zaterdag

De brandblussers

ADO - Ajax

In het nieuwe stadion van ADO moeten natuurlijk brandblussers komen. De aannemer wilde hiervoor brandblussers van het merk "Ajax" plaatsen. Dat is bij het ADO-bestuur verkeerd gevallen. De relatie tussen supporters van ADO en die van die club uit "020" is op zijn zachtst gezegd nogal gespannen. En men wil niet provoceren. En dus komen er brandblussers van een ander merk.

In andere stadions hangen wel brandblussers van het merk "Ajax". In sommige stadions is overigens de merknaam afgeplakt.

Hoe kleinzielig kan een voetbalsupporter zijn.

De dubbele zelfvernietiging

De E3-prijs

Iedere erelijst van een wielerwedstrijd vertoont zijn merkwaardigheden. Eddy Merckx die op elf edities zeven keer Milaan-Sanremo wint. Walter Godefroot die met een tussenperiode van tien jaar twee keer zegeviert in de Ronde van Vlaanderen. De winnaarslijst van de E3-Prijs in Harelbeke is een waar pantheon van wielergrootheden. Maar, naast het jaar 1972 staat echter plots: 1. Hubert Hutsebaut; 2. Eddy Merckx; 3. Walter Godefroot. Wie in godsnaam was deze Hutsebaut die de goden van die tijd voor schut zette?

Hubert Hutsebaut

In 1972 heerste Eddy Merckx, bijgenaamd De Kannibaal. Hij won. Waar hij startte won hij, zou je kunnen zeggen. En Walter Godefroot was één van de weinigen die zich daar niet op voorhand bij neerlegde. In de finale van de E3-prijs van dat jaar zaten ze samen in de kopgroep. Drie man vooruit: Merckx, Godefroot en ene Hubert Hutsebaut. Voorsprong op de rest is groot, het zal gaan tussen Eddy en Walter. Want die Hutsebaut kan er helemaal niks van natuurlijk. Die finale zal de wielergeschiedenis ingaan als hét klassieke voorbeeld van het thema van de dubbele zelfvernietiging. Merckx wil winnen, Godefroot wil winnen. En geen van beiden wil voor de ander rijden. De grote mannen letten alleen op elkaar. In de laatste kilometers zakt het tempo. Merckx vreest de sprint van Godefroot, Godefroot vreest de sprint van Merckx. Het tempo zakt nog meer. Hubert hangt in het laatste wiel en begrijpt er helemaal niets van. Met zijn laatste krachten perst hij er een demarrage uit. Merckx kijkt naar Godefroot, Godefroot kijkt naar Merckx, geen van beiden wil voor de ander rijden. Hutsebaut gooit alles eruit wat hij heeft, de finish komt al dichtbij. Terwijl Merckx en Godefroot in de luwte van een haag publiek in elkaars ogen verdrinken, rijdt Hutsebaut midden op de weg, dwars door de wind. Hij blijft vooruit en wint. Op de finishfoto zien we een verbijsterde Merckx in zijn regenboogtrui, twee lengten achter. En Hutsebaut, uit ongeloof of uit angst dat hij bij een dergelijke snelheid met losse handen uit balans zal raken, juicht maar met één arm. "Ze waren vergeten met mij te klappen'', zou hij later verklaren.

Het rookverbod

Winderige Schot uit kroeg geweerd

Een man uit Schotland mag zijn stamkroeg niet meer in, omdat hij teveel scheten laat. Barpersoneel besloot de 35-jarige Schot te weren, nadat andere stamgasten zich hadden beklaagd over de stank die zijn scheten teweeg brachten.

De Schot kwam al bijna zeven jaar in de kroeg, en is dan ook woedend over het besluit. Hij geeft toe dat hij last heeft van winderigheid, maar wijt het probleem voornamelijk aan het rookverbod in de horeca.

"Toen er nog gerookt mocht worden, had niemand last van mijn scheten", zo verklaart de man. "De geur van sigaretten overheerste toen."

vrijdag

Zwaar op de maag

De PvdA en het coalitieakkoord

De onderhandelingen tussen CDA, PvdA en de ChristenUnie mogen dan hebben geleid tot een akkoord, er blijken toch minstens twee afspraken te zijn gemaakt die de PvdA toch wel zwaar op de maag blijken te liggen. Dat zijn Irak en het homohuwelijk.

Over beide "dossiers", zoals dat in het Haagse jargon wordt genoemd, had de vorige PvdA-fractie een uitgesproken standpunt. Dat Irak-onderzoek moest er komen, en aan het homohuwelijk mag niet worden getornd. En in de coalitiebesprekingen is de PvdA ermee akkoord gegaan dat dat onderzoek er niet komt en dat ambtenaren van de burgerlijke stand met gewetensbezwaren zouden moeten kunnen weigeren om homo's in de echt te verbinden.

Zo gaat dat met onderhandelen: hier win je wat, daar verlies je wat. Je kan immers niet alles hebben. Nu blijken er ineens overal PvdA-ers rond te lopen die vinden dat die gemaakte afspraken alleen gelden voor de Tweede Kamerfractie, en dat bijvoorbeeld Gemeenteraadsleden en leden van het Europees Parlement hierin een "eigen verantwoordelijkheid" hebben. Ik word daar een beetje moe van.

Ik snap dat mensen een beetje moeten slikken als er een voor hen teleurstellende afspraak ligt. Dat is inderdaad balen. Maar als je met z'n allen, ondanks de bezwaren op onderdelen, 'ja' hebt gezegd tegen het akkoord, en dat heeft de PvdA op een speciaal congres, dan moet je niet blijven zeuren. Ga liever enthousiast aan de slag om de doelstellingen van dat akkoord te realiseren, samen met je partners. En blijf niet simpen.

Het lijkt alsof de PvdA zwelgt in de oppositierol. Diep in hun hart willen veel PvdA-ers helemaal niet besturen. Als dat niet verandert, dan kan dat een self-fulfilling prophecy worden. Dan valt er straks helemaal niets meer te besturen en zal de partij zoveel aanhang verliezen dat ze als vanzelf in de comfortabele positie van Groen Links en de SP terecht komen. Want die hoeven nooit compromissen te sluiten en kunnen altijd overal alles van vinden.

maandag

Het nationalisme van Dewinter

Het gaat de laatste jaren niet zo lekker met de Rode Duivels. Afgelopen zaterdag kregen ze met 4-0 klop in Portugal. De Belgen zijn na deze derde nederlaag in de kwalificatie zo goed als uitgeschakeld.

Voor Filip Dewinter van het Vlaams Belang aanleiding om een communautaire discussie te beginnen. "De kwaliteiten zijn er wel, maar de bezieling ontbreekt. De spelers hebben geen binding met België. Het wordt tijd voor twee nationale elftallen: een Vlaams en een Waals elftal."

Filip is van het principe: elke natie heeft recht op een eigen nationaal elftal. Vlaamse Leeuwen in plaats van Rode Duivels.

Dat er bij die Rode Duivels afgelopen zaterdag precies één Waal meedeed, dat was Filip even ontgaan.

zondag

Over Philly Dogs en andere rariteiten

David Bowie staat bekend als 'de kameleon' van de rockmuziek. Die bijnaam heeft hij verdiend door vele malen van uiterlijk, stijl, genre te veranderen. Vaak juist op een hoogtepunt van succes. Zo'n stijlbreuk vond plaats in het najaar van 1974. En aan die stijlbreuk hebben we het prachtige album "Young Americans" te danken.

Diamond Dogs

Het jaar 1974 stond wat Bowie betreft in het teken van de Diamond Dogs. In februari bivakkeerde hij enige tijd in Hilversum om de opnames van het gelijknamige album af te ronden. Hij kwam nog even bij Top-Pop langs om, getooid met een ooglapje, Rebel Rebel te playbacken. In april kwam het album uit, en direct daarna begon hij in New York met de voorbereidingen van een Noord-Amerikaanse tournee, de Diamond Dogs-tour. Veel theater, dansers, grote decors. Heel erg rock 'n roll. Van 14 juni (Montreal) tot 20 juli (New York), bijna veertig shows, door de mid-west, door het zuiden en langs de oostkust van de VS. Van een show in Philadelphia werden opnames gemaakt voor een live-album (David Live). Er was een pauze van een paar weken ingelast, en vanaf 2 september zou de tournee weer verder gaan, beginnend aan de westkust, dan weer terug naar het oosten. De tour zou eindigen op 1 december in Atlanta. Opnieuw meer dan veertig dates.

Philadelphia

De pauze in het schema, gedurende de maand augustus, bleek van groot belang. Bowie gebruikte die pauze niet voor een vakantie of zo, nee, hij had gedurende die maand de Sigma Sound Studio in Philadelphia afgehuurd. Hij was in Amerika en wilde muziek maken die hij zelf leuk vond: soulmuziek. Hij verzamelde een groep nieuwe muzikanten, zangers en zangeressen om zich heen, en sloot zich met een schoenendoos cocaine op in de studio. Niks rock 'n roll, geen extravaganza, geen scheurende gitaren. Geen futuristische doemscenario's, geen wham-bam-thank-you-mam. Een lijkbleek, broodmager Engels jongetje dat zwarte muziek maakt. Soul. Plastic soul, zoals hij het zelf later zou noemen.

Tijdens de studiosessies kwam Bruce Springsteen nog even binnenvallen. En wist niet goed wat hij moest denken van Bowie's versie van zijn eigen 'It's Hard to be a Saint in the City".

Philly Dogs

Bij de herstart van de tournee wilde hij de nieuwe liedjes natuurlijk ook spelen. Het tourmanagement dacht daar anders over. En de muzikanten ook. Bowie zette zijn zin door. Met nieuwe muzikanten en een nieuwe setlist werd het tweede gedeelte van de tour afgewerkt. Het onvoorbereide publiek was niet onverdeeld enthousiast. Logisch. Wanneer je komt voor een rock 'n roll show die zijn weerga niet zou kennen, en je krijgt wat anders voorgeschoteld, dan ben je op zijn zachtst gezegd verrast. Deze "Philly Dogs"-tour werd door de pers neergesabeld.

Op 2 november was Bowie te gast bij Dick Cavett's Wide World of Entertainment. Drie prima liedjes ('Footstompin', '1984' en 'Young Americans'). David zelf zag er afgrijselijk uit. Onverstaanbare eenlettergrepige antwoorden, af en toe bijna agressief reagerend op Cavett's vragen. Hij zat onafgebroken met een zwarte wandelstok op de grond te tikken. En telkens die neus ophalen. Snif, snif. "It was herrendous," zou hij twintig jaar later verklaren. "I had no idea were I was, I couldn't hear the questions. To this day, I don't know if I bothered answering them. I was so out of my gourd."

John Lennon

In januari loopt Bowie in New York John Lennon tegen het lijf. Bowie vraagt Lennon of hij zin heeft om samen wat in de studio te doen. Two Englishmen in New York. In de Record Plant-studio's nemen ze vlug twee liedjes op: Lennon's Across the Universe en een op de gitaarriff van Footstompin' gebaseerde nieuwe song: Fame. Beide liedjes krijgen een plekje op Bowie's nieuwe album, Young Americans. Daarvoor moeten dus op het laatste moment Who Can I Be Now? en It's Gonna Be Me wijken. Visconti zit dan al in Londen om de eindmix te maken. In maart komt het album uit.

Young Americans

Het werd Bowie's grote doorbraak in de VS. Lovende recensies. Hoge verkoopcijfers. De single Fame was daar zijn eerste #1-hit. In Engeland en Nederland waren de reacties minder enthousiast. Sommigen vonden het maar niks, slechts een enkeling vond het prachtig. Tot op de dag van vandaag verdeelt het de Bowie-fans langs een duidelijke scheidslijn. Is het een mislukt pretentieus project van een namaakneger, van een artiest wiens talenten ergens anders liggen, van een Engelse zanger die breed commercieel succes in Amerika nastreeft? Of is het een geslaagde demonstratie van een buitengewoon veelzijdige artiest, die ons onder deplorabele omstandigheden wonderschone muziek voorschotelt? Waar het op neer komt is je geloof in de authenticiteit; is het echt of is het gemaakt?

Ik behoor tot het kamp liefhebbers. Ik koester de warmste herinneringen aan het album. In het voorjaar van 1975 deed ik mijn vwo-eindexamen. En aan het einde van die lange warme zomer ging ik op een kamer wonen, in Amsterdam. Ik weet nog goed, die eerste zondagmiddag op mijn eigen kamer, in de grote stad. Warm, balkondeuren open, de klanken van Young Americans op mijn pickup overstemmen de buitengeluiden van de Eerste Van Swindenstraat. Sweet memories. Het leven lacht me toe. All you've got to do is win.

Geen commentaar

Nederland - Roemenië 0-0

Ik schrijf niets over de EK-kwalificatiewedstrijd van Nederland gisteravond tegen Roemenië.

zaterdag

Plastic Soul

David Bowie - Young Americans

Bowie's klassieke album uit 1975 stond al heel lang op de rol voor een feestelijke heruitgave. Het zou oorspronkelijk een 30th-anniversary edition worden. In 2005 dus. Maar de muziekmaatschappij stelde de releasedatum telkens uit. De fans geloofden er eigenlijk niet meer in. Maar nu is-tie er dan toch en ik moet zeggen, het was het lange wachten meer dan waard! Deze fraaie heruitgave heeft een cd en een dvd.

De cd bevat alle acht liedjes van het originele album, aangevuld met drie bonustracks. De bonustracks zijn studio-opnames van liedjes die weliswaar op geen enkel ander Bowie-album staan, maar die in de loop der tijd toch al eerder op verzamelaars en heruitgaven waren uitgebracht. Niet zo bijzonder dus, maar toch een aardige geste.

Maar het bijzondere van deze heruitgave is de dvd. Hierop staan dezelfde elf liedjes als op de cd, maar dan in een nieuwe 5.1-surround mix, op zowel een dolby digital- als een dts-soundtrack .En deze mix is in één woord fabeltastisch! Gemaakt door Tony Visconti, de man die sinds het begin van de jaren zeventig al zoveel geluidswerk voor Bowie deed en onder andere ook verantwoordelijk was voor de originele 2.0-stereomix van het album. Een must voor elke muziekliefhebber.

Als extra staat op de dvd ook beeldmateriaal uit een uitzending van de Amerikaanse Dick Cavett-show uit 1974. Bowie zingt live twee liedjes ('1984' en 'Young Americans') gevolgd door een lang interview.

Zo zou elke heruitgave eruit moeten zien! Complimenten voor de samenstellers en de platenmaatschappij.

Tracklist:

  • cd: Young Americans / Win / Fascination / Right / Somebody Up There Likes Me / Across the Universe / Can You Hear Me / Fame / John, I'm Only Dancing (Again) / Who Can I Be Now? / It's Gonna Be Me
  • dvd: Young Americans / Win / Fascination / Right / Somebody Up There Likes Me / Across the Universe / Can You Hear Me / Fame / John, I'm Only Dancing (Again) / Who Can I Be Now? / It's Gonna Be Me
    The Dick Cavett Show: 1984 / Young Americans / The Interview

Fury Noir

I'm just a space cadet, he's the Commander.

vrijdag

De frankeermachine

Twee uur vanmiddag, we staan buiten bij kantoor even te praten en te roken. Een grote vrachtwagen rijdt voor, rijdt langs en stopt dan plotseling in de smalle straat. Het is een auto van de firma Kruger uit Katwijk. De motor blijft draaien, de deur slaat open en de chauffeur klautert naar buiten, met een briefje in zijn hand. Het is een al wat oudere man, die met zijn nog spaarzame haren volkomen in de war, met wijd opengesperde ogen en breeduit met de armen zwaaiend op ons toeloopt. "Is dit nummer 45? Nee, dit is 79, zie ik. Ik snap er niks van: daar is het 31 en daar is 55 en dan hier 79. Wat een bende! Ik moet op 45 zijn. Een frankeermachine ophalen. Zou dat daar achter die slagbomen zijn? Wat denken ze wel, dat ik daar in kan met dat ding? Het is daar zo smal, dat wanneer je een erectie krijgt, dat je dan klem komt te zitten. Als je die bocht wil maken, dan moet je daarginds op de snelweg al gaan draaien. Wat denken ze wel, dat ik alle tijd van de wereld heb? Nou, ik doe het net als van de week bij Dow, daarginder op de Botlek. Ik sta om half twee bij de poort om een pakketje van niet meer dan vijftien kilo op te halen. En wat gebeurt er? Ik sta er om half vijf nog, te wachten op een T1-formuliertje! Dat moest natuurlijk van kantoor komen, daar bij Terneuzen vandaan. Wat denk je dat ik heb gedaan? Ik heb die doos uit mijn auto geschopt, zo op de grond, en ik ben weggegaan. En dat doe ik met deze frankeermachine ook. Ze brengen hem zelf maar naar Zuid-Afrika." Hij draait zich om, klimt in zijn cabine, geeft zwaar gas en rijdt weg.

Het nationalisme van Wilders

Wilders vist in de Nederlandse nationalistische vijver. Een vijver die groter blijkt te zijn dan ik dacht. Nationalisme bestaat al meer dan tweehonderd jaar en ik dacht dat het in Nederland een achterhaald concept was. Dat blijkt dus een misvatting.

Uitgangspunt van nationalisme is het begrip natie: de groep waartoe iemand vanwege geboorte behoort. Dat krijgt politieke betekenis wanneer het in verband wordt gebracht met het begrip staat. Nationalisme is de het streven naar het laten samenvallen van deze twee: ieder volk een eigen soevereine staat.

In Nederland blijkt dit idee zeer breed ondersteund te worden. Want alleen daaruit kan ik verklaren dat er zo'n grote weerstand tegen "Europa" bestaat. En alleen zo kan ik verklaren dat de extreme, xenofobische standpunten van Wilders zoveel weerklank krijgen.

donderdag

De achterstand

Het kabinet heeft veertig probleemwijken geselecteerd die de komende jaren aangepakt moeten worden. Minister Vogelaar voor Wonen, Wijken en Integratie (WWI) heeft vanmiddag haar lijst bekendgemaakt.

In Haarlem is deze bekendmaking ingeslagen als een bom. Op vorige lijstjes van vorige ministers stonden immers twee Haarlemse wijken: de Slachthuisbuurt en de Boerhaavewijk. En kennelijk is volgens het kabinet de situatie in die wijken nu zodanig veranderd dat aanpak daar geen prioriteit meer heeft. De bewoners van die wijken denken daar zelf anders over. En als incidentele bezoeker van die buurten kan ik me daar iets bij voorstellen.

dinsdag

Het interview

Serge Simonart is een Belgisch journalist. Hij schrijft onder meer voor het tijdschrift Humo. Hij is vooral bekend geworden door zijn interviews met wereldberoemde popmuzikanten. Hij interviewde onder meer Lou Reed, Brian Wilson en Michael Stipe. Zijn beste interviews werden gebundeld in het boek Fuck off & andere citaten. (1997). Binnenkort komt een tweede interviewbundel van hem uit: Off the record.

Herman BrusselmansOm u alvast een beetje te laten wennen aan de stijl van Serge, publiceer ik hieronder het interview dat de schrijver Herman Brusselmans in 1997 had met Elvis Presley, geheel in Serge's stijl.

Herman Brusselmans vloog all the way to Memphis...
en sprak er met Elvis Presley

Ik heb, zoals de meesten, altijd geloofd dat Elvis Presley dood is, tot Serge Simonart mij vertelde dat hij nog leeft. 'David,' zei Serge tegen mij, 'Elvis leeft.' Sinds hij David Bowie bij zijn voornaam mag aanspreken is Serge van de weeromstuit iederéén gaan aanspreken met 'David', behalve Prince, die hij 'My little loverboy, can I put my tongue in your arse?' noemt. Enfin, ik geloof Serge altijd op zijn woord en ik zei dus tegen hem: 'Serge, meen je dat nu, dat Elvis nog leeft?' 'Lieg ik ooit?' fronste Serge. 'Daarbij, ik heb Elvis zelf ontmoet én ik had mijn informatie tevoren al uit goeie bron. Dat Elvis leeft was mij namelijk op het hart gedrukt door My little loverboy, can I put my tongue in your arse? en die had het persoonlijk horen zeggen van David.' 'Bowie?' vroeg ik naïef. 'Nee, Michael Jackson,' zei Serge, 'en die kan het weten want die is de grootste Elvis-kenner sinds David.' 'Bruce Springsteen?' gokte ik. 'Nee, Bowie,' zei Serge. 'Ik zag David verleden maand nog en terwijl ik de zolen van zijn schoenen schoonlikte kwam het gesprek op de een of andere manier op Elvis. 'Vroeggestorven mensen kan ik niet uitstaan,' zei ik tegen David maar David zei tegen mij: 'Serge: zei hij, 'mijn lieve lieve Serge, mijn prachtige fantastische ongelooflijke sexy Serge, Elvis is helemaal niet gestorven. Elvis leeft!' 'Maar David,' zei ik, 'ben je wel zeker?' 'Zo zeker als dat jij de geilste journalist bent sinds de kerel die mij geen vragen kon stellen omdat mijn ballen uit zijn mond hingen,' zei David tegen mij, dus dat kon niet missen.' Ik vroeg Serge of hij per ongeluk niet het adres van Elvis had. 'Waarom moet iemand als jij het adres van Elvis hebben?' vroeg hij een beetje vanuit de hoogte. 'Wel Serge,' zei ik, 'ik zou graag eens een boek over Elvis schrijven en als hij dan toch nog leeft kan ik hem misschien opzoeken om wat informatie uit de eerste hand te vergaren.' Serge begon zwijgend zijn nagels goudkleurig te lakken en pas na een tijdje nadenken -waarbij zijn blonde Iokken helemaal in de war raakten, zo hard dacht hij na -zei hij: 'David, je krijgt het adres van Elvis op voorwaarde dat je het geheim houdt want dat heb ik hem beloofd.' 'Oké, Serge,' zei ik en nadat Serge zijn tanden gepolitoerd had met een David Bowie-onderbroek gaf hij mij het adres van Elvis en een aanbevelingsbriefje.

Dank zij Serges aanbeveling raakte ik vlotweg langs de portier voor het gebouw waarin Elvis woont. De Meester Zelve, thans 62 jaren oud, schonk mij in hoogsteigen persoon een kopje thee, nam zelf een glaasje sju en toen begon een gesprek waarvan ik, als amateur-interviewer, alleen maar had kunnen dromen.

-BRUSSELMANS: Elvis, als eerste vraag wilde ik de volgende stellen: op een bepaald moment in je leven begon je te zingen. En wat gebeurde er toen?
ELVIS (lacht): Welja, ik begon dus te zingen en dat verliep zo vlot dat ik er bij lange niet mee ophield als je begrijpt wat ik bedoel. Ik zei tegen de Kolonel: 'Kolonel,' zei ik tegen hem, 'ik denk dat ik ermee doorga.' Dat moest je uitgerekend tegen de Kolonel zeggen. 'EIvis; zei hij tegen mij, want iedereen zei Elvis tegen mij in die tijd, 'Elvis, als je er ooit mee ophoudt schiet ik je hond neer.' Als dreigement kon dat tellen, want ik had toen een kleine teckel waar ik dol op was, die David heette, naar die ouwe blueszanger op wie ik zo gek was, Blind Arsehole David uit Detroit, die ik ooit had zien optreden in the Station, een beroemde club niet ver van het station die nu natuurlijk allang niet meer bestaat maar waar je naar het schijnt tegenwoordig wel een goeie cheesecake kan eten omdat het een kaascakerestaurant geworden is. Maar goed, de Kolonel kon David niet uitstaan. Iedere keer als het beestje hem voor de voeten liep brak hij het een poot. Maar ja, wat kon ik daar aan doen? Ik was pas negentien en de Kolonel was veel ouder moetje rekenen. Bovendien was hij mijn manager en ik spreek nu over de jaren vijftig, toen managers de baas waren, tot en met het bestellen van vet spek als voorgerecht toe. Jongen, het vet spek dat ik in mijn kluutten geslagen heb!
-BRUSSELMANS: In je wàt. Elvis?
ELVIS: Mijn kluutten. Ja, ik spreek de taal van het volk mag je niet vergeten. Ik ben altijd een boerenjongen geweest. Van vader op zoon. Mijn grootvader, Blind Grandpa Aaron, moest een gezin van vierentwintig kinderen proberen te onderhouden met één koe en twee schapen. De predikant, Blind Johnnie the Pimp, zei tegen hem: 'Aaron, zou je het niet beter omgekeerd proberen?' Het woord van de predikant was wet indertijd, en zodoende onderhield mijn grootvader van dan af een gezin van één koe en twee schapen met vierentwintig kinderen. Dus allemaal de fabriek in! Mijn vader, Blind Pa, vond werk in een grote lampenfabriek in het zuiden des lands. Zijn taak was het om als het licht uitviel de kaarsen aan te steken. Daar leerde hij mijn moeder kennen, die tot taak had de kaarsen uit te blazen als het licht weer aanging. Het was liefde op het eerste gezicht, maar niet meteen. Blind Grandpa Aaron ging niet akkoord met de vrijage, omdat de vader van mijn moeder, Mississippi Freddie, de grootste hoerenloper was ten westen van de Potomac. De Potomac bestaat natuurlijk allang niet meer, daar is nu een kaascakerestaurant, maar in die jaren was het westen ervan een ruige streek, dat kan ik je vertellen. (Hij vertelt het.) Freddie kon geen hoer zien of hij stak er zijn toeter in. Pas op, hij keek niet nauw, als het geen hoer was stak hij er evengoed zijn toeter in. Op een keer stak hij zijn toeter in een sleutelgat net toen de deur openging, want de predikant wilde zijn kerk binnen. Enfin, Blind Johnnie the Pimp en Mississippi Freddie zetten het op een vechten dat de stukken in het rond vlogen. Blind Johnnie stak Freddie een mes in zijn lever en Freddie stak zijn toeter in Blind Johnnie zijn reet. Een oud menske dat in de kerk zat te bidden, Oneleg Winnifred, moest heel dat gevecht onder ogen zien en ze viel van alternatie in zwijm en had de dokter; Blind Doc Williams, haar geen mond-op-mond-beademing gegeven, ze was dood geweest. Dat scheelde nu ook niet veel, want tijdens de beademing gaf Doc over en hij had net een bord skunk binnen, waar Oneleg allergisch voor was.
-BRUSSELMANS: Maar toch kwam alles ten slotte in orde. Elvis?
ELVIS: In orde zou ik het direct niet noemen, want mijn vader en mijn moeder verloren allebei hun job vanwege de depressie. Plus, er waren een paar sterfgevallen in de familie: de koe en de twee schapen van Grandpa Aaron overleden schielijk, net zoals negen van zijn kinderen, allemaal aan de krop, behalve de koe, die een verkeerde mossel had gegeten.
-BRUSSELMANS: Was jij toen al geboren. Elvis?
ELVIS: Wat zeg je, Herman?
-BRUSSELMANS: Ik vroeg of je toen al geboren was.
ELVIS (ontroerd): 't Scheelde niet veel. Mijn moeder liep op alle dagen. De vroedvrouw, Cuntfeeler Jennie, voelde aan mijn moeder haar foef en zei: 'Hij is op komst, de smeerlap: Jennie kon mij niet uitstaan, moet je weten. Later heeft ze al mijn platen verbrand maar toen was ze al seniel. Ze verbrandde ook de platen van Al Martino, Frank Sinatra, Blind Arsehole David, Franki Valli, Little Richard, Jerry Lee Lewis en Johnny White.
-BRUSSELMANS: Johnny White? Dé Johnny White?
ELVIS: Nee, een andere, een crooner uit Eugene, Ohio. Enfin, kort na mijn geboorte vond mijn vader eindelijk een job, als truckchauffeur op de lange omvaart. Achttien uur per dag werken en ondertussen de hele tijd met die vrachtwagen rijden, zo'n heel grote Ford Roadbeffer, die je nu niet meer ziet, al hoor ik zeggen dat er nog één in Jackson, Illinois rondtuft als mobiel kaascakerestaurantje. Hoe dan ook, we kregen het iets beter thuis, zeker toen mijn broer doodgeboren werd, zodat mijn moeder kon uitsparen op pisdoeken.
-BRUSSELMANS: Was dat een ouder of een jonger broertje van jou. Elvis?
ELVIS: Hij kwam zo verminkt uit de moederschoot dat de dokter dat niet eens kon zien. Hij mankeerde twee oren, een mond, een borstkas, een linkerbeen, een knie, allebei zijn knoeseis, de helft van zijn tanden, een hoop spieren, een scrotum, ballen en een lul. Dus voor't zelfde geld was 't een zusje geweest. Mijn moeder heeft de dood van dat babietje nooit kunnen verwerken en mijn vader is er door aan de drank geraakt. Of nee, dat was mijn oom, Wacko Bill, die op een keer backingvocals gedaan heeft op één van mijn singles, 'Heartbreak Hotel', met zo'n stuk in z'n kluutten dat de Kolonel tegen de mixer, Mixing Snake, een Sioux-Indiaan uit Shoshone, Alabama zei: 'Snake, mix er Wacko Bill maar weer uit, 't is niet om aan te horen.' Oom Bill heeft de Kolonel daarover nog een proces aan zijn been gelapt, maar hij verloor het omdat zijn advocaat, Two Tongues Bemie, een wiseguy uit Miami, net voor de eerste zitting ontvoerd werd door de bende van Paulie 'the Butcher' Lentini, aan wie Bernie vierenzestig dollar schuldig was in verband met een uit de hand gelopen parkeerboete. Bemie werd later teruggevonden met de kop van een dekstier in zijn hol en zijn eigen kop in het hol van een dekstier, maar wel een andere. The Butcher keek niet op een dekstier meer of minder.
-BRUSSELMANS: Vind je niet, Elvis, net als ik, dat het ontbreken van backingvocals 'Heartbreak Hotel' enigszins te kort doet?
ELVIS (maakt zich voor het eerst tijdens het interview enigszins boos): Natuurlijk vind ik dat! Maar wat kon ik doen?! De Kolonel liep enonn pissig in die dagen. De week tevoren had ik een kaascake besteld in plaats van vet spek als voorgerecht en dat was hij nog niet vergeten. Dus toen hij besliste dat 'Heartbreak Hotel' gerust zonder backingvocals kon, sprak ik hem niet tegen. (Weer kalmer) Plus, het nummer raakte moeiteloos op één, dus waar maakte ik me druk om?
-BRUSSELMANS: Hoeveel nummer-één-hits heb je eigenlijk gehad, Elvis? Want op een bepaald moment ben ik de tel kwijtgeraakt.
ELVIS: Wie kan het je kwalijk nemen, Herman? Ik heb exact achtduizendzeshonderddrieëntachtig nummer-één-hits gehad. De pest is dat ik me nog steeds kan opfretten over de songs die géén nummer één zijn geworden.
-BRUSSELMANS: Dat zijn er toch niet veel, Elvis?
ELVIS: Spijtig genoeg meer dan je zou denken. 'Fire in my heart' en 'Need you, need you, need you' bleven steken op twee, 'Last Tuesday' raakte niet verder dan drie, 'Broken arrows of love', 'Blind Arsehole David is the man' en 'Takin' a nap' haalden zelfs de top vijf niet, en 'Little girl, suck your own pussy whilst snocking my tooter' strandde op zesenzeventig, maar dat komt allicht omdat het een gospelsong was en gospel een enorme down heeft gekend in de jaren zeventig, wat sowieso al een mindere Elvis-periode was.
-BRUSSELMANS: Op een zeker moment werd zelfs gesuggereerd dat je dood was. Wat zeg ik, het werd voor waar aangenomen!
ELVIS (opgewonden): Dat niet alleen! Er werd bijgezegd dat ik gestorven was als een compleet wrak, zo vet als slijk en helemaal aan de drugs! Ik! Die nooit meer heb gewogen dan vierenzeventig kilo en qua drugs ooit per ongeluk eens een flesje neusdruppels onder mijn oksels heb gewreven en daar houdt het bij op! Godverdomme, daar was ik koleertig over, niet te doen.
Ik zal je zeggen wie daar achter zat: Priscilla Presley! Die strooide dat overal rond! Ken je haar? Ze is ooit nog mijn vrouw geweest. Jongen toch, dat was een kutwijf. Ik had het al kunnen weten voor ik met haar trouwde, dommerik dat ik ben. Haar vader, Blind Dad Priscilla, was de grootste klootzak ten oosten van The Big Apple, en let op, dan heb ik het niet over dat kaascakerestaurant in Boston. Nee, dan heb ik het over New York zelf. Blind Dad had daar zogezegd een brocantewinkel, op de hoek van 42nd Street en 5th Avenue. Een brocantewinkel? Mijn reet ja. Een façade voor zijn illegale handel in afgedragen suspensoirs van Mao en lijkwades van Lenin en van dat soort brol. De vuile communist! Godvergodverdomme, tegen communisten kan ik nu eens niet tegen! Als ik een communist zie heb ik zin om dit met hem te doen. (Elvis neemt een walnoot uit de fruitschaal en kraakt die in zijn blote hand) Ik kraak een noot en steek ze in zijn gat! Dàt doe ik met een communist, makker. Jij bent toch geen communist?
-BRUSSELMANS: Integendeel, Elvis! Ik ben lid van de VLD! Ik heb meegelopen met de Witte Mars, vooral omdat 't zo'n schoon weer was! En plus ben ik een enorme fan van Louis Tobback en zoals reeds gezegd ken ik Serge Simonart persoonlijk!
Elvis: Simonart? Heet Serge van z'n achternaam Simonart? Dat wist ik niet. Ik zeg altijd Serge tegen hem. Enfin, wie niet. Maar ik had het over Priscilla, die trouwens volgens Serge stapelzot is op Serge, maar ja, wie niet. Oké, op een dag kom ik thuis van een tournee doorheen The Golden Nugget in Las Vegas, dat moet in '76 geweest zijn, en wie ligt er in bed met vier van mijn bodyguards?
-BRUSSELMANS (gokt): David Bowie?
ELVIS: Nee jongen, Priscilla! Daarom dus dat die vier bodyguards niet mee op tournee waren geweest! Voor ik vertrok zeiden ze alle vier: 'EIvis, wij gaan niet mee op tournee, wij hebben keelpijn.' En ik geloofde dat! Wat een onnozelaar ben ik toch altijd geweest! Keelpijn?! Mijn oor ja! Met mijn wijf in mijn eigen bed! Ik werd zo kwaad dat ik ze alle vier dat jaar geen dertiende maand uitbetaald heb en mijn wijf heb ik een noot gekraakt en ze in haar gat gestoken, met schelp en al! Ik mijn kluutten staan afdraaien in Las Vegas en zij liggen vossen met Tony the Mooch, Sam the Man, Blind Longdick Jim en shit, hoe heette die vierde bodyguard nu ook weer, kan je geloven dat ik z'n naam vergeten ben. Wat dat is met mijn geheugen tegenwoordig, er zijn geen woorden voor. En als er toch woorden voor geweest waren, dan was ik ze zonder twijfel vergeten, zo erg is het. En weetje hoe dat komt? Omdat ik niet meer zing! Sinds ik gestopt ben met zingen kan ik niets meer onthouden, heb ik continu het zuur, kak ik soms in mijn broek zonder voorafgaande waarschuwing en krijg ik alleen nog een stijve als ik m'n toeter in een kaascake steek. Mijn nieuwe dokter, Doc Williams, zegt dat het psychosomatisch is. Of nee, Doc Williams was een dokter van vroeger, fuck, hoe heet mijn nieuwe dokter ook weer?
-BRUSSELMANS: 'k Zou het bij God niet weten, Elvis. Ik ben niet van deze streek.
ELVIS (semi-belangstellend): Nee? Van waar ben je dan?
-BRUSSELMANS: Van Hamme aan de Durme. Tussen Dendermonde en Sint-Niklaas zeg maar.
ELVIS: 't Spijt mij, maar dat zegt me niks. Sinds ik niet meer zing is er nog weinig dat mij interesseert. Je zal je misschien afvragen waarom ik eigenlijk gestopt ben met zingen.
-BRUSSELMANS: Niet echt, maar nu je er zelf over begint.
ELVIS: Welja, op een bepaald moment heb je het allemaal wel gehad weetje. Het succes, de roem, de rijkdom, de wijven, de hele boel eromtrent. Op den duur steekt het tot hier (wijst merkwaardiggenoeg naar zijn linkerelleboog). En toen de Kolonel stierf, had ik er helemaal geen zin meer in. Ik viel in een zwart gat. Doelloos dwaalde ik over de straten, smeet stenen naar katten, kamde mijn haar niet meer volgens de gulden regels van de middenstreep, gebruikte Tide in plaats van Dash en zelfs dat niet, tot ik mij compleet in de war verschool in de bossen en de wouden, waar ik leefde van jacht en visvangst en als ik honger had beet ik nu en dan een neger de kop af want eerlijkgezegd, van negers heb ik nooit moeten weten, lees daar maar eens een paar van mijn biografieën op na. Ik heb ooit 'ns een bassist gehad in mijn orkest die een neger was, althans, hij gaf zich uit voor een neger. Om het te controleren heb ik z'n lul 'ns opgemeten, en ja hoor, 't was wel degelijk een neger, dat kon niet missen. Mocht je z'n lul afgekapt hebben, er treden aan vastgemaakt hebben en ze tegen de muur hebben gezet, dan kon je ergens inbreken via het zolderraam. Tjonge, wat een lul. Die neger zelf ook, trouwens. En als muzikant zo veel waard als die kerel die z'n ballen plette tussen twee kokosnoten, z'n gegil opnam op een bandje en het instuurde voor de preselectie van de Soundmixshow, onder de vermelding Eerste aria uit de Toverfluit van Wolfgang Amadeus Mozart. Live gezongen. Ik bedoel, ik heb een hoop slechte bassisten versleten in mijn orkesten, maar die neger, Grandfarter B heette hij, was de rottigste bassist die ooit zijn vingers over vier snaren heeft laten glijden op de wijze van een rat zonder poten die op haar buik een met punaises bezaaide roetsjbaan afrauscht. De mensen zeggen altijd dat negers gevoel voor ritme hebben, wel, ik zal je dit zeggen: Grandfarter B had zo veel gevoel voor ritme als de drummer die ooit bij mij kwam solliciteren, ondanks zijn haak bij wijze van linkerhand en de derde fase waarin zijn ziekte van Alzheimer was aanbeland. Ook een neger trouwens, die drummer. Later heeft hij werk gevonden tijdens playbackoptredens van The Village People. Nee Herman jongen, negers en communisten, daar krijg ik het vliegend schijt van. En junkies. En mensen die gilamonsters afslachten met geen enkele andere reden dan het afkappen van het topje van de staart van het diertje, om het aan een touwtje aan de achteruitkijkspiegel in hun auto te hangen. En Priscilla Presley. Enjoumalisten die schrijven dat ik gestorven ben in 1977, zo high als Trump Tower en zo dik als Barbara Bush. Godverdomme, mocht in het wild rondschieten legaal zijn, ik had me allang een revolver gekocht.
-BRUSSELMANS: Het verhaal ging dat je dat effectief geregeld dééd. Elvis. dat wild in het rond schieten.
ELVIS: Ach, allemaal leugens. De leugens die over mij verteld zijn! Meer dan over Charles Manson, OJ. Simpson en Blind Dakota Quistenbible samen!
-BRUSSELMANS: Blind Dakota Ouistenbibie? Wie is dat. Elvis?
ELVIS: Een Mormoonse jongen die beweerde dat hij Jezus was en die door niemand geloofd werd! Behalve door mij! Oké, er waren een paar verschillen tussen de Jezus zoals we die uit de bijbel kennen en Blind Dakota, maar wat stelden die verschillen helemaal voor? Niks toch! Alleen al hun manier van over het water lopen. Geen hond die het verschil kon zien. Nog een kopje thee?
-BRUSSELMANS: Nog eentje dan, Elvis.
ELVIS (een kopje thee schenkend en voor zichzelf een tweede glaasje sju): Enfin, ten slotte ben ik vanuit de bossen opnieuw de bewoonde wereld ingestapt, maar nu geheel incognito. Als ze dan toch inde kranten schreven dat ik dood was, dan kon ik mij er evengoed naar gedragen. Eerst heb ik een tijd downtown gewoond, vervolgens uptown, dan een week of zes in een flatje boven een kaascakewinkel in New Orleans, tot ik hier verzeild raakte. Wat vind je trouwens van mijn loft?
-BRUSSELMANS: Heel gezellig, Elvis. Maar à propos, is er nog niemand die je herkend heeft?
ELVIS: Nog niemand, ik zweer het je. En dat komt allemaal door mijn zonnebril. Wacht, ik laatje hem even zien. (Hij grauwt in het sjakoske dat naast zijn fauteuil staat en haalt er een zonnebril uit) Hier zie, iedere keer als ik buiten kom zet ik 'mop en geen hond die me herkent. (Hij zet de bril op) Zou jij mij herkennen?
-BRUSSELMANS: Eerlijk gezegd niet nee.
ELVIS: Ik droeg hem eergisteren terwijl ik belde met Serge en die herkende niet eens mijn stem. Hij noemde mij zelfs David! De beste zonnebril die je je kan voorstellen. Ik heb hem ooit overgekocht, in 64 was dat, van de kleine broer van Stevie Wonder, Blind Little Wonder. Dus nee, niemand herkent mij. (Hij zet de zonnebril weer af en steekt 'm in zijn sjakoske.) Plus, ik kom niet veel buiten. Nu en dan boodschapjes doen, als 't nodig is naar de wasserette of in The Cheesecake Factory hier achter de hoek een kaascakeje gaan eten, en op een keer, in april van dit jaar, ben ik naar Graceland geweest, om te zien of ik nog succes had. Niet dat het mij een reet kan verdommen, maar een mens wil op de hoogte blijven. Ik geloofde mijn ogen niet, jongen. Met duizenden waren ze bezig mijn graf te bezoeken, ik zweer het. En de meesten van hen stonden te bleiten! Twintig jaar was ik volgens hen dood en nog was een hoop van die idioten tranen voor mij aan het schreien! Ik dacht in mezelf: ga naar huis en treur om de dingen die belangrijk zijn in het leven, losers, in plaats van hier op dat achterlijk stuk grond te staan tsjiepen bij het graf van een vette junk die nooit een eigen nummer heeft geschreven en zich in meer slechte films heeft belachelijk gemaakt dan Frank Sinatra, Fred Astaire, Clint Eastwood en fucking Burt Lancaster samen. Echt, ik stond te trillen op mijn benen van de woede toen ik zag dat al die nitwits mijn graf in het sop zetten en op de koop toe daarna mijn huis binnen gingen om te zien naast welke wc's ik had gescheten, van welke Harley Davidsons ik was gedonderd en welke biljartballen ik naar de koppen van m'n bodyguards had gekeild. De mensen zijn zot, Herman, zo zot als een achterdeur...
-BRUSSELMANS: Dat is een feit dat juist is, Elvis. En het betert er niet op. Je mag blij zijn dat je hier zo eenzaam en alleen woont.
ELVIS: Vaneigens dat ik blij ben... Maar nu word ik een beetje moe. Ik ben al dat gepraat niet meer gewoon. Voor je weg gaat moet je mij twee dingen beloven.
-BRUSSELMANS: Shoot Elvis.
ELVIS: Of nee, drie. Ten eerste, dat je dit interview nooit publiceert. Ten tweede, dat je nooit van je leven Graceland bezoekt, dat je nooit van je leven een plaat van mij koopt en dat je nooit van je leven nog een seconde aan mij denkt. En ten derde, dat je niét de groeten doet aan Serge. Zeg maar dat hij mijn kluutten kan kussen.
-BRUSSELMANS: Ik beloof het, Elvis.

We drukten elkaar de hand en ik verliet het gebouw. Ik was van plan om mijn tweede en mijn derde belofte te houden, maar niet mijn eerste. Als ik poen kon scheppen op de rug van Elvis zou ik het niet laten. Wat kan mij tenslotte Elvis Presley schelen? Of die twintig jaar dood is of nog dertig jaar leeft, I couldn't care less.

In Zaventem zette ik de zonnebril op die ik ongemerkt van Elvis Presley had gejat. Toch werd ik herkend. Honderden mensen drongen zich aan me op en riepen: 'David! David! Een handtekening! Een handtekening!' lk liet mijn ego achter om hen van dienst te zijn en zelf ging ik, geheel met rust gelaten en fijntjes glimlachend, per taxi naar huis.

Bron : HUMO - 12 augustus 1997

zondag

De Oscar Moenstrofee

Het lijkt erop alsof na deze 29e speeldag de spanning aan de kop van de Eredivisie weer terug is. Zou Ajax dan toch nog PSV inhalen? Met nog vijf wedstrijden te gaan is er nog niets beslist.

Dat geldt ook voor onze Oscar Moenstrofee. Deze week staan de keepers centraal. We nomineren voor u: Vitesse-doelman Vladimir Stojkovic, NAC-doelman Edwin Zoetebier en PSV-doelman Gomes.

Vladimir Stojkovic

Vladimir Stojkovic

In de wedstrijd Utrecht-Vitesse was er een hoofdrol voor de Servische doelman van Vitesse. Stojkovic plukte een verre ingooi van Hans Somers uit de lucht en wilde het spel met een snelle uitworp hervatten. Daarbij kwam hij buiten het zestien-metergebied terecht. Uit de toegekende vrije trap kwam de thuisclub op voorsprong.

Edwin Zoetebier

Edwin ZoetebierNAC mocht op bezoek in Heerenveen. En het liep helemaal fout af. Al in de 9e minuut kwam Heerenveen op voorsprong. Edwin verkeek zich grandioos op een voorzet van links, verwerkte de bal maar half en stelde Alves in staat om eenvoudig de score te openen.

Gomes

GomesPSV-doelman Heurelho da Silva Gomes had een zware middag in de wedstrijd tegen Ajax. Net op tijd hersteld van de blessure die hij opliep bij het juichen (!) in de CL-wedstrijd tegen Arsenal. Maar achteraf gezien had hij wellicht liever nog een weekje op de bank doorgebracht. Vijf ballen kreeg hij om de oren. Alsof hij er niet stond. Het mooiste moment was vlak voor rust. Uit een afgeslagen corner nam Davids de bal vol op de pantoffel. Het snoeiharde schot spatte uiteen op de lat boven Gomes en die kreeg de terugstuiterende bal midden op zijn gezicht. Gomes ging gestrekt. Gelukkig voor hem ging deze bal niet het doel in, al zou hij er niets van gemerkt hebben. Gomes heeft betere tijden gekend onder de PSV-lat.



Klik hier voor de uitslag.

Contradictio Perpetuum

Elke taal kent bijvoeglijke naamwoorden die qua hun vorm in overeenstemming zijn met hun betekenis. Ook het Nederlands. Enkele voorbeelden: kort, vijflettergrepig, archaïsch, zwart. Dat maakt het mogelijk om bijvoeglijke naamwoorden te categoriseren in twee groepen, namelijk de groep woorden die voldoen aan dit kenmerk en de groep woorden die niet voldoen aan dit kenmerk. Laten we de woorden van de categorie "kort" tautologisch noemen en alle andere bijvoeglijke naamwoorden "ontautologisch".

De vraag rijst nu, tot welke categorie behoort het woord ontautologisch? Dat blijkt een moeilijk te beantwoorden vraag. Immers, indien het tot de categorie "tautologisch" zou behoren dan is het dus wat het betekent, en dat impliceert dat het ontautologisch is. Die aanname liedt dus tot een tegenspraak. Dan zou je dus denken dat het tot de categorie "ontautologisch" behoort. Maar dan is het dus wat het betekent en zou het tautologisch zijn! Ergo, in alle gevallen volgt er een logische tegenspraak.

Gaarne enig logisch advies.

Amon

Toeval of niet

In Oud-Egypte, in Thebe, werd de god Amon vereerd als oppergod. De latere Griekse beschaving nam dit gebruik over, en de Grieken noemden hun oppergod Zeus. En diezelfde oppergod werd door de Romeinen vereerd als Jupiter.

De atmosfeer van de planeet Jupiter kent een hoge concentratie ammoniak.

De snackbar bij ons aan de overkant (Frieslandlaan 7) wordt vakkundig gerund door een enthousiaste Egyptische man. De snackbar heet "Amon".

De "media inglese"

Voetbalstatistiek

Italië is een sportgek land. En vooral het voetbal, het calcio, beschouwen de Italianen als buitengewoon belangrijk. En daar horen cijfertjes bij, statistieken. Naast de gewone ranglijst van de Serie A houden ze ook de zogenaamde media inglese bij, het "Engels gemiddelde". In Nederland kennen we deze indicator niet, hoewel hij een bruikbaar inzicht biedt in de prestaties van een ploeg.

Je berekent de media inglese als volgt:

Bij een thuiswedstrijd:

  • 0 punten voor een overwinning
  • -2 punten bij een gelijkspel
  • -3 punten bij een nederlaag

Bij een uitwedstrijd:

  • +2 punten voor een overwinning
  • 0 punten bij een gelijkspel
  • -1 punten bij een nederlaag

Het gaat er dus van uit dat je als ploeg je thuiswedstrijden moet winnen en je uitwedstrijden niet moet verliezen.

In het algemeen geldt een media inglese van "0" als een indicator dat je als ploeg op koers ligt om hoog te eindigen in de eindstand. In het verleden kwam het zelfs vaak voor dat een ploeg het kampioenschap, de scudetto, behaalde met een negatieve score. De laatste seizoenen is dat veranderd: de kampioenen van de laatste jaren hadden gedurende het seizoen constant een positieve score. De huidige koploper in de Serie A, Inter, staat na 27 speelronden op een score van +20, een absoluut record. Zie de actuele ranglijst, waarin de media inglese uiterst rechts is weergegeven.

De Eredivisie

Ik heb voor Eredivisieteams de media inglese berekend die bij de actuele stand behoort:

gespeeld

punten

winst

gelijk

verlies

media inglese

1 PSV2867214311
2 Ajax285918553
3 AZ285917833
4 FC Twente285717651
5 Feyenoord28481468-8
6 SC Heerenveen294714510-12
7 Roda JC29421199-15
8 NAC Breda294212611-15
9 FC Groningen283811512-18
10 FC Utrecht283710711-19
11 NEC293710712-22
12 Vitesse28349712-22
13 Sparta Rotterdam29329515-25
14 Willem II28267516-30
15 Heracles Almelo28245914-32
16 Excelsior29246617-33
17 RKC Waalwijk29225717-37
18 ADO Den Haag29163719-43

Er zijn momenteel vier ploegen met een positieve score: PSV, Ajax, AZ en Twente. Dat zijn dus precies ook de ploegen waar het dit seizoen om gaat. De media inglese bevestigt dus cijfermatig wat we eigenlijk allemaal al wisten: Feyenoord heeft de boot gemist.

woensdag

Back in Europe

Rolling Stones komen terug naar Europa

klik voor een vergrotingDe geruchten werden steeds sterker, maar nu heeft Keith Richards het bevestigd: The Rolling Stones gaan komende zomer weer in Europa optreden. Vorig jaar hebben ze enkele concerten moeten afzeggen vanwege de val uit een boom door Keith en keelproblemen van Mick.

Nu maar hopen dat ze ook weer naar Nederland komen.........

Naast optredens dit jaar van Bob Dylan, The Who, Bryan Adams, Rod Stewart en The Police zouden The Rolling Stones de perfecte aanvulling zijn op een nu al geweldig muzikaal 2007.

From: http://www.iorr.org/

Mar 13: Keith confirming European Tour.

Keith Richards confirmed the Stones will be touring in Europe this summer at a press conference during the Rock and Roll Hall of Fame ceremony at the Waldorf-Astoria in New York City yesterday.

dinsdag

Het Pantheon

PantheonOp de voorkant van het boek De ontdekking van de hemel staat een fraaie foto van de binnenzijde van de koepel van het Pantheon in Rome.

Dat Pantheon is een zeer bijzonder gebouw. Het grote gat in de koepel, de oculus, valt natuurlijk direct op. Zo is-tie gemaakt, tweeduizend jaar geleden. Dus wanneer het regent, dan regent het binnen.

Er bestaat een interessante connectie tussen dat Pantheon en de St. Pieter. Het Pantheon is nog in zeer goede staat, maar mist de bronzen omlijsting in het gewelf en de bronzen ornamenten van de zuilengang. We schrijven het jaar 1624. Voor de realisatie van Bernini's ontwerp voor het Baldakijn van de in aanbouw zijnde Sint-Pieter is nogal wat brons nodig. Meer brons dan er op de markt beschikbaar is. Probleempje. Maar niet voor de Business Executive van het project van de bouw van de Sint-Pieter. Paus Urbanus VIII Barberini laat het brons verwijderen uit het Pantheon en omsmelten om er dat baldakijn boven het hoofdaltaar van de Sint-Pietersbasiliek van te laten gieten. Dit werd als een grof schandaal beschouwd en leidde tot een beroemd geworden uitspraak: quod non fecerunt barbari, fecerunt Barberini, vrij vertaald: wat de Barbaren niet hebben gesloopt, hebben de Barberini wel afgebroken.

Bernini's baldakijn - Sint-Pieter, RomeHet Baldakijn van Bernini staat in de Sint-Pietersbasiliek boven het graf van Petrus. Het Baldakijn werd gebouwd met de bedoeling om het verband tussen het graf en de basiliek uit te laten komen. De kerk is namelijk op die plek gebouwd vanwege dat graf.

Dat Baldakijn is volop versierd, met frutsels en franjes. Echt op en top barok.

Het is een mooi ding. Alleen een beetje jammer dat ze daarvoor het interieur van het Pantheon hebben gesloopt.

zondag

De ontdekking van het beste boek

Het boek De ontdekking van de hemel van Harry Mulisch is gekozen tot de beste Nederlandse roman aller tijden. Dat is bekendgemaakt tijdens De Avond van het Boek door Geert Mak, die dit jaar het boekenweekgeschenk heeft geschreven.

Het recentste boek van de shortlist, Het Huis van de Moskee van Kader Abdolah uit 2006, werd tweede en Max Havelaar van Multatuli eindigde als derde.



Een keuze waar Franz meer dan vrede mee kan hebben.

Op de site van de organisatie is de complete uitslag gepubliceerd. Leuk daarbij is dat de uitgebrachte stemmen zijn verbijzonderd naar m/v. Met enig rekenwerk kun je daarbij de voorkeurslijst van mannen vergelijken met die van vrouwen. En wat blijkt: mannen en vrouwen hebben zo hun eigen ideeën over wat het beste boek is!

vrouwen

1. Kader Abdolah - Het huis van de moskee
2. Bernlef - Hersenschimmen
3. Harry Mulisch - De ontdekking van de hemel
4. J.J. Voskuil - Het bureau
5. Willem Frederik Hermans - Nooit meer slapen
6. Multatuli - Max Havelaar
7. Thomas Rosenboom - Publieke werken
8. Willem Frederik Hermans - De donkere kamer van Damokles
9. Gerard Reve - De avonden
10. Nescio - De uitvreter; Titaantjes; Dichtertje

mannen

1. Multatuli - Max Havelaar
2. Harry Mulisch - De ontdekking van de hemel
3. Willem Frederik Hermans - De donkere kamer van Damokles
4. Nescio - De uitvreter; Titaantjes; Dichtertje
5. Willem Frederik Hermans - Nooit meer slapen
6. Gerard Reve - De avonden
7. J.J. Voskuil - Het bureau
8. Thomas Rosenboom - Publieke werken
9. Kader Abdolah - Het huis van de moskee
10. Bernlef - Hersenschimmen

De favorieten van de vrouwen (Kader Abdolah en Bernlef) staan helemaal onderaan bij de mannen!

Ik herken me het meest in het tweede rijtje. Zal wel genetisch bepaald zijn.

Beetje jammer voor Mulisch. Bij de vrouwen moet hij Kader Abdolah en Bernlef voor laten gaan. En bij de mannen kreeg Multatuli meer stemmen. Is een beetje als de schaatser die wereldkampioen all-round wordt zonder een afstand te winnen.

Ook jammer voor W.F. Hermans, die veruit de meeste stemmen kreeg, maar deze stemmen moest verdelen over twee boeken.

De Oscar Moenstrofee

Feest op deze 28e speeldag in de Eredivisie: onze hoofdrolspeler mocht voor het eerst deze competitie de wei in. Dat we dit nog mogen meemaken! Moeiteloos kunnen we u de volgende spelers presenteren voor de nominaties van deze ronde: ADO-aanvaller Eljero Elia, RKC-doelman Erwin Lemmens, Twente-middenvelder Luke Wilkshire, AZ-middenvelder Nordin Boukhari, en, natuurlijk, PSV-doelman Oscar Moens himself.

Eljero Elia

Eljero EliaVoor ADO Den Haag zijn het nog steeds zware tijden. Deze week een negatieve hoofdrol voor Eljero Elia. Als invaller voor Ricky Hoogendorp mocht hij de tweede helft spelen. Het werd geen succes. Met een fraaie fopduik verdiende hij al een mooie gele kaart. En nadat in de slotminuut van de uitwedstrijd tegen Vitesse een al nagenoeg zekere overwinning toch nog uit handen was gegeven, liet hij zich gaan. Met een oliedomme overtreding in de blessuretijd pakte hij mooi zijn tweede kaart. Je wilt toch niet met lege handen van het veld af.

Erwin Lemmens

Erwin LemmensRKC is een fijne ploeg om in de Eredivisie te hebben. Elke week wel iets om van te genieten, elke week wel een nominatie. Deze week gaat alle aandacht uit naar de Belgische doelman, Erwin Lemmens. De manier waarop hij het lage schot van de Heerenveense verdediger Hansson tussen de benen door liet glippen was van grote schoonheid (1-0), de enige goal van de wedstrijd. De zaterdagavond van Erwin kon helemaal niet meer stuk toen hij in de tweede helft met een bebloed hoofd en een gebroken neus het veld moest ruimen, na een harde botsing met diezelfde Hansson. Wellicht dat uw stem hem weer wat kan opvrolijken.

Luke Wilkshire

Luke WilkshireTwente zou Ajax eens een zware middag bezorgen. Twente draait erg lekker en Ajax maakt moeilijke tijden door. Alle signalen stonden op "rood" voor Ajax. En het zou inderdaad een moeilijke middag zijn geworden voor de Amsterdammers, ware het niet dat Twente-middenvelder Luke Wilkshire niet helemaal bij de les was. Aan alle kanten liet hij zich aan de rechterkant van het veld voorbijlopen door de ene na de andere Ajacied. De wijze waarop de Amsterdamse gelijkmaker tot stand kwam was karakteristiek: Emanuelson mocht vrij het hele veld oversteken, Wilkshire was in geen velden of wegen te bekennen. Alle gelegenheid voor Urbi om de bal voor te zetten. Die voorzet leek nergens op, maar via het been van Wilkshire kwam de bal toch nog bij Huntelaar, die daarop eenvoudig kon scoren. De Twentse "thrill was gone" en Ajax won eenvoudig, ietwat geflatteerd met 4-1. Twente heeft een erg leuke ploeg, maar op dit niveau kan Luke niet helemaal mee.

Nordin Boukhari

Nordin BoukhariIn de UEFA-Cup-wedstrijd tegen Newcastle was Nordin al weinig gelukkig met zijn acties. En vanmiddag in de thuiswedstrijd van zijn club AZ tegen Feyenoord was het wederom "ham 'n eggs". Het ene na het andere persoonlijke duel ging verloren, volkomen mislukte doelpogingen, simpel balverlies op cruciale momenten. Het kan niet anders of op trainingen moet hij de meest geweldige dingen laten zien. Want anders is het niet te begrijpen dat een voetbalkenner als Van Gaal hem wekelijks weer in de basis laat starten (en spelers als Cziommer en Koevermans op de bank laat beginnen). Boukhari is de verpersoonlijking van het "net niet".

Oscar Moens

Oscar MoensPSV heeft een druk programma. En de spelers raken vermoeid, zo tegen het einde van dit lange seizoen. Pijntjes hier, blessure daar. Zo ook keeper Gomes. Hij juichte zo enthousiast bij de gelijkmaker van Alex in de CL-wedstrijd tegen Arsenal dat hij zich daarbij blesseerde. En dus mocht vanmiddag onze held Oscar Moens onder de lat staan in de uitwedstrijd tegen Excelsior. En, het moet gezegd, Oscar keepte oké. Hij hield de nul. Maar, en dat is ook bijzonder, ook de verdediging van Excelsior hield de nul, voor het eerst dit seizoen. En dus eindigde de wedstrijd in 0-0. Twee punten verlies voor PSV in de race naar het kampioenschap. En, erger nog misschien, Alex moest geblesseerd het veld verlaten met naar het zich laat aanzien een zware kwetsuur. Al met al een vervelende middag voor de aanstaande landskampioen. Oscar zal zich iets meer hebben voorgesteld van zijn rentree op het veld.


De stembus is gesloten. Klik hier voor de uitslag.

Vissen

Wilders propageert het Nederlandse nationalisme. Hij mobiliseert in de publieke opinie de idee dat Nederland van de Nederlanders is, dat de Nederlandse cultuur centraal staat en dat iedereen loyaal aan Nederland dient te zijn. Nieuwkomers moeten zich daaraan aanpassen. Wilders' taktiek is die van het zaaien van angst. Angst voor wat hij noemt de "islamisering van Nederland". Alsof alle moslims terroristen zijn. En die angst kan eenvoudig omslaan in haat. Vreemdelingenhaat. Volgens Wilders is de Nederlandse cultuur superieur aan andere culturen. En dat is een racistisch standpunt.

Wilders vist in troebel water.

5th Dimension Television

5:00 The White Hole

Vandaag: Young Ghandi. Amerikaanse dramaserie. Afl. 2: Sheet! De vader van Ghandi wordt zonder opgaaf van redenen ontslagen bij de autoshowroom. Ghandi kan dit onrecht niet verdragen en gaat praten met de eigenaar van de showroom. Maar hij krijgt rake klappen te verduren en zijn laken wordt in een hoge struik gegooid.

Die Geschwindigkeit

eindelijk

In een gesprek met de krant Bild am Sonntag pleit EU-milieucommissaris Dimas voor de invoering van een maximumsnelheid op de snelwegen in Duitsland. Nu geldt er op de meeste Duitse snelwegen alleen een adviessnelheid van 130 kilometer. "Een maximumsnelheid op de Autobahn is een eenvoudige maatregel tegen energieverspilling", zegt de Griekse commissaris, "en dat belast ons klimaat onnodig." Dimas zegt dat er op Duitsland als belangrijk industrieland een zware verantwoordelijkheid rust.

Ik zou deze maatregel natuurlijk toejuichen. Want Dimas heeft gelijk: bij een hogere snelheid is het brandstofverbruik van een auto hoger. Ik kan dat uit eigen onderzoek bevestigen. Ik rijd in een auto met een 2-liter-benzinemotor. De boordcomputer verschaft mij statistische informatie omtrent het brandstofgebruik. Op basis daarvan ben ik tot onderstaande conclusies gekomen:



constante snelheid

verbruik per 100 km

verbruik per uur

80 km/u

5.8 l

4,6 l

100 km/u

6.5 l

6,5 l

120 km/u

7.4 l

8,9 l

130 km/u

8.0 l

10,4 l



Ik heb geen metingen gedaan naar het verbruik bij hogere snelheid. Maar op basis van deze gegevens is het duidelijk dat de efficiency van het brandstofgebruik lager is naarmate de gemiddelde snelheid toeneemt.

Het verschil is enorm!

We zijn het aan het milieu verplicht om zo efficient mogelijk met fossiele brandstof om te gaan. De gemiddelde snelheid moet dus omlaag.

Ik stel voor dat op Europees niveau de afspraak wordt gemaakt om op alle snelwegen een maximum snelheid van 120 km/u vast te stellen. Op ringwegen rond de grote steden 100 km/u, en op trajecten langs huizen of door kwetsbare natuurgebieden 80 km/u. En handhaving door middel van trajectcontrole.

Ik vind het overigens jammer dat in Nederland de campagne voor Het Nieuwe Rijden zo slecht is aangeslagen.

Het record

Sven Kramer won dus de 5 km én de 10 km bij de wereldkampioenschappen afstanden in Salt Lake City. Op de 5 km donderdag kwam hij nog niet in de buurt van het wereldrecord, maar op de 10 km reed hij een verbluffende tijd: 12:41.69!

Sven Kramer

De wet van Pfrommer ging niet op.

Kramer won de 5 km met een tijd van 6:10,70. Daarbij bleef hij vier seconden achter op mijn geprognosticeerde winnende tijd van 6:06.

Op de 10 km reed hij nagenoeg exact de door mij verwachte eindtijd van 12:42, waar volgens de wet van Pfrommer 12:51 de winnende tijd zou zijn. Ook Verheijen bleek vooraf diezelfde berekening te hebben gemaakt. Na afloop van zijn zilveren race verklaarde hij dat hij alleen een kans op goud zou hebben gehad indien Kramer iets van 12:50 zou hebben gereden.

Na het indrukwekkende record van gisteren is dus de vraag waarom het niet lukte op de 5 km. Lag het aan Kramer, lag het aan mijn prognose of lag dat aan de omstandigheden, vroeg ik mij donderdagavond af. Na de 10 km is het duidelijk: Kramer is tóp, de Regenjas kan het aardig inschatten en we moeten de verklaring zoeken in de omstandigheden.

Het ijs van de Olympic Oval in Salt Lake City was donderdag niet optimaal. De Amerikaanse ijsmeesters waren er op die eerste dag van het toernooi kennelijk nog niet in geslaagd om het ideale recordijs te prepareren. Dat bleek ook uit de tijden van de vrouwen die ook op donderdag hun 1,500 m reden. Chapeau voor die ijsmeesters, die op vrijdag en zaterdag aan de goede knoppen hebben gedraaid. Want ook op de 500 meters van zowel de mannen als de de vrouwen ging het wr eraan.

De Wet van Pfrommer heeft een kleine aanvulling nodig: de winnende tijd op de 10 km is gelijk aan twee maal de winnende tijd van de 5 km plus 30 seconden, bij gelijkwaardige omstandigheden.

zaterdag

De Aprilbeweging van 2007

1853

De Aprilbeweging van 1853 is het protestantse en conservatieve protest tegen het herstel door de paus van de bisschoppelijk hiërarchie in Nederland. De bisschoppelijke hiërarchie is de indeling van de rooms-katholieke kerk in Nederland in vijf kerkprovincies, met aan het hoofd een bisschop. De beweging richt zich tevens tegen het kabinet-Thorbecke dat de R.K.-kerk geen strobreed in de weg legt, op grond van de scheiding van kerk en staat. Het protest is een uiting van anti-Roomse gevoelens van orthodox-protestanten, die menen dat Nederland een calvinistisch land moet blijven. Zij doen daarbij een beroep op de koning om zich tegen het herstel van de bisschoppelijke hiërarchie te verzetten. De koning staat zeer sympathiek tegenover die beweging. Hij weigert het standpunt van het kabinet-Thorbecke te verwoorden, en kiest er voor om zijn persoonlijke sympathie voor de beweging uit te spreken. Als hij niet bereid is om hierop terug te komen, treedt het kabinet-Thorbecke af. Een door de gematigde liberaal Van Hall gevormd kabinet, dat verder overwegend conservatief is, maakt de herinvoering van de bisschoppelijk hiërarchie ondanks de protesten niet ongedaan. Wel komt er een nietszeggende Wet op de kerkgenootschappen, die de scheiding van kerk en staat bevestigt.

De calvinisten wilden dat Nederland calvinistisch bleef. Indien katholieke Nederlanders via de bischoppelijke hiërachie verantwoording aan de Paus van Rome zouden moeten afleggen, dan konden ze dus niet loyaal zijn aan dat calvinistische Nederland. Het zou nog lang duren voordat Rooms-katholieken publieke bestuursfuncties konden vervullen.

2007

Waarom dit verhaal? We zijn nu ruim 150 jaar verder en de parallellen met de discussie van nu zijn duidelijk. Wilders is bezig met zijn eigen Aprilbeweging.

In de publieke opinie krijgt Wilders veel bijval. De VVD noemt de PVV een one-issuepartij, en dat issue is dan "integratie". Dat woord wordt doorgaans gebruikt in een context waaruit blijkt dat er sprake is van een probleem. Ik dacht altijd dat men daarmee bedoelde dat de integratie van nieuwkomers in onze Nederlandse samenleving niet goed van de grond kwam. Maar ik kom langzamerhand tot het besef dat men dat niet bedoelt met "integratiepobleem". Het échte probleem is dat veel Nederlanders helemaal niet willen dat die nieuwkomers integreren.

donderdag

De Champions League

De achtste finales van de Champions League waren erg leuk. Eindelijk - dat gedoe met al die wedstrijden in de groepsfase die meestal nergens over gaan is maar niks. Knock-out-wedstrijden blijven toch het leukste om naar te kijken.

Memorabel was natuurlijk dat ultrasnelle doelpunt bij Bayern-Real Madrid. Madrid had de aftrap, en binnen 10 seconden scoorde Makaay voor Bayern!

Ook heel mooi waren de opstellingen van Arsenal en PSV. Bij Arsenal stond geen enkele Engelsman in de basis. Bij PSV precies één Nederlander (Cocu). Het pan-Europese, om niet te zeggen mondiale, karakter van topvoetbal kan nauwelijks beter worden geïllustreerd.

Door naar de volgende ronde: Manchester, Bayern, PSV en Milan. We hadden al Liverpool, Chelsea, Valencia en Roma. Dat is al een paar jaar de situatie: het zijn de Engelse, Italiaanse en Spaanse topploegen die de dienst uitmaken, met af en toe nog Bayern, Lyon en PSV erbij.

woensdag

De stembus

Vandaag mag Nederland weer naar de stembus. "Voor de Eerste Kamer", hoorde ik gisteren iemand zeggen. Dat is niet helemaal de opzet van deze verkiezingen voor de Provinciale Staten, maar in de publiciteit komt dat thema van die getrapte verkiezingen voor de Senaat wel heel erg vaak voorbij. Dat is wel logisch, want andere thema's zijn niet zo interessant voor de landelijke media.

Omdat ik geen flauw idee had waarin de aan de verkiezingen deelnemende partijen in Noord-Holland qua standpunten verschillen, volgde ik de stemwijzer. En wat blijkt? Met hoe ik over de verschillende zaken denk (Schiphol, verkeer, faunabeheer, stedelijke ontwikkeling, milieu) heb ik de grootste overeenkomst met D66. Op de voet gevolgd door ChristenUnie/SGP. Dat had ik niet verwacht!

Ik zal strategisch stemmen. Daarmee bedoel ik dat ik in ieder geval stem op een partij die deelneemt aan de regeringscoalitie. Ik laat me beïnvloeden door Balkenende, die beweert dat Nederland de komende vier jaar onbestuurbaar is wanneer de coalitie geen meerderheid krijgt in de Eerste Kamer. En vervolgens door Rutte, die daar overheen komt met zijn aankondiging dat de VVD-fractie in de Eerste Kamer alle door de Tweede Kamer aangenomen wetsvoorstellen zal toetsen op "kwaliteit en uitvoerbaarheid". Die VVD-kwaliteitstoets vertrouw ik niet.

Het zal dus wel weer gewoon een stem op de PvdA worden.

dinsdag

De nationaliteit

Hoe Nederlands is Lepus Europaeus?

Wat een gezeur over die twee nationaliteiten en dubbele paspoorten. Ik hoor het de heren op de tv zeggen: het gaat over loyaliteit van nieuwkomers jegens Nederland. Wat een geklets!

Wat zegt mijn Nederlandse paspoort over mijn loyaliteit? Dat ik voor Nederland ben bij het WK voetbal? Dat ik hoop dat Edsilia Rombley zich zal plaatsen voor de finale van het Eurovisie Songfestival? Ik bedoel, waar gaat dit over?

Laten we beginnen met het introduceren van het Europese paspoort. Net als in de VS, waar men ook geen Arizona-paspoort of Iowa-paspoort kent. Waar kan Lepus Europaeus zich melden voor een aanvraagformulier?

Link: ‘Verwar loyaliteit vooral niet met nationaliteit’ - De Volkskrant

De Champions League

De Champions League komt eindelijk in die leuke knock-outfase. En de eerste knockouts zijn uitgedeeld: Barcelona eruit, Inter eruit. En Roma gaat door!

Hurray voor Liverpool, dat Barcelona uitschakelde.

Francesco TottiEn bravissimo voor Roma, dat na de 0-0 thuis tegen Olympique Lyon een zware avond tegemoet leek te gaan. Maar na de 2-0 overwinning zitten Totti c.s. dus lekker bij de laatste acht.

Bij die laatste acht zitten nu dus Chelsea, Liverpool, Valencia en Roma. Morgen spelen de andere clubs voor de andere vier plaatsen. Het zou wel wat zijn wanneer PSV zich hierbij kon scharen.

Muziek in blik

You Belong in Rock n' Roll - Tin Machine (cd-single, special edition)

En ook deze keer was ik succesvol op eBay. Bij het sluiten van de termijn was ik de hoogste bieder op deze speciale uitgave van de cd-single van Tin Machine. Het is een cd in een rond blikken doosje. Met deze aanschaf is mijn Bowie-cd-collectie compleet: ik heb nu eigenlijk alles wat officieel is uitgebracht.

You Belong In Rock n' Roll (London/Victory LONCDT 305), UK (1991)

tracklist: You Belong In Rock n' Roll [extended mix] / You Belong In Rock n' Roll [LP version] / Amlapura [Indonesian version] / Shakin' All Over [live].

A limited edition cd-single in a tin can, that came with a small poster. 'Shakin' All Over' was recorded live in Newport, Leisure Centre, 01-07-89.

Zie ook: Opnieuw ingeblikt

Wat nu?

De wet van Pfrommer

Het record

Sven Kramer reed dit weekeinde in Calgary een prachtig nieuw wereldrecord op de 5,000 m: 6:07.48.

A.s. weekeinde schaatsen ze weer: de wereldkampioenschappen afstanden in Salt Lake City. En Sven komt natuurlijk aan de start, op zowel de 5 km als de 10 km. En Sven is op beide afstanden dé favoriet.

Sven KramerDe Olympic Oval in Salt Lake City staat bekend als de snelste baan ter wereld. Sven is in bloedvorm. En er staat iets op het spel, namelijk wereldtitels. Daarom verwacht ik dat hij op beide afstanden een nieuw wereldrecord zal rijden. Mijn prognoses:
5,000 m 6:06,00
10,000 m 12:42,00

Leen PfrommerVolgens de aloude Wet van Pfrommer is de winnende tijd op de 10 km gelijk aan twee maal de winnende tijd van de 5 km plus 30 seconden.

Fietsen (vervolg)

Naar de zon

De ruzie tussen de internationale wielerbond UCI en de organisator van de Tour de France is eindelijk bijgelegd. De UCI staat de ploegen toe om deel te nemen aan Parijs-Nice. Toch nog een beetje gezond verstand bij de heren.

En de betrokken partijen hebben afgesproken dat er een andere opzet voor de Protour-competitie zal komen. Dat gaan ze gezamenlijk voorbereiden. In september zal deze worden gepresenteerd.

De muzikanten

48 Special

Prima bandje. Zeer muzikaal, buitengewoon dansbaar. Beatles of Grönloh, allemaal geweldig.

zondag

De Oscar Moenstrofee

De 27e speeldag in de Eredivisie was er weer één die in Amsterdam en omstreken niet licht vergeten zal worden. Maar ook elders konden we bijzondere uitslagen noteren. En er waren ook weer voldoende memorabele momenten; negatieve hoofdrollen (en dus nominaties) voor ADO-verdediger Saavedra, Heracles-doelman Martin Pieckenhagen en Ajax-spits Klaas-Jan Huntelaar.

Saavedra

Alberto Saavedra

Voor ADO Den Haag zijn het zware tijden. En Alberto Saavedra is de personificatie daarvan. In de belangrijke wedstrijd tegen Heracles zit het lekker tegen. In de eerste helft veroorzaakt hij een penalty, door Gluscevic binnen de zestien onderuit te halen. In de tweede helft, bij de stand 1-1, krijgt Saavedra een vrije kopkans, maar hij geeft de bal te weinig vaart mee. Wanneer de Spanjaard zich vervolgens moet laten behandelen aan de zijlijn profiteert Heracles van de man-meer-situatie. Gluscevic is de afmaker. Kort daarop beslist invaller Karim Bridji de partij: 3-1 voor Heracles.

Martin Pieckenhagen

Martin Pieckenhagen

Heracles-doelman Martin Pieckenhagen deed ons in die zelfde wedstrijd tegen ADO Den Haag genieten van een klassieke "Oscar Moens". Bij een voorzet kwam hij ver uitlopen en op koddige wijze stompte hij ver naast de bal. Die kwam als in een flipperkast terecht op het hoofd van ADO-aanvaller Michael Mols, die daarop van buiten de zestien de bal in de richting van het doel kopte. Martin probeerde als een haas terug onder de lat te komen, maar werd daarbij gehinderd door vooral zijn eigen verdedigers. De bal zeilde fraai net onder de lat in het doel. Lachen!

Klaas-Jan Huntelaar

Klaas-Jan Huntelaar Ajax bakte er in de thuiswedstrijd tegen Heerenveen helemaal niks van. En dat was vooral te danken aan Klaas-Jan, die er wel drie in had mogen schieten. Maar het dus niet deed. Alles wat mis kon gaan, ging mis. Het was een genante vertoning. En een ijzeren voetbalwet zegt dat, wanneer je ze zelf niet maakt, dat die er dan aan de andere kant ingaat. (Ik vraag me wel eens af hoe het komt dat er wedstrijden zijn die in 0-0 eindigen, maar dit terzijde). Klaas-Jan had zijn middag niet, zullen we maar zeggen.

De stembus is gesloten. Klik hier voor de uitslag.