zaterdag

Táin Bó Cúalnge

The Táin, Horslips

The Táin - Horslips (1973)

Ierse folk-rock van de bovenste plank. Het album The Táin vertelt het epische Keltische verhaal van The Cattle-Raid of Cooley in veertien liedjes. Ierse reels en jigs in een stevige rock-toonzetting. Drums, basgitaar, elektrische gitaren, maar ook bagpipes, fiddles en fluiten.

"The Cattle-Raid of Cooley (Táin Bó Cúalnge) is the central epic of the Ulster cycle. Queen Medb of Connaught gathers an army in order to gain possession of the most famous bull in Ireland, which is the property of Daire, a chieftain of Ulster. Because the men of Ulster are afflicted by a debilitating curse, the seventeen-year-old Cuchulain must defend Ulster single-handedly. The battle between Cuchulain and his friend Ferdiad is one of the most famous passages in early Irish literature."

Horslips maakte in één klap naam met dit geslaagde conceptalbum. In 2008 kwam er een goed geremasterde heruitgave op cd. Klinkt uitstekend.

Tracklist:
Setanta - Maeves's Court - Charolais - The March - You can't Fool the Beast - Dearg Doom - Ferdia's Song - Gae Bodga - Cu Chulainn's Lament - Faster than the Hound - The Silver Spear - More than you can Chew - The Morrigan's Dream - Time to Kill!

Fury Noir




Fury Noir
I'm just a space cadet, he's the commander

Franz' World: Cúchulainn

donderdag

Urimat

Hillary -of was het Michelle, daar wil ik vanaf zijn- legde in haar toespraak tot de Democratische Conventie in Denver uit dat Amerika het land van de vooruitgang is. Toen haar moeder werd geboren hadden vrouwen nog geen stemrecht, en nu mocht haar dochter een nationale oproep doen om Obama tot presidentskandidaat te verkiezen. Het kan verkeren, bedoelde ze kennelijk.

Nu is het alweer een tijdje geleden dat ik in Amerika was, en ik kan die Amerikaanse claim als het land van de vooruitgang met een persoonlijke getuigenis ondersteunen noch ontkrachten. Maar ik heb zo mijn twijfel na een ritje gisteren door Duitsland. Want wat ik daar heb gezien, dat legt de lat wel erg hoog. Dat betreft namelijk: de urimat.

De urimat is een geheel geautomatiseerd urinoir. Lichtgevend, zonder water en toch zelfreinigend, en met behulp van reclameuitingen waarschijnlijk financieel gezien met winst te exploiteren. Wanneer je plast dan licht het reclamevenstertje aan de bovenkant op, gedurende veertig seconden. Een waar marketingwonder der techniek. En dat allemaal zonder kosten voor mij als gebruiker: toegang tot de toiletruimte kost 50 eurocent, te voldoen in een aan een tourniquet gekoppelde automaat, maar voor dat geld krijg je een tegoedbon van 50 eurocent die je kunt besteden bij de aankoop van een kop koffie, een worstenbroodje, een gebakken vis of iets anders bij de Raststätte waar je bent beland.

In Amerika kunnen ze daar vast niet tegenop. Maar zeer waarschijnlijk kennen Hillary en Michelle de urimat niet.

vrijdag

Even weg

Vakantie! We zijn vandaag vertrokken naar Italië voor een deugddoende vakantie. Naar Casole d'Elsa in Toscane om precies te zijn. Vanavond overnachten we in Noord-Italië, morgen rijden we door. We hebben een appartement gehuurd. Vakantiehuis Hibiscus. Dat gaat helemaal goed komen.

Mooie plaatjes. Veelbelovend.

Boeken mee:

  • Een ster die op aarde viel, Wim Hendrikse
  • McCartney, Christopher Sandford
  • Het lot van de familie Meijer, Charles Lewinsky
  • Shalimar de clown, Salman Rushdie
  • The Return of the King, J.R.R. Tolkien

In de planning zitten natuurlijk uitstapjes. Naar Poggibonsi, Siena, Florence, Pisa en San Gimignano. Maar niet te veel, lekker luieren is ook niet weg.

SienaSan GimignanoFlorence

Na een week Toscane gaan we weer ergens anders heen. Paar dagen Padova, bezoekje aan Verona, paar dagen München, dagje Bochum.

Over twee weken zijn we weer thuis.

woensdag

Lenny Kravitz HMH Amsterdam 12-08-2008

Gisteravond naar een leuk concert geweest: Lenny Kravitz in een uitverkochte HMH. De man draait alweer twintig jaar mee en heeft ondertussen een aardige reeks succesvolle hits en albums op zijn naam staan. Met een ijzersterke band bestaande uit een driemans blazerssectie, drum, bas, toetsen, leadgitarist en Lenny zelf op rhythmgitaar zorgde hij voor een vol klinkende jaren 60/70-sound.

De invloeden van de Rolling Stones, Led Zeppelin, T.Rex en David Bowie maar ook James Brown zijn duidelijk terug te horen in zijn nummers. Setlist opener Bring it On van zijn nieuwe album heeft bijvoorbeeld een riff die bijna letterlijk gekopieerd is van Bitch van de The Rolling Stones. Ook het funky Dancing till Dawn lijkt wel erg op Miss You.

Ondanks die overeenkomsten is Lenny een topartiest die weet hoe hij het publiek moet bespelen. Want man o man, die vent is wel COOL! Het concert zelf was ok met vooral een sterk begin, met een paar stampende nummers. Het middenstuk was echter bijzonder saai en slap. Dat kwam vooral door de wel erg groovy en relaxte sfeer die Lenny probeerde los te krijgen. Nummers kregen ook bijna allemaal een aankondiging van twee minuten ofzo. Na de zoveelste preek over peace and love heb je wel zoiets van: shut up and play some rock and roll! Wellicht toch iets teveel in de coffeeshop gezeten. Relaxt is prima, maar als je een vijftal toch al rustige nummers achter elkaar gaat uitrekken naar zo'n acht minuten met diverse jams en weinig enerverende solo's en dan het publiek probeert mee te laten zingen, dan wordt het allemaal bijzonder saai. Je merkte het ook aan het publiek, dat onrustig werd, ging praten, toilet en bar ging opzoeken. Als hij een aantal nummers minder had uitgerekt, dan had hij zeker nog vier songs extra kunnen spelen ipv de magere veertien stuks.

Gelukkig werd het zwaar inkakkende concert gered, toen hij er aan het einde een reeks stampende hits uit knalde. Ook erg leuk was dat bij Let Love Rule Lenny van het podium afkwam en een rondje door de HMH, inclusief de tribune, maakte. Tijdens het wat suffe middenstuk van het optreden waren wij wat meer naar de zijkant en naar de bar gegaan, en het was erg tof dat wij juist daardoor Lenny tegen het lijf liepen. Hahhaha so cool, we hebben hem gewoon aangeraakt! Erg leuk. Het publiek ging echt compleet uit zijn dak.

En het dak ging er écht af tijdens de toegift. Een van de beste rocksongs aller tijden zorgde voor een hossende en uitzinnige HMH: Are You Gonna Go My Way werd al feestend keihard meegezongen. Wat een powersong is dat toch, echt helemaal top, een waardige afsluiter van het optreden. Na twee uur en vijf minuten was het echt over.

Links: http://www.parool.nl/parool/nl/23/muziek/article/detail/27294/2008/08/13/GEZELLIGHEIDSROCKER-DIE-HANDIG-JONGLEERT-MET-CLICHES.dhtml

http://www.nu.nl/news/1697935/2101/Lenny_Kravitz_intiem_in_Amsterdam.html

YouTube:
http://nl.youtube.com/watch?v=trlvXXeyU1Q
http://nl.youtube.com/watch?v=ESrIEB8Ctj0
http://nl.youtube.com/watch?v=GTtvmz_UQjc

SETLIST
Bring it on / Always on the Run / Dig in / It ain't Over till it's Over / Dancin' till Dawn (ext.) / Fields of Joy / Be (ext.) / Stillness of Heart (ext.) / I'll be Waiting (ext.) -- drumsolo -- Where are we Runnin' / American Woman / Fly Away / Let Love Rule (ext.) -- encores -- Love Revolution -- spoken intro -- Are You Gonna Go My Way

zondag

Ossetië

... and Georgia 's always on my my my my my my my mind....

Na jaren van voorbereiding is het zover: oorlog tussen Georgië en Rusland. Het gaat om Zuid-Ossetië. Formeel Georgisch gebied. En dan ligt het wel heel erg voor de hand om de Russen als de kwaaie pieren te beschouwen in dit conflict. Is dat terecht?

Zuid-Ossetië is een gedeelte van het gebied Ossetië. In dat gebied wonen de Osseten, een volk met een eigen culturele identiteit. Ze spreken Ossetisch. En zijn overwegend russisch-orthodox. De Osseten hebben zich altijd veel meer dan de islamitische Tsjetjsenen en de georgisch-orthodoxe Georgiërs op Rusland georiënteerd. Maar de Osseten hebben geen eigen land: het noordelijke gedeelte ligt op Russisch grondgebied, en het zuiden op Georgisch. De grens tussen die twee delen is door de Georgiër Stalin vastgesteld.

De Osseten die in Georgië wonen vinden dat ze door de Georgische overheid als tweederangsburgers zijn behandeld. En hebben zich daar nooit bij neer willen leggen. In feite streven ze niet zozeer onafhankelijkheid na, maar meer nog aansluiting bij Rusland. De Georgische politiek van de laatste jaren was erop gericht om het grondgebied van Zuid-Ossetië te ontdoen van Osseten door deze te verjagen naar het noorden; een middeleeuwse benadering. Feitelijk zijn de Osseten de grootste slachtoffers van het nu hoogoplopende gewapende conflict.

Europa heeft in een soortgelijke situatie op de Balkan de kant van de Kosovaren gekozen, tegen Servië. Ik ben heel benieuwd welke draai Europa zal maken in de strijd in Zuid-Ossetië. Wanneer Europa consequent is dan kunnen ze niet anders dan de kant van Rusland kiezen, tegen Georgië. Maar ja, Georgië doet mee aan Amerikaanse kant in Irak. En dan zal het moeilijk zijn om consequent te blijven.

donderdag

Macca in Québec

Paul McCartney

Op 21 juli was er een feestje in de Canadese stad Québec: de stad bestaat dit jaar 400 jaar en ter gelegenheid daarvan gaf Sir Paul McCartney een vrij toegankelijk concert in de open lucht.

Er kwamen aardig wat mensen op af: 250.000 bezoekers hebben een geweldig concert bijgewoond. De show werd op tv uitgezonden, en dus stonden binnen enkele dagen alle liedjes op het net. Zéér de moeite waard. De man kan natuurlijk kiezen uit honderden liedjes om een set samen te stellen. En voor deze gelegenheid koos hij er meer dan dertig. Veel klassieke Beatles-liedjes, maar ook opvallend veel jaren-zeventig-Wings-materiaal, en natuurlijk recenter solowerk.

Setlist: Jet - Drive my Car - Only Mama Knows - All my Loving - Flaming Pie - Got to Get You into my Life - Let me Roll It - C Moon - My Love - Let 'em In - Fine Line - The Long and Winding Road - Dance Tonight - Blackbird - Calico Skies - Follow the Sun - Michelle - Mrs. Vanderbilt - Eleanor Rigby - Something - A Day in the Life / Give Peace a Chance - Good Day Sunshine - Too Many People / She Came in Through the Bathroom Window - Penny Lane - Band on the Run - Birthday - Back in the USSR - I Got a Feeling - Live and Let Die - Let it be - Hey Jude - Lady Madonna - Get Back - I Saw her Standing There - Yesterday - Sgt. Pepper's

Indrukwekkende show; geïnspireerd, energiek, met veel passie. En gebracht door uitstekende muzikanten. Het publiek was hoorbaar zéér enthousiast.

Voor de tv-uitzendingen waren er camera's bij, dus wellicht dat de opnames zullen worden gebruikt voor een dvd-release. Even afwachten.

woensdag

Feelgood

David Bowie - Black Tie White NoiseBlack Tie White Noise - David Bowie (1993)

Wat is het beste album dat Bowie gemaakt heeft? Daar zijn de meningen sterk over verdeeld. Ook onder de fanatieke fans. Low scoort hoog, Scary Monsters ook. Maar onder de hardcore fans gaat het tussen twee andere: Station to Station en 1. Outside. In allerlei polls op fansites zijn het steeds deze twee die komen bovendrijven.

Ik weet eigenlijk niet goed wat mijn favoriete album is. Soms gaat mijn voorkeur uit naar het ene album, dan weer vind ik eigenlijk dat andere album nog net iets beter. Is ook een beetje seizoengebonden, merk ik: 's zomers, lekker warm, zonnebril op achter het stuur is er geen beter album dan Black Tie White Noise. Het ultieme feelgood-album.

Veel drums en bass, de typische begin-jaren-negentig-sfeer van club-mixes. Af en toe een zeer jazzy sound, met de trompet van Lester Bowie. En enkele uitstekende songs: Jump They Say, de Scott Walker-cover Nite Flights, de Cream-cover I Feel Free, You've been Around. Hier wordt een mens vrolijk van. Ja, er staan ook een paar draken van tracks op, maar daar hebben ze de "next track"-knop voor uitgevonden.

Een paar jaar geleden kwam er een limited edition re-issue uit. Met een bonus-cd vol remixes en een dvd met interview en clips. Elk jaar tussen mei en september is dit mijn persoonlijke favoriete Bowie-album.

Fury Noir

Fury Noir
I'm just a space cadet, he's the commander

Kwalificatie

Nederland naar WK Twenty20

Het Nederlands team heeft zich tijdens een sterk bezet toernooi in Belfast gekwalificeerd voor het WK volgend jaar. Al voordat de laatste wedstrijd (tegen Ierland) is gespeeld. Een uitstekende prestatie.

Het betreft hier het kwalificatietoernooi in het Twenty20, cricket dus. Twenty20 betreft wedstrijden waarin beide partijen slechts één innings van 20 overs spelen, waardoor de totale speelduur iets van 2½ uur bedraagt. Dat maakt deze wedstrijden voor het publiek en voor tv-kijkers zéér aantrekkelijk. Twenty20 wordt pas sinds 2003 gespeeld en is over de hele wereld een groot succes - stadions zitten voller dan ooit.

Dat WK is volgend jaar in Engeland. Laten we hopen dat de Nederlandse tv dit oppakt en ons in de gelegenheid stelt om te kunnen genieten van deze prachtige sport.

Nederlands cricketteam Twenty20

Naschrift: Nederland-Ierland, de finale van het kwalificatietoernooi in Belfast, is verregend; beide landen zijn tot winnaar uitgeroepen. Nederland wordt bij het WK in de groep ingedeeld bij Engeland en Pakistan. Nederland speelt de openingswedstrijd van het toernooi op 5 juni, op Lord's tegen het gastland. Alle toegangskaarten voor het gehele toernooi blijken al uitverkocht.

zondag

Strandwal

Aardkundig gemodder

Het Kennemerlandse is deze week opgeschrikt door een zeer spraakmakend incident: de monumentale strandwal van Spaarnwoude is ernstig beschadigd bij graafwerkzaamheden. Onherstelbaar. Het alarmerende bericht over deze grove aantasting van ons unieke Noord-Hollandse aardkundige monument in de interneteditie van het Haarlems Dagblad was al voor zeer veel lezers aanleiding om geëmotioneerd te reageren. Foei! Schande! Drama voor ons nageslacht!

Met een shovel of zo heeft iemand wat graafwerkzaamheden uitgevoerd. En daarbij heeft hij/zij een stuk zand afgegraven. Da's alles.

Het dorpje Spaarnwoude blijkt dus op een zeer oude strandwal te liggen. Vijfduizend jaar geleden, zo aan het einde van de laatste ijstijd, waren daar de duinen langs de Noordzeekust. Inmiddels is de zee een aardig stukje opgeschoven naar het westen. En in dat opschuifproces zijn op verschillende plaatsen oude strandwallen achtergebleven. Noord-zuid, evenwijdig aan de kust. En tussen die strandwallen bevinden zich veengebieden. De binnenstad van Haarlem is ook gebouwd op zo'n strandwal.

Op de strandwal van Spaarnwoude staat de beroemde Stompe Toren. Goed zichtbaar vanaf de A9, die er vlak langs loopt, tussen de knooppunten Rottepolderplein en Velsen. Op de onderstaande foto van die Stompe Toren kun je goed zien dat de bodem onder de toren een stukje hoger is dan de bodem in de de omgeving. Dat is dus die strandwal.

Spaarnwoude - Stompe Toren

En nu is er dus een stukje oud zand weg. Drama? Ach, alles is relatief.

vrijdag

Landschappelijk

We kennen ze al uit Duitsland, België, Frankrijk en Italië: de bruine landschapsborden langs de wegen. Vorige week zag ik er ook een in ons land.

landschap Hoeksche Waard

Sinds kort staan dus ook in Nederland dergelijke borden langs de snelweg. De borden attenderen weggebruikers erop dat ze in de buurt zijn van een nationaal park of landschap. Cadeautje van de jarige ANWB. Leuke geste. Het zijn er vierentwintig in totaal, verdeeld over het hele land.