuchting “Maar wij hebben Zwaanswijk”, staat bij mij op een tegeltje gegraveerd. Gelukkig hadden wij geen Zwaanswijk in ons team. En ook geen Van Zwam.

Maar naast het uitvoerende werk is er ook voldoende laken voor de managementschaar geweest. De projectmanagers hebben zich mijns inziens onderscheiden op twee vlakken. Het eerste vlak was “onzichtbaarheid”. Het is ze uitstekend gelukt om het projectteam niet onnodig voor de voeten te lopen. “Een goede projectmanager is een projectmanager waar je geen last van hebt”, zeg ik wel eens. Door zich ver te houden van de inhoudelijke issues (waarvan er toch wel een aantal zijn geweest) lieten ze de benodigde ruimte aan het team om daarmee om te gaan.

Maar nog belangrijker was hun rol om het projectteam te vrijwaren van allerlei ruis in de omgeving van het project. Vanuit alle hoeken en gaten werden er figuurlijke pijlen op het project afgeschoten. En met zijn drieën (Marco, Marco en Mark-Jan) vormden ze een effectief schild. En daarmee stelden ze het projectteam in staat om zich te concentreren op de klus die gedaan moest worden. Op die manier gaven ze een prima invulling aan hun managementverantwoordelijkheden.

Ik ben er een beetje trots op dat ik een beetje hieraan heb kunnen meedoen.

Rest mij op te merken dat ik de wedstrijd NAC-Heerenveen (a.s. vrijdag!) met buitengewone belangstelling zal bekijken.

Mannen, bedankt. Tot misschien een volgende keer. En ik hoop dat er dan ook dames meedoen aan de klus. Want al die kerels bij elkaar, dat is het toch niet helemaal.

Proost!



Johan komt uit Breda en zit elke thuiswedstrijd van NAC op de tribune. En Berry is een trotse chauvinistische Fries, fan van Heerenveen. En gisteravond was het dus zover, NAC-Heerenveen. Tot mijn onuitsprekelijke vreugde kwam Heerenveen al in de vijfde minuut op voorsprong, nadat uitgerekend Zwaanswijk blunderde in de verdediging van NAC, zodat Alves kon scoren. Zwaanswijk nomineert zich met verve voor de Oscar Moenstrofee!

vrijdag

Beyond the Geriatric Tour

The Rolling Stones

Rolling Stones

What a drag it is, getting old.

donderdag

Het eerste plaatje dat ik niet kocht

Mijn eerste singeltje. Een herinnering die veel mensen hun leven lang bijblijft; bijna iedereen kan zich dat eerste plaatje nog wel herinneren. Mij ook. Ik heb zelfs twee "eerste singeltjes", vanwege een soort valse start.

We gaan terug naar de zomer van 1966. Ik ben net negen jaar geworden en heb voor mijn verjaardag wat geld gekregen. Het is woensdagmiddag en ik vind dat het tijd wordt om mijn verjaardagsgeld te besteden: ik besluit geheel zelfstandig over te gaan tot aanschaf van een plaatje. De prijs van een singeltje is iets van ƒ 3,75 en ik heb net genoeg om er één te kopen. Dat is een hele onderneming. Ik woon in IJmuiden, in de Oranjestraat. En voor zover ik weet is er één platenzaak in de stad, aan het Plein 45. Dat is een heel eind lopen naar de andere kant van de stad! Maar goed, ik heb er toch de hele middag voor. Met mijn gulden, kwartjes en dubbeltjes ga ik op pad. Drie uur later kom ik trots thuis met mijn aanwinst op vinyl: They're Coming To Take Me Away van Napoleon XIV, een bizarre novelty-hit. Één uur heen, één uur kiezen, één uur terug. Mijn moeder is not amused. Hoe kan ik zo stom zijn om mijn geld te besteden aan zoiets achterlijks als een plaatje. En dan nog zo'n stom plaatje. Dat is zonde van mijn geld. Ik moet het gaan terugbrengen. Als ik direct ga, dan ben ik nog op tijd voordat de winkel dicht gaat. Ik heb geen keus en dus ga ik weer op weg. Schoorvoetend leg ik de meneer in de winkel uit wat mijn moeder mij heeft verteld. Hij is zo vriendelijk om mij mijn geld terug te geven. Ik ben nog net voor het eten weer thuis, de blaren op mijn voetjes.

Het duurt nog ruim twee jaar voordat ik mijn tweede eerste plaatje koop. In het najaar van 1968, ik ben inmiddels elf, krijg ik toestemming om mijn zakgeld uit te geven aan een singeltje. De keuze valt op Aphrodite's Child's Rain and Tears. Dat liedje valt wel in de smaak bij mijn moeder; die mag blijven.

Op ebay doet Napoleon XIV's plaatje uit 1966 op dit moment zo'n € 12,00....

Klik hier om het te beluisteren (met dank aan Jack).

woensdag

5th Dimension Television

5:00 The White Hole

Vandaag: On the Tip of my Tongue. Programma waarin mensen die al heel lang ergens niet op kunnen komen eindelijk het bevrijdende antwoord krijgen van een panel van externe experts. Aan de orde komt oa de vraag 'Wie zong ook al weer het liedje tom-tom-toom-laddida-tom-tom-toom?'

dinsdag

Big Mac

We hebben een logeetje. Of zeg maar gerust: een logé. Sinds vanmorgen verblijft Mac bij ons. Mac is een nogal uit de kluiten gewassen greyhound, een reu. Hoog op de poten, schonkig gebouwd, nerveus type. Mac woont sinds kort bij onze bovenburen. Maar die moesten plotseling een paar dagen naar Engeland en ze zaten een beetje met het beestje. Dus mag-tie bij ons.

Mac komt uit een Belgisch asiel. Hij is ergens loslopend gevonden, waarschijnlijk door zijn eigenaar aan zijn lot overgelaten. Sterk verwaarloosd, veel te mager, overal wondjes. Mac is een lieve hond, leuk beest. Accordeert prima met de rest van onze menagerie. Alleen Broes gedraagt zich nogal agressief tegenover deze nieuwkomer, al is de kat toch wel een beetje onder de indruk van de enorme afmetingen van deze fijnbesnaarde atleet.

Morgenavond gaat Mac weer naar huis. Tot dan is hij een welkome gast.