Tien jaar geleden overleed David Bowie. Dat klinkt als een herdenking, maar zo voelt het niet. Het is meer een meetpunt. Een moment waarop ik even stilsta en merk: ik sta ergens anders dan toen. Toen Bowie stierf woonde ik in Haarlem. Stadsgeluiden, agenda’s, werk dat de dagen ordende. Ik weet nog waar ik was toen het nieuws binnenkwam. Ik zat in de auto, onderweg naar Capelle a/d IJssel, 7.25 uur, NPO Nieuwsradio, bij de verkeerslichten op Europaweg in Schalkwijk. Mijn herinnering aan dat moment is nog steeds scherp: verrassing, ongeloof, en daarna de behoefte om te luisteren. Alsof muziek iets kon doen wat woorden niet konden. Bowie hoorde bij mijn leven, hij was er altijd. Tussen afspraken, deadlines, het gewone gedoe. Nu woon ik in Balk. Fries platteland. Ruimte, lucht, stilte die geen leegte is maar aanwezigheid. De weg van Haarlem naar Balk was geen rechte lijn, maar wel een duidelijke overgang. En ergens onderweg ben ik ook met werken gestopt. Gepension...
Reacties
Maar waarom dan 'Avond'? Het ontgaat mij volkomen!
Gelukkig dan maar weer Bohemian Rhapsody. Alhoewel ik dat ook dan weer niet het beste Queen-nummer vind.. Maar hier kan ik zeer goed mee leven!
Ik heb ook nieys met de Bohemian Rhapsody. Wel toevallig dat 'ie dus opnieuw op 1 komt, precies op de dag dat ik hem heb gekocht (staat op Under Pressure).
Ben blij dat ik dus niets gemist heb.
Er zou een politieke partij moeten zijn die eens iets doet aan die geld-uit-de-zak-van-de-gewone-man-kloppende sms-scties.