donderdag

On schedule

Het gaat goed. Met afvallen, bedoel ik.

We zijn vandaag drie weken onderweg om van 103,5 kg naar 98 kg te komen op 27 juni. Het doel is: 5,5 kg eraf in zeven weken doorlooptijd.

Nog niet halverwege en de weegschaal geeft 99,5 kg aan. Dat gaat lukken, with time to spare!

woensdag

Uitstekend geheugen

Paul McCartney - Memory Almost Full

Paul McCartney - Memory Almost FullEen nieuw album van Paul McCartney. Op de dag af veertig jaar na Sgt. Pepper's verschijnt Memory Almost Full. Je kunt je afvragen of dat er nog toe doet. Is Sir Paul een dinosauriër, die zijn glorietijd had bij de Fab Four tussen 1964 en 1970? Teert Macca nog steeds op de successen van inmiddels wel héél erg lang geleden?

Ik denk het niet.

Na Chaos and Creation in the Backyard (2005) levert hij opnieuw een topalbum. Een bijzondere cd, die het meermalen beluisteren meer dan waard is.

Goede nieuwe songs in de van hem bekende gevariëerde stijl. En opnieuw speelt hij het merendeel van de instrumenten zelf. Vooral zijn baspartijen springen eruit. En dan die geweldige stem van hem.

Het eerste gedeelte van het album bestaat uit op zichzelf staande songs. Het tweede gedeelte, vanaf Vintage Clothes, is een serie in elkaar overlopende liedjes, eindigend in End of the End. Het slotstuk, Nod Your Head, is een niemendalletje, een stevige rocker, kennelijk bedoeld om de wat zware sfeer van het voorlaatste lied te breken. Qua structuur doet dat natuurlijk sterk denken aan Abbey Road.

Hoogtepunten: Only Mama Knows (over Linda), Mr. Bellamy (over een kat in de boom), That Was Me (over zijn jeugd en het bandje waar hij in speelde) en End of the End (over zijn sterfelijkheid).

Tracklist: Dance Tonight / Ever Present Past / See Your Sunshine / Only Mama Knows / You Tell Me / Mr. Bellamy / Gratitude / Vintage Clothes / That Was Me / Feet in the Clouds / House of Wax / End of the End / Nod Your Head

De cd verschijnt ook in een limited edition 2-cd. Op het tweede schijfje staan drie bonustracks + een interview: Why So Blue / 222 / In Private / The Interview by Jefferson Hack

Fury Noir

Dont follow leaders, watch your parking meters

De valbeveiliging

Er ligt een huis-aan-huis verspreid pamflet in de brievenbus. Daarop staat:



Patina - Beter op de hoogte van daken

Geachte bewoner,

Binnenkort zullen er, t.b.v. het aanbrengen van de valbeveiliging, werkzaamheden op de daken worden uitgevoerd.

Deze werkzaamheden zullen door ons worden uitgevoerd op werkdagen tussen 07.00 uur en 16.00 uur.

Uiteraard zullen wij maatregelen nemen om de overlast te beperken.



Dat weten we dan. Een valbeveiliging zal wel iets te maken hebben met veiligheid. De veiligheid van mensen die op het dak moeten werken. Zal wel conform wettelijke voorschriften zijn. Maar nu ik er zo over nadenk, hoe zit het dan met de veiligheid van de mannen die die veiligheid moeten aanbrengen? Hier doet zich een ingewikkeld meta-probleem voor. Werken op het dak om het werken op het dak veiliger te maken.

Als dat maar goed afloopt voor de medewerkers van Patina. Gelukkig zijn die beter op de hoogte van daken.

It was forty years ago today

Deze week is het veertig jaar geleden dat de Beatles' Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band verscheen. Op 1 juni 1967 lag dat album in de winkels. Zoals we daar nu tegenaan kijken heeft dat album de popmuziek grondig veranderd. Althans, dat is een vrij algemeen gedeelde mening: juni 1967 was het begin van het tijdperk dat we nu de "classic rock"-periode noemen.

Wat maakt Sgt. Pepper's nu zo bijzonder? Eerlijkgezegd, ik zou het niet weten. Als liedjesverzameling waren er andere, sterkere Beatles-albums (Revolver, Rubber Soul). Voor de hits? Nou nee, die staan er niet op. Revolutionaire opname- of productietechnieken? Ook niet echt.

The Beatles: vlnr Ringo, John, Paul & George

Sgt. Pepper''s is zo speciaal denk ik, omdat het zo'n ijzersterk tijdsbeeld weergeeft. Het album is een icoon van de jaren zestig. Het boegbeeld van de jonge generatie van toen, optimistisch, zelfverzekerd, revolutionair, vrij. En dankzij de media was dat eigenlijk voor het eerst een generatie waarin wereldwijd dezelfde thema's speelden, zowel in Amerika als in West-Europa. Daar komt dan nog bij dat in diezelfde periode in 1967 drie Amerikaanse groepen zeer succesvol debuteerden met elpee's: de Doors, de Velvet Underground en Jefferson Airplane. De Summer of Love was geboren.

Sgt. Pepper's is voor velen een inspiratiebron geweest. De Rolling Stones hebben ook geprobeerd om een dergelijk album te maken: hun Their Satanic Majesties Request. Zowel artistiek als commercieel een jammerlijk mislukt project. In Amerika maakte Arthur Lee met zijn band Love het album Forever Changes in dezelfde stijl als de Beatles. Dat was artistiek wel geslaagd, maar verkocht helemaal niet. En ook in Amerika flipte Brian Wilson totaal tijdens het maken van zijn Smile. Met tekstschrijver Van Dyke Parks werkt hij aan de opvolger van Pet Sounds, wanneer de Beatles met Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band komen. De wereldvreemde, gevoelige, op LSD-levende strandjongen kan het allemaal niet meer bevatten, met als gevolg dat het ambitieuze Smile-project strandt en Brian niet veel later officieel gek wordt verklaard.

Sgt. Pepper's markeert het begin van een periode in de popmuziek waarin niet langer liedjes centraal staan, maar albums. Het gaat vanaf dan niet meer zozeer om het maken van top-40-muziek, hits, maar elpee's worden belangrijk. Daar liggen natuurlijk ook economische motieven aan ten grondslag: aan een verkochte elpee verdient de platenmaatschappij meer dan aan een verkochte single. En het muziek kopende jonge publiek had voor het eerst geld te verteren. Popmuziek werd kassa! Succesvolle popmuzikanten konden rijk worden.

Sgt. Pepper's staat altijd hoog in allerlei "beste albums ooit"-lijstjes. Wat mij betreft op basis van het album zelf niet helemaal terecht. Maar wanneer we "beste" vervangen door "belangrijkste" of "meest invloedrijke", dan kan ik daar helemaal vrede mee hebben.

maandag

On

Onweer is ook weer.
Ongedierte is gedierte, hoe je het ook bekijkt.

Ik liep laatst op straat en toen kwam ik een onguur type tegen. Dan ontmoet ik toch liever gure types.

Het toetje

Niet helemaal volgens Sonja's instructies, maar wel erg lekker.

De hazentraditie

2005: De Efteling1995: Speelpark Oud Valkeveen
1996: Avifauna
1997: Dierenpark Emmen
1998: -
1999: Madurodam
2000: Land van Ooit
2001: Dolfinarium Harderwijk
2002: Duinrell
2003: Ouwehands Dierenpark
2004: Zuiderzeemuseum
2005: De Efteling
2006: Linnaeushof
2007: Drievliet

Lege handen

AZ grijpt overal naast

De RegenjasGeen enkele prijs voor AZ. Veel lof voor Van Gaal en zijn ploeg voor het vertoonde attractieve aanvallende spel, maar ze winnen dus niks. Dat is zuur.

Louis Calimero: zij zijn groot en ik is klein, en da's niet eerlijkZe kwamen ver in de UEFA-Cup, maar werden uitgeschakeld door Werder Bremen (schuld van de scheidsrechter, zei Van Gaal), ze verloren de finale om de KNVB-beker van Ajax (schuld van de scheidsrechter, zei Van Gaal), ze misten het landskampioenschap door niet te winnen van Excelsior (schuld van de scheidsrechter, zei Van Gaal) en ze verloren de strijd om een plaats in de voorronde van de Champions League van Ajax (schuld van de scheidsrechter, zei Van Gaal).

Ik kan me niet herinneren dat in Nederland een ploeg zo dicht bij zoveel prijzen is geweest, en toch niets won. In Engeland bestaat wel een dergelijk voorbeeld. Lang geleden weliswaar, maar eigenlijk was dat nog erger.

Leeds United

We gaan terug naar het seizoen 1969/70. Naar Engeland, het land van de wereldkampioen. De topploegen zijn Manchester United, Liverpool, Arsenal, Tottenham Hotspur, Chelsea, Everton (er is eigenlijk weinig veranderd in veertig jaar). En Leeds United. Leeds was in het jaar daarvoor verrassend kampioen geworden. In het seizoen 1969/70 streed Leeds tot in mei volop mee op drie fronten: het landskampioenschap, de FA-Cup en de EC-1. Met geweldig voetbal.

En toen ging het mis.

In de halve finales van de Europa Cup verloren ze van Celtic. 0-0 thuis, 2-1-verlies in Glasgow. Het kampioenschap ging in de laatste wedstrijden verloren, en Everton pakte de titel. En toen kwam de FA-Cupfinal. Tegen Chelsea. Het werd een spectaculaire 2-2 (Chelsea maakte vier minuten voor tijd gelijk), waarna er een replay volgde. Chelsea won die spijkerharde wederzijdse schoppartij na verlenging met 2-1.

Louis van Gaal

Louis, dat zijn nog eens lege handen.

zondag

Now Playing

Talking Heads - Speaking in Tongues - 1983

Talking Heads - Speaking in TonguesEr zijn zo van die momenten in een jaar die op de een of andere manier hun eigen popmuziek hebben. Op 1 november draai ik Bowie's All Saints, 7 juli is voor Culture's Two Sevens Clash. En met Pinksteren gaat Speaking in Tongues van de Talking Heads in de cd-speler.

De Talking Heads is een New Yorkse band die aan het eind van de jaren zeventig en het begin van de jaren tachtig een aantal sterke albums maakte. Onder leiding van de charismatische David Byrne ontwikkelde de band een eigen geluid, waarmee ze in korte tijd een grote schare fans opbouwden. Dit is hun vijfde album. Hun "current record" toen ze een jaar later die beroemde en succesvolle film "Stop Making Sense" uitbrachten.

David ByrneOp dit album horen we het karakteristieke funky geluid. En een aantal later klassiek geworden liedjes. Ook hier het typisch electronische geluid dat zoveel muziek van de jaren tachtig nadelig kenmerkt, maar in dit geval niet storend. Integendeel. Dit is een nog steeds zeer luisterbaar album.

Line-up: David Byrne (zang, gitaar) - Chris Frantz (slagwerk) - Jerry Harrison (gitaar) - Tina Weymouth (basgitaar)

Tracklist: Burning Down the House / Making Flippy Floppy / Girlfriend is Better / Slippery People / I Get Wild/Wild Gravity / Swamp / Moon Rocks / Pull Up the Roots / This Must Be the Place (Naïve Melody)

Fury Noir

I'm just a space cadet, he's the Commander.

1 jaar Franz' World

Franz' World is vandaag jarig: op 27 mei 2006 postte ik mijn eerste berichtje. Nog wat aarzelend, maar toch.

Enige statistieken:

  • 632 berichten,
  • ingedeeld in 16 thema's
  • ca 1,000 pageloads per maand

De moeite waard om voort te zetten?

zaterdag

Koloniën

De KoloniënVanavond weer eens een Catannetje gespeeld. Bij Mark en Franka in Hilversum. Deze keer speelden we De Koloniën van Catan. Voor het eerst. Ook dit is wederom een goed spel. Je speelt het als het basisspel, maar je hebt tevens het materiaal van de Zeevaardersuitbreiding nodig, met daarbij natuurlijk de speciale features van deze uitbreiding.

Maar de spelregels wijken nogal af van de basisregels. Vooral de bootjes hebben een totaal andere rol. Het extra element in dit spel zit in een aantal bijzondere grondstoftegels (goud, diamanten en zo) die pas in de loop van het spel gaan meedoen. Het grote verschil zit erin dat de bootjes niet over de zijkanten van de tegels varen (de plek van de straten dus), maar op de tegelpunten (de plaats van de dorpen en steden dus). En bovendien dat ze "varen" op basis van het aantal ogen van de dobbelstenen. Daardoor krijgt varen meer iets van ganzenbord; je bouwt geen zeeroutes, je gooit een verplaatsing. En die verplaatsingen heb je nodig om de bijzondere grondstoffen die je verdient te kunnen gebruiken. Logistiek is een belangrijk thema van het spel.

Het viel niet mee om alle spelregels goed te kunnen begrijpen en toepassen. Regelmatig moesten we de regels erop naslaan om erachter te komen of een bepaalde actie nu wel of niet was toegestaan. Mede daardoor (maar niet alleen daardoor) duurde het spel erg lang. De target is dertien punten. Daarvoor hadden we ongeveer vier uur nodig. Het is geen variant die je zomaar even tussendoor doet.

El had als eerste een goede taktiek, een effectieve mix tussen gewone ontwikkeling van haar dorpen op het thuiseiland en de ontdekking van de onbekende werelden. In dit scenario is erts altijd schaars en haar erts-supply chain gaf uiteindelijk de doorslag. Frans finishte als tweede, voor Franka en Mark.

vrijdag

Het motto

don't follow leaders, watch the parking meters

Smoke an' Go

Plotseling was-ie er. Sinds een paar weken staat in het kantoor een rookcabine. Een futuristisch ogend ding: de Smoke an' Go. Je kunt er met vier personen in. Om te roken zonder dat anderen last van de rook hebben. Van alle gemakken voorzien: schuifdeuren, een voetensteuntje, een comfortabele rugleuning, automatische verlichting, een leestafel, het kan allemaal niet op.

Het is een gesloten systeem; aan de bovenkant wordt de rook naar binnen gezogen, maar ik heb geen idee waar het dan blijft. De as verdwijnt in een grote buis, maar wat er vervolgens mee gebeurt is een groot raadsel.

Ik ben er wel blij mee.

Control

Anton Corbijn's film Control is blijkbaar zéér geslaagd: de film is onderscheiden met de ‘Europa Cinemas Label’ voor beste Europese film in de Quanzaine, één van de selecties tijdens het festival van Cannes.

Franz' World: David Bowie en Iggy Pop samen met New Order

De mate van rampzaligheid

De onvolprezen Battus heeft dertig jaar geleden de aanzet gegeven tot wat hij noemde De Encyclopedie. Daarin beschrijft hij het hele leven en hele wereld. Jammergenoeg nog slechts in tweeënvijftig trefwoorden, maar dat mag de pret niet drukken.

Deze encyclopedie is voorwaar geen gemeengoed bij het grote publiek geworden. Dat is jammer. Ik wil bij deze een poging doen om u als lezer deelgenoot te maken van enkele van Battus' unieke analyses van het leven en de wereld. Ik zal dat doen door van tijd tot tijd de beschrijving van een trefwoord, een entry zoals we dat zouden kunnen noemen, hier te publiceren. Met dank aan Battus natuurlijk.


Ramp, hoe erg wij een ramp vinden, hangt af van het aantal slachtoffers dat erbij is te betreuren (dit aantal zal ik verder met N aanduiden), het aantal kilometers dat ons scheidt van de plaats van de ramp (die afstand zal ik verder A noemen), en het aantal jaren dat tussen ons en de ramp ligt (dit tijdsverschil geef ik voortaan door T aan).

Ik ben op zoek naar een formule die de ergte E van de ramp afleidt uit de waarden van N, A en T. De drie variabelen hebben ieder hun natuurlijke begrenzing. Het aantal doden N moet onder de drie miljard liggen, want meer mensen zijn er niet. Het aantal kilometers A moet onder de 20,000 liggen, want dan ben je de halve wereld om. Bij een ongeluk op de maan moet voor A genomen worden de afstand tot de woonplaats van de verongelukte. Ook bij vliegtuigongelukken blijkt de ergte sterk afhankelijk van de vraag of er Nederlanders bij betrokken waren, dus ook hier is A onze verwijdering tot de woonplaats van de slachtoffers. Het aantal jaren T naar het verleden (of naar de toekomst bij een verwachte ramp) moet onder de 100 liggen, want anders beschouwen we het als een historische gebeurtenis, die je niet erg kunt vinden (of als een profetie die zo ver vooruit ligt dat je er niet wakker van ligt). De ergste ramp die je kan treffen, wees eerlijk, is het overlijden van één persoon op afstand nul en op tijdsverschil nul. Dat is namelijk de eigen dood. De formule moet dus voor A en T gelijk aan nul, de waarde oneindig opleveren. Tussen A en N bestaat een duidelijk verband: hoe verder een ramp plaatsvindt hoe meer doden erbij moeten vallen, willen wij het even erg vinden. In eerste benadering lijkt mij een ramp met acht doden op 100 kilometer afstand (in Nederland dus) even erg als een ramp met tachtig doden op 1000 kilometer afstand (in Europa dus), of een ramp met achthonderd doden op 10,000 kilometer (buiten Europa). In de formule zullen we dus N en A op elkaar moeten delen, het quotiënt N/A zal in de formule voorkomen.

Hoe groter N, hoe erger; maar het gaat niet evenredig. Als er bij een ramp van duizend doden nog tien extra gemeld worden, maakt dat de misère niets groter; maar bij een ramp die eerst acht doden had, wel. Enkele weken publiceerde een dagblad een rectificatie: 'Vorige week schreven we dat er 20,000 Armeniërs gedood werden; maar het waren er 200,000.' Geen lezer had geprotesteerd, maar de redactie vond het weglaten van die nul kennelijk te gek. Dat aantal zal heus niet de ronde 200,000 zijn geweest, maar waar we naar kijken is naar het aantal cijfers in het dodental. De ergte is kennelijk evenredig met dat aantal cijfers. Zo is een ramp met duizend doden evenveel erger dan een ramp met honderd, als een ramp met honderd doden erger is dan een ramp met tien doden (alles op gelijke afstand in ruimte en tijd). De ergte E is dus evenredig, niet met N, maar met de logaritme uit N (zeg maar: het aantal cijfers waarin N wordt geschreven). Dat is niet zo verwonderlijk, want een zintuig als het oor werkt net zo: de decibellen zijn de logaritmen van de feitelijke geluidsenergie.

Aangezien we al wisten dat N en A op elkaar gedeeld worden, zal de formule dus de logaritme van N/A bevatten.

Wat de tijdsafstand T betreft, stel ik voor om die met de ruimtelijke afstand A in de noemer te zetten. Dat maakt een ramp met acht doden een jaar geleden even erg als een ramp met tachtig doden tien jaar geleden. Onze ergheidsformule luidt dus:

E = log (N / AT)

Aangezien er nog geen internationaal aanvaarde eenheid van ergheid is afgesproken (het aantal haren dat je uit het hoofd trekt?), kunnen we die door onze formule gelijk vastleggen.

Merk op dat de breuk van N/AT alleen oneindig wordt (en daarmee ook zijn logaritme) als A of T nul zijn. T is nooit nul, want je hoort een ramp altijd iets later dan hij gebeurt. Wat het betekent als A nul is beschreef ik al.

Wilt u weten hoe erg een ramp in verleden of toekomst is, deel dan het aantal slachtoffers door het product van de afstand in kilometers en de afstand in jaren, en kijk hoeveel cijfers het quotiënt bevat. Zo kunnen we ongelijksoortige rampen vergelijken. Bent u het er niet mee eens, stel dan een betere formule op.



Zo, de kop is eraf.

De ezels en de renpaarden

De ene na de andere wielrenner komt naar buiten met een dopingbiecht. Het lijkt of ze allemaal gebruiken of hebben gebruikt. De sport maakt schoon schip, maar de vraag is of dat iets oplost. Immers, het toch al slechte imago van de sport loopt nieuwe deuken op. En voor sponsors gaat de lol er heel snel vanaf. Welk bedrijf wil nu nog de wielersport gebruiken als middel om positieve naamsbekendheid te verkrijgen voor de producten of diensten? En ook de publieke belangstelling loopt hard terug. Er lijkt niemand meer te zijn die de uitslag van een koers serieus neemt ("het zijn toch allemaal slikkers en spuiters"). Goede raad is duur.

En ik moet toegeven, ook De Regenjas weet het niet.

Er gaan al langer stemmen op om dopinggebruik vrij te geven. Zo is in Nederland oud-renner en tegenwoordig tv-verslaggever Maarten Ducrot iemand die dat een serieuze optie vindt. Ik vond dat ook. De teams hebben allemaal prima medische begeleiding, de artsen weten precies wat ze doen en de gezondheid van de renners staat onder permanent toezicht. Dus, laat ze hun gang gaan. Waarom niet?

Nou, daar is één heel groot risico aan verbonden. En dat is de gezondheid van die grote groep wielrenners die geen goedbetaald profcontract hebben bij zo'n ploeg en die dat wel heel graag zouden willen hebben. Jonge jongens aan het begin van hun carriére, wat oudere minder getalenteerde maar wel ambitieuze mannen, ervaren renners die tegen het einde van hun carrière nog een keer een grote slag willen slaan. Voor hen zal de verleiding groot zijn om zelf aan het apothekeren te gaan. En zij hebben niet die medische begeleiding.

Hennie Kuiper, schrijft in een column in De Telegraaf van vandaag "Van een ezel kun je geen renpaard maken. Daarmee wil ik aangeven: wat je ook gebruikt, als het talent en de inzet niet aanwezig zijn, kun je nooit de absolute top halen." Hij bedoelt denk ik dat iemand die niet kan fietsen nooit een topper zal worden, hoeveel verboden middelen hij ook gebruikt. Ik vat dit op als een pleidooi voor het vrijgeven van doping.

De vraag is nu: kun je doping vrij geven voor renpaarden en verbieden aan ezels?

woensdag

De finale

De nabeschouwing

Milan - Liverpool 2-1

En Milan wint de Cup. Na een teleurstellend slechte wedstrijd, die niet eens spannend was, staat er 2-1 op het bord. Het was vanaf het begin een zeer tactische partij, waarin geen plaats was voor creativiteit van de spelers; een schaakpartij tussen Ancelotti en Benitez. En wat ik al verwachtte: de Italiaanse ploeg was hierin handiger, slimmer dan de Engelse. Normaal gesproken houd ik wel van wat wij een 'typisch Italiaanse wedstrijd' noemen, maar vanavond was het niveau aan beide kanten daarvoor niet goed genoeg.

Het werd dus Seedorf en niet Kuijt. Haalden geen van tweeën hun topniveau, zoals geen van de spelers op het veld het normale topniveau haalde. Ontelbaar keren balverlies, mislukte passes, verkeerde balaannames, dom buitenspel. Kortom: wanneer dit het niveau van de top van de Champions League is, dan is er nog hoop voor PSV en Ajax of AZ volgend jaar.

Clarence SeedorfDirk KuijtEn dan zie je dat Inzaghi the "man of the match" wordt, na precies één geslaagde actie. Dat zegt al genoeg.

Hoogtepunt: Seedorf met dat enorme ontblote bovenlijf na de wedstrijd.

Dieptepunt: De reactie van Liverpool-baas Benitez na het laatste fluitsignaal. Hij liep opgewonden naar de scheidsrechter, heftig gebarend op zijn horloge: er moesten volgens hem nog 9 seconden worden gespeeld!

Als wedstrijd een finale om snel te vergeten.

De finale

De voorbeschouwing

Vanavond finale Champions League: Milan-Liverpool. Een mooi affiche. Er wordt al dagenlang "voorbeschouwd". Het aardige van die vóórbeschouwingen is dat ze vooral terugkijken. Op al die cups die Milan en Liverpool al hebben gewonnen. En op die fantastische 3-3 van twee jaar geleden. Ik moet toegeven, ik heb dat ook wel een beetje. Bij mij heeft Milan een klein streepje voor.

En daar komt bij dat ik al heel lang een Clarence Seedorffan (jammer dat hij geen Seedorff met twee ff-en heet) ben. Ik zou het grandioos vinden als hij vanavond zijn vierde Champions League-beker omhoog mag houden.

Anderzijds gun ik het Dirk Kuijt natuurlijk ook heel erg.

Kortom: we gaan genieten vanavond!

zaterdag

Kitesurfen

Vanmiddag op het IJmuiderstrand. Lekker temperatuurtje, zonnetje. Veel wind. We zitten lekker achter glas aan een glaasje en een broodje vis. Op het strand is het druk. Veel wandelaars. En veel kitesurfers.

Op een gegeven moment zien we een voertuig van de reddingsbrigade naar de vloedlijn rijden. Er is iets gebeurd met een kitesurfer. Even later komt een motoragent het strand op, gevolgd door twee agenten in een politieauto. Nog een auto van de reddingsbrigade. En ten slotte landt er een traumahelikopter. Dat ziet er niet goed uit.

Op dit stuk strand is kitesurfen erg populair. En die sport is niet zonder gevaar. In oktober 2004 en in november 2005 waren hier al twee fatale ongevallen. Ik hoop dat het deze keer goed afloopt met het slachtoffer. Dat wordt uiteindelijk met een ambulance weggevoerd.

zie ook: www.rtvnh.nl

De Project Board grijpt in

De honderd dagen zitten er gelukkig bijna op. En het wordt weer leuk in Den Haag. De ministers vechten deze dagen om de verdeling van miljarden euro’s. In juni presenteert het kabinet het Integrale Beleidsprogramma, in feite het tweede deel van het regeerakkoord.

Zo staat er in het regeerakkoord dat er één miljard extra voor onderwijs is, nu pas wordt besloten waar dit geld aan wordt besteed. Op zich wel een handige aanpak. Want op deze manier krijgen de nieuwe bewindslieden invloed op het uiteindelijke regeerprogramma.

Toch wel een bestuurlijke vernieuwing. En dat met het CDA en de ChristenUnie, die helemaal niet van vernieuwing houden!

Daarnaast is de PvdA er in geslaagd nóg een bescheiden bestuurlijke vernieuwing door te voeren. Partijleider Wouter Bos wilde vóór de verkiezingen het kabinet hervormen: zes seniorministers moesten de grote lijnen uitzetten om de departementale verkokering te vermijden. Om die kern heen zag Bos twintig juniorministers aan het werk.

Het idee sneuvelde aan de formatietafel, want CDA en ChristenUnie houden zoals gezegd niet van bestuurlijke vernieuwingen. Langs de achterdeur is nu toch iets van Bos’ idee doorgedrongen. De zes prioriteiten van het kabinet (de ‘pijlers’) hebben ieder hun eigen ‘baas’ gekregen: een minister die alles coördineert en voorzitter is van de belangrijke onderraden.

Deze zes zijn dus een soort A-ministers. Het zijn:
Verhagen (Buitenlandse Zaken),
Hirsch Ballin (Justitie),
Cramer (Milieu),
Ter Horst (Binnenlandse Zaken),
Van der Hoeven (Economische Zaken) en
Donner (Sociale Zaken).

Waar A-ministers zijn, zijn ook B-ministers. En die zijn niet blij met deze vernieuwing. Deze week, toen het over het geld ging, kwam het nieuwe systeem voor het eerst onder druk te staan. ‘Het ging meteen mis’ , beschrijft een ingewijde. De B-ministers Klink (Volksgezondheid) en Verburg (Landbouw) kwamen in opstand tegen de ‘clusterbaasjes’. De Project Board greep in: alle ministers moeten er mee akkoord gaan dat Bos en Balkenende de eindbeslissing over de miljarden nemen.

De eerste ronde in het bepalen van de pikorde is dus onbeslist geëindigd, behalve dat de suprematie van Bos en Balkenende is bevestigd. Van de clusterminister zijn status en procedures niet formeel vastgelegd. De ministers blijven dus nog even touwtrekken om de miljarden.

Is that my daughter in there?

Mystic River (2003)

Gisteravond genoten van een uitstekende film op tv: Clint Eastwood's Mystic River, een film uit 2003. Met een geweldige cast en een goed verhaal.

Drie jeugdvrienden, Jimmy Markum (Sean Penn), Sean Devine (Kevin Bacon) en Dave Boyle (Tim Robbins), worden na jaren weer herenigd door de moord op Jimmy's oudste dochter. Sean is rechercheur geworden en onderzoekt de zaak. Ex-crimineel Jimmy zint ondertussen op wraak, terwijl de labiele Dave nog altijd worstelt met een trauma uit het verleden. Door deze omstandigheden wordt de onderlinge band van de drie op de proef gesteld.

Lange film, lekker traag. Onverwachte wendingen. Maar bovenal: topacteerprestaties. Zowel Penn als Robbins kregen een Oscar voor hun rol in deze film.

Aanrader.

Verkeersergernis

top tien

Onnodig links rijden heeft bumperkleven van de eerste plaats verdrongen in de ergernis top tien van het Korps landelijke politiediensten (KLPD) en Rijkswaterstaat. Langzaam rijden staat op de derde plaats. Dat heeft het KLPD vandaag bekendgemaakt.

De drie hebben natuurlijk met elkaar te maken. Je kent ze wel, die lui die lekker 90 rijden in de meest linkse baan. Die zullen zich ergeren aan al die bumperklevers. En die bumperklever denkt, rot toch op naar rechts! Zo houden we de dagelijkse verkeersergernissen in stand.

Ik maak het zelf niet mee overigens. Langzaam rijden staat bij mij op de eerste plaats. Maar dan niet het langzaam rijden van een ander. Mijn boordcomputer houdt voor mij keurig de gemiddelde snelheid over langere periodes bij. Die staat altijd tussen de 52 en 56 km/h. Op de snelweg.

controle

De Verkeerspolitie van het Korps landelijke politiediensten heeft tijdens de controle ‘Avondrood’ in de nacht van 18 op 19 mei 2007 een 25-jarige bestuurder uit Amsterdam aangehouden die inreed op één van de controlerende agenten. De man uit Amsterdam negeerde een stopteken en gaf vol gas. De agent kon door opzij te springen voorkomen dat hij werd aangereden. Met een gereedstaande politieauto is een achtervolging ingezet en kon de verdachte op de afrit Nieuw Vennep tot stilstand worden gebracht en aangehouden.

Bij controle bleek dat man teveel alcohol had gedronken (1,3 promille). Tegen hem is proces-verbaal opgemaakt voor poging tot doodslag en rijden onder invloed. Het rijbewijs van de man is ingevorderd. Voor de betrokken collega is het bedrijfsopvangteam ingezet.

Ik vind rijden onder invloed de allergrootste ergernis.

donderdag

De reddingsboot

Bijzonder bericht op teletekst vanmiddag:

In Emden in Duitsland is een ongeluk gebeurd met een reddingsboot. Een Rus en een Oekraïner zijn daarbij omgekomen. De boot viel bij een test uit de takels en zonk naar de bodem van de haven.

Een intrigerend bericht. Wat doet een reddingsboot in takels? En waarom zinkt zo'n boot dan? Wat werd er getest? En wat doen een Rus en een Oekraïner aan boord van zo'n boot bij een test in Emden? Waar ligt Emden?

It's so cold in Alaska...

Wegens groot succes is er een tweede show van Lou Reed in de Heineken Music Hall ingelast. Naast de show op 20 juni 2007, staat Lou Reed nu ook op 21 juni op de planken met zijn show 'Berlin'. Een plaat die de gemoederen decennia lang bezig heeft gehouden: op zijn zachtst gezegd is het een understatement het veel besproken Berlin-project van Lou Reed zo te omschrijven. Bij de release in 1973 stuitte het album van de ex-frontman van Velvet Underground op veel onbegrip en weerzin: de bezongen thema's over de tragische onderkant van de samenleving konden bij pers en publiek rekenen op weinig sympathie. De meningen waren eensgezind: Lou Reed had met Berlin zijn eigen doodsvonnis ondertekend...

Meer dan dertig jaar later is de publieke opinie 180 graden omgedraaid. Het ooit zo verguisde album wordt anno 2007 beschouwd als één van Reed's meesterwerken. Hoog tijd dus om Berlin live uit te voeren en de levende legende pakt dan ook flink uit met een dertigkoppig gezelschap (bestaand uit een band, een strijkers- en blazerssectie en een kinderkoor).

Ik vond een fraaie review van Berlin:

Lou Reed's "Berlin" is perhaps the drakest album of a career full of less than happy music. It is a song cycle about a drug addicted couple (Jim and Caroline) and their slow chemical destruction. It is also one of Reed's most theatrical pieces of rock music, and whether you like it or not will largely depend on whether you like the style in which it was recorded.

The album starts slowly, and really doesn't get rolling until the fourth song, "Caroline Says," an excellent rocking number. The next cut, "How Do You Think it Feels?" is one of the best songs of Reed's career. From there, the story REALLY gets ugly, and the most harrowing moment is and the end of the song "The Kids," in which Reed sings the line, "They're taking my children away," while the sounds of kids crying and screaming "Mommy!" fill the background. By the time you get to mournful but beautiful "Sad Song" at the end, you are exhausted. Overall, "Berlin" is one of Reed's best solo albums, but you don't want to put in on if you're feeling suicidal.

Helemaal mee eens.

Now playing

Blood, Sweat & Tears - Greatest Hits

Wat een mooie muziek!

Tracklist: You've Made Me So Very Happy / I Can't Quit Her / Go Down Gamblin' / Hi-De-Ho / That Old Sweet Roll / Sometimes In Winter / And When I Die / Spinning Wheel / Lisa, Listen To Me / I Love You More Than You'll Ever Know / Lucretia Mac Evil / God Bless The Child

Een buitengewone "greatest hits"-compilatie.

Steden in Holland

Alkmaar
Haarlem
Leiden
Delft

Op ongeveer gelijke afstand van elkaar. En allemaal op ongeveer dezelfde afstand van de zee.

En van noord naar zuid aflopende voetbalcompetenties.

Het koninklijk paleis

In juni 2003 trouwden Don en Suus. De huwelijksvoltrekking was in de oude gravenzaal van het stadhuis van Haarlem, aan de Grote Markt. Dat was toen de eerste keer dat ik daar was. Ik weet nog hoe we bij de parkeergarage aan de Raaks, die toen nog fier overeind stond, aan een toevallige voorbijganger de weg moesten vragen naar het stadhuis.

In vier jaar tijd is er veel veranderd.

Voor mijn werk deed ik een adviesopdracht voor de Gemeente Haarlem. In het kader daarvan had ik enkele bijeenkomsten op datzelfde stadhuis.

In 2005 verhuisden El en ik van Alphen aan den Rijn naar Haarlem.

En in het kader van wat geschiedenisvorsing lees ik veel over de Middeleeuwen, waarbij ik de laatste tijd ben gegrepen door de verhalen over de graven van Holland.

Als Venn-diagrammen grijpen deze drie thema's in elkaar. Familie, werk en geschiedenis. Waarbij de deelverzameling bestaat uit dat stadhuis. Of, zoals sommige Haarlemmers dat noemen, het Koninklijk Paleis. Want dat is het natuurlijk. Meer koninklijk dan het Paleis op de Dam in Amsterdam (want daar heeft nooit een koning gewoond).

Het stadhuis van Haarlem

Haarlem verkreeg in 1245 stadsrechten van de toenmalige Graaf van Holland, Willem II. De betrokken partijen, het stadsbestuur en de graaf, ondertekenden de akte betreffende de stadsrechten in de gravenzaal van de stad. En diezelfde Willem II, eigenaar en bewoner van het pand, zou een paar jaar later worden gekozen tot Roomskoning, toekomstig keizer van het Heilige Roomse Rijk. Een waar "koninklijk paleis" dus. Bijna keizerlijk.

Feest!

Greetje Gladpootjes

Van Greetje Gladpootjes, onze royalty-verslaggeefster:

Hi allemaal, onze lieve en mooie Prinses Máxima wordt vandaag 36 jaar. Zij viert haar verjaardag met familie en vrienden gezellig thuis op Villa Eikenhorst in Wassenaar.

Prinses MáximaDe prinses heeft natuurlijk heel enerverende maanden achter de rug. Op 10 april beviel zij van prinses Ariane. Zij was toen nog maar net gestopt met werken. Heel angstig was het toen de derde dochter van de prinses na enkele dagen plotseling met long- en ademhalingsklachten moest worden opgenomen in het Leids Academisch ziekenhuis. Ondanks een dubbele virusinfectie aan de longen, kon het prinsesje gelukkig na vijf dagen weer naar huis. Inmiddels maakt zij het weer goed.

Verder vierden prinses Máxima en prins Willem-Alexander in februari hun vijfjarig huwelijk en werd onze kroonprins eind april 40 jaar. In een anderhalf uur durend tv-programma kregen wij, het Nederlandse volk, onder meer voor het eerst een inkijkje in het privéleven van het prinselijk paar.

Wij wensen Prinses Máxima natuurlijk heel veel geluk en voorspoed toe. Jammer dat ik niet ben uitgenodigd voor het verjaarspartijtje. Maar ik neem vanavond wel een glaasje rosé. Op haar gezondheid.

Doei!

3 keer l

Churchilllaan
Rock 'n rolllegende
yelllijst

Wie weet nog meer Nederlandse woorden met drie l'en achter elkaar?

When I'm Sixty-Four

Paul McCartney - Memory Almost Full

Macca in innige omstrengeling met die prachtige basgitaarOp 5 juni komt het nieuwe album van Paul McCartney uit: Memory Almost Full. En dat is nog altijd iets bijzonders. De 64-jarige Macca maakt de laatste jaren, eigenlijk sinds Flaming Pie (1997), uitsluitend meer dan uitstekende platen. Het vorige album, Chaos and Creation in the Backyard (2005) was een topper.

En nu dus een nieuwe. Ik heb hem nog niet gehoord. Je zou zeggen, dat kan ook niet want hij is nog niet uit. Maar met dat internet van tegenwoordig...

Iets om naar uit te kijken.

Tracklist: Dance Tonight / Ever Present Past / See Your Sunshine / Only Mama Knows / You Tell Me / Mr. Bellamy / Gratitude / Vintage Clothes / That Was Me / Feet in the Clouds / House of Wax / End of the End / Nod Your Head

Fury Noir

I'm just a space cadet, he's the Commander.

Bo Diddley getroffen door beroerte

Bo DiddleyRock 'n rolllegende Bo Diddley is getroffen door een beroerte. Hij ligt sinds woensdag op de afdeling intensieve zorg van een ziekenhuis in Omaha, Nebraska. Dat heeft zijn management meegedeeld. Uit onderzoek blijkt dat het spraakvermogen van de 78-jarige zanger en gitarist is aangetast.

Diddley vierde in 2005 nog dat hij vijftig jaar in de muziek zat. Hij maakte toen een tour door Australië, Europa en Noord-Amerika. Een jaar later deed hij mee met een benefietconcert voor de slachtoffers van de orkaan Katrina. Vorige week gaf hij nog een concert in De Boerderij in Zoetermeer.

Bo Diddley is een van de grondleggers van de rock 'n roll. Halverwege de jaren vijftig kreeg hij een platencontract bij de platenmaatschappij Chess, samen met zijn maatje Chuck Berry. Als gitarist ontwikkelde hij een stijl die van grote invloed is geweest op andere muzikanten. De Rolling Stones, de Animals, de Yardbirds coverden liedjes van hem.

Fury Noir

I'm just a space cadet, he's the Commander.

woensdag

Dat is er één

Golden Earring Haarlem 15-05-2007

Gisteren naar een akoestisch concert in Haarlem geweest van de Golden Earring. Voor mij pas het 3e GE concert en voor hen het laatste optreden van het theaterseizoen. Het was tevens een inhaaloptreden voor het gecancelde optreden van afgelopen februari.

Weinig bijzonders te melden, standaard setlist en show, stampendvolle en bloedhete zaal en ERG goed gespeeld door de band en vooral een bijzonder lekker en energiek spelende George Kooymans. Mooie afsluiter!

Hoop wel dat Barry leert van dit optreden want als het publiek je verhaaltjes gaat afmaken door de antwoorden te schreeuwen, dan vertel je echt TE lang hetzelfde. Want niet alleen de setlist is DRINGEND toe aan vernieuwing maar ook de grapjes en verhaaltjes tussendoor.

Maar TOP optreden, volgende concert Mijdrecht, 1ste pinksterdag.

Rock on....

Setlist: Who Do you Love / Buddy Joe / Sleepwalking / Just Like Vince Taylor / Smoking Cigarettes / Quiet Eyes / Mad Love is Coming / Another 45 Miles / Going to the Run / I Need Love / Paradise in Distress / Radar Love -- PAUZE -- Albino Moon / Bombay / Lost and Found / As Long as the Wind Blows / (Kill Me) Ce Soir / When the Lady Smiles / Devil Made me Do It / Twilight Zone / Long Blond Animal -- ENCORE -- I Can't Sleep Without You

The Biggest Bang....

The new Stones DVD "The Biggest Bang" will be out next month. The DVD will include more than seven hours of Stones live and interviews, six songs released for the first time on DVD, six other songs that have never been released in any format, duets with Bonnie Raitt, Eddie Vedder and Dave Matthews, a tour documentary plus more.

.....dit wordt dan maar de pleister voor het missen van de Rolling Stones in Nijmegen op 8 juni. Zucht........

zondag

Toeval?

In de etalage van een antiquariaat in de Kleine Houtstraat zie ik een klein boekje liggen. Een Haarlemsche legende. Thuisgekomen besluit ik eens te googelen op die naam van de auteur. Ik meen me te herinneren dat hij Jan van Preenen heet. En wat tref ik? Juist. Ik besluit door te klikken op Jan Preenen - I1077 - Persoonsinformatie - - PhpGedView.

Ik staar naar het scherm. Maar dat is .., dat is ..., dat is het parenteel van De Haas, Van Dorp, Copsy en De Jong! Voor meer informatie kan ik contact opnemen met mirpje. Dat zal ik eens doen.

Maar ondertussen ben ik niets wijzer geworden over dat boekje. Hoe kan dat nou? Niets te vinden. Misschien heb ik die naam wel verkeerd onthouden. Ik zoek nogmaals, maar nu op de titel, Een Haarlemsche legende. En dan merk ik wat ik verkeerd heb gedaan. De volledige titel van het werk blijkt te zijn "Jan de Lapper, Een Haarlemsche legende". Ik had "Jan" dus wel goed, maar van de rest klopte niet veel.

De memorial

1982: Haarlem gaat Europa in

De HFC Haarlem speelt al jarenlang een zeer bescheiden rolletje in de marge van het Nederlandse betaalde voetbal. Anoniem spelen ze hun partijtjes in de Jupiler-league. Maar dat is niet altijd zo geweest; de club heeft een roemrijke historie. In de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw deed Haarlem lekker mee in de Eredivisie, een paar jaar eindigden ze zelfs in het linkerrijtje. Aan het einde van het seizoen 1981/82 stonden ze vierde, achter Ajax, PSV en AZ, en kwalificeerden ze zich voor het UEFA-Cuptoernooi. Een unicum.

De ontsnapping in Gent

In de eerste ronde lootten ze AA Gent. Het Haarlemse Europese debuut was een thuiswedstrijd. En die werd met een kleine marge gewonnen: 2-1. Zou dat genoeg zijn? De uitwedstrijd werd een waar spektakelstuk, met veel doelpunten. De eindstand? 3-3. Haarlem door naar de tweede ronde.

De voetbalramp in Moskou

In die tweede ronde lootten ze een buitengewoon sterke tegenstander. Spartak Moskou had in de eerste ronde Arsenal met grote cijfers uitgeschakeld (3-2 in Moskou en 5-2 in Londen). Haarlem moest nu eerst uit. 20 oktober 1982. Het Lenin-stadion. Die wedstrijd in Moskou zou de geschiedenis ingaan als een van de allergrootste rampen uit de voetbalgeschiedenis. Tot kort voor tijd was de stand 1-0 voor Spartak. Veel van de toeschouwers waren al op pad naar de uitgang toen Spartak voor de tweede maal scoorde. In het enorme gedrang dat daarop ontstond kwamen volgens officiële cijfers 66 mensen om het leven. De spelers hebben er waarschijnlijk niets van gemerkt. En de Sovjet-autoriteiten deden er alles aan om dit buiten de publiciteit te houden.

De return in Haarlem eindigde in 1-3, Spartak door naar de volgende rond, Haarlem eruit.

2007: De benefietwedstrijd

Op initiatief van de Haarlemse broers Edwin en Michael Struis wordt er dit jaar een memorial georganiseerd. "Het bestuur van Spartak is laaiend enthousiast", vertelt Edwin Struis. "Voor de club is 20 oktober 1982 een zwarte bladzijde. Daarmee willen ze in het reine komen. Alle nabestaanden van de slachtoffers worden uitgenodigd. Spartak neemt alle kosten op Russische bodem voor zijn rekening. Wij moeten er nu voor zorgen om de Haarlem-selectie uit 1982 naar Moskou te krijgen.". Sponsors gezocht, dus.

Het team

Edward Metgod / Keith Masefield / Chris Verkaik / Luc Nijholt / Alwin Leysner / Martin Haar / Wim Balm / Piet Keur / Joop Böckling / Gerrie Kleton / Frank van Leen

Mr. Haarlem, Piet Huyg, kon vanwege een blessure niet meedoen.

zaterdag

Het Verenigd Koninkrijk

Brits gerommel

Het rommelt in het Verenigd Koninkrijk. Bij verkiezingen vorige week in Schotland kwam de Scottish National Party als overwinnaar uit de stembus. En die partij heeft de kiezers beloofd dat als het aan hen ligt, dat er dan een referendum komt over de vraag of Schotland lid moet blijven van het Verenigd Koninkrijk. Het op de kop af driehonderd jaar oude Union-verdrag (1707) staat op de tocht!

Ook in Wales zijn velen niet echt enthousiast over hun lidmaatschap van die Union. Engeland en Wales zijn nog veel langer al samen, sinds 1536. Het steekt sowieso al dat hun nationale vlag niet mee mag doen aan de Union Jack. Het enige waar de Welshmen nog nationale trots uit kunnen halen is hun voetbalteam. En dat is nu juist onderdeel van een heuse nationale rel. Wat wil het geval? Het geval wil dat Londen in 2012 de Olympische Spelen mag ontvangen. En voetbal is een Olympische sport. Maar die Britten hebben hun voetbal op een aparte manier georganiseerd. De Engelsen hebben hun bond, de FA, maar dat hebben de Schotten en de Welshmen ook. En die bonden zijn niet aangeloten bij het Olympisch comité van Groot-Brittannië. Dus doen Britse voetballers niet mee aan de Olympische Spelen. Dat hebben ze nog nooit gedaan. En als het aan Wales en Schotland ligt blijft dat ook zo. Maar de organisatoren van de Spelen denken daar anders over. Die willen dat er een Brits nationaal voetbalelftal komt. Dat dan voor elf man uit Engelsen zou bestaan. Nee, dank u, zeggen ze over de grens.

En Noord-Ierland dan? Nou, die hebben wel iets anders aan hun hoofd. Ze hebben sinds deze week een eigen regering. Kunnen ze eindelijk orde op zaken stellen in hun eigen land. Dat verlost de Britse regering in Londen van een netelig probleem. Wie weet, zullen ze in Noord-Ierland nog eens tot de ontdekking komen dat ze beter af zijn zonder die lui van de overkant.

Heeft het Verenigd Koninkrijk zijn langste tijd gehad?

Het wonder van Haarlem

In de auto onderweg naar huis leest El een verhaal voor uit het boek van Lennaert Nijgh. Het verhaal gaat over een schilderij.

Op een opmerkelijk schilderij van Cornelis Cornelisz van Haarlem (1562 - 1638) dat in het Haarlemse Frans Halsmuseum hangt, nippelt een monnik geconcentreerd de borst van een non. Het merkwaardige werk uit 1591 kreeg oorspronkelijk de titel: 'Monnik en Bagijn'. Het is later omschreven als 'monnik die den borsten betast', 'Broeder Cornelis en zijn meisje' en 'Het wonder van Haarlem'. Het Frans Halsmuseum houdt het op 'Een monnik en een begijn'.

Lang heeft men gedacht dat hier het losbandige leven van Middeleeuwse kloosterlingen aan de kaak werd gesteld. Want we gaan er maar even van uit dat het glas wijn en de vruchten op de tafel niets met Sonja Bakker te maken hebben. Vandaag de dag nemen we aan dat hier een tamelijk bizar mirakel is uitgebeeld.

De kern van het verhaal is als volgt. De non was beschuldigd van het ter wereld brengen van een kind. Men wilde haar moederschap bewijzen door de melk uit haar borsten te knijpen. Echter, de monnik die daartoe was aangewezen, kreeg er alleen wijn uit. Tegenwoordig zou dat een reden zijn om snel de dokter te bezoeken, maar in die tijd werd het tot een wonder uitgeroepen. Het bewijs voor de maagdelijkheid van de non was geleverd!

Nijgh beschrijft de geschiedenis van het mirakel als een satire. Buitengewoon beeldend, vol humor. Dat belooft veel voor de rest van het boek.

De dynamiek van Don Leo

Leo Beenhakker heeft de leiding van Feyenoord op zich genomen. Als bondscoach van Polen heeft hij even niets om handen, en Feyenoord zat na het vertrek van Erwin Koeman zonder hoofdcoach. Don Leo als projectmanager. Doel: kwalificatie voor het UEFA-Cuptoernooi. Doorlooptijd: drie weken. Maximaal vier wedstrijden. Mijlpalen: winnen van Groningen en daarna winnen van de winnaar van de tweestrijd tussen Roda en Utrecht.

Het is interessant om te zien hoe hij het aanpakt. Want de moeilijkheid is natuurlijk dat hij niet zelf in het veld staat: het zijn de spelers die het moeten doen. En dat zijn diezelfde spelers die er al het hele seizoen niet veel van bakken. Leo zal die spelers aan het voetballen moeten zien te krijgen.

Opmerkelijk is het geval Saidi. Een zeer getalenteerde speler, die al een paar jaar bij Feyenoord onder contract staat. Maar hij ligt niet zo goed in de groep. Was al eens een tijdje uitgeleend, aan het Italiaanse Lecce. Dit jaar zat hij weer bij de selectie. Tot vlak voor het einde van de competitie. Toen werd hij door Koeman om disciplinaire redenen uit de selectie gezet. Een van de eerste daden van Don Leo was om Saidi weer terug te halen. Maar niet voor lange duur. Vandaag zette Don Leo Saidi opnieuw aan de kant. Beenhakker: „Hij heeft niet de discipline kunnen opbrengen die je in deze fase van de competitie moet tonen. Dat levert irritatie op bij een deel van de groep. Ik heb geen tijd om zijn frustratie structureel op te lossen. Dus rest alleen deze oplossing.”

Forming - Storming - Norming - Performing. De vier standaard stappen van team-building. Het "stormt" in de groep. Projectmanager Leo zit in tijdnood. Morgen moet het team performen. Ik vrees met grote vreze.

De stad die niet bestaat, en daar dan weer een boek over

Lennaert Nijgh - Haarlem bestaat niet

Toen ik onlangs wat research deed naar de geschiedenis van het wapen van Haarlem, kwam ik erachter dat de uitgeverij Damiate (!) in 1996 een speciaal boek van Lennaert Nijgh heeft uitgegeven. Ter gelegenheid van het 750-jarig bestaan van de stad. De titel van het boek is "Haarlem bestaat niet". De stukken in dit boek waren al eerder verschenen in de weekeindbijlage van het Haarlems Dagblad.

El en ik lopen vanmiddag door de stad. In de Koningsstraat, tussen de Botermarkt en de Grote Markt komen we langs een klein boekenwinkeltje. Antiquariaat Peetoom. En wat ligt daar in de rommelige etalage? Jawel, dat boek van Lennaert. "Dat is vast erg duur", zeg ik. "Ga dan vragen", zegt El, praktisch als ze is. Ik probeer de winkeldeur binnen te gaan, maar een grijze vrouw verspert de weg. "Wat wilt u?", vraagt ze. Ik concludeer dat dit kennelijk de uitbaatster van het winkeltje is. "Ik ben geïnteresseerd in dat boek", en ik wijs het aan. We mogen naar binnen. Dat valt niet mee. Het toch al zeer beperkte winkeloppervlak wordt bijna geheel ingenomen door boeken. Je kunt er letterlijk je kont niet keren: wanneer je eenmaal binnen bent, dan kun je alleen maar weer achteruitlopend de winkel uit.

De vrouw vertelt dat dit een speciaal boek is. Het is indertijd in een beperkte oplage gedrukt, en alleen verkocht aan degenen die erop vooringetekend hadden. En nu Lennaert Nijgh dood is, is er erg veel belangstelling voor. Maar ja, het is niet meer te krijgen. Als er iemand dood gaat, dan komt er soms een exemplaar uit de nalatenschap en zo was zij er ook aan gekomen. Ze had dit net een uur in huis. En ja, het was niet goedkoop. Het zou € 58,- moeten kosten. Ze liet zien dat dat met potlood geschreven op het schutblad stond, "maar daar was wel wat aan te doen". Het is een bijzonder exemplaar, persoonlijk gesigneerd door de auteur en de illustratoren.

In ruil voor vijftig euro is het buitengewoon fraaie boek nu van ons. Ik vraag me af wat dit boek op eBay zou doen...

Boter en eieren

Verbod op boter en eieren tijdens luilaknacht

Jongeren in Haarlemmermeer die tijdens de luilaknacht boter, meel of eieren bij zich hebben, lopen de kans een Halt-klus te moeten doen of een boete te krijgen. De politie gaat dit jaar extra streng optreden, zo heeft zij aangekondigd.

In sommige delen van de Randstad is het vlak voor Pinksteren luilak. In de nacht van vrijdag op zaterdag gaan jongeren dan de straat op om belletje te trekken, kaarsvet op ramen te smeren of meer ernstige vormen van vandalisme. De laatste jaren is het vooral populair om huizen en auto's met boter, eigeel of meel te besmeuren.

De politie in Haarlemmermeer wil daar dit jaar een eind aan maken. Degenen die de voedingsmiddelen bij zich hebben, zijn direct de klos. Zij moeten hun spullen niet alleen inleveren, maar krijgen bovendien een boete of een taakstraf bij bureau Halt.

bron: nu.nl

5th Dimension Television

5:00 The White Hole

Vandaag: Run Granny, Run. Spelprogramma. Drie omaloze kinderen maken jacht op een vrouw van tachtig. De vrouw moet zich dagelijks minstens dertig kilometer verplaatsen, maar hoeft onderweg geen opdrachten uit te voeren.

vrijdag

Eurovisie

Het Eurovisie Songfestival

Nederland heeft zich weer niet gekwalificeerd voor de grote finale van het jaarlijkse Songfestival. Edsilia kreeg in de halve finale onvoldoende stemmen. Tot enorme teleurstelling van de vele Nederlandse fans van het liedjesfestijn.

Dat hadden ze al van tevoren kunnen weten. Sinds de beoordeling plaatsvindt op basis van de stemmen van het publiek, blijken er min of meer vaste patronen in het stemgedrag te zitten. Zo hoorde ik gisteren iemand vertellen dat hij op basis van een analyse van het stemgedrag van de laatste jaren een prognose van de uitslag had gemaakt. En volgens deze prognose was Edsilia kansloos. Dat bleek dus goed gezien.

Veel stemmen worden gegeven op basis van wat wij dan snel 'vriendjespolitiek' noemen. En dat vinden we dan niet eerlijk. Feitelijk ligt aan dat stemgedrag iets anders ten grondslag, en dat is een soort onderstroom van nationalistische sentimenten. Vaak weer gebaseerd op algemene generalisaties van een volk of nationaliteit ('Ik heb een hekel aan ... (vul maar een nationaliteit in), dus ik stem niet op de zanger of zangeres van dat land'). En denk nu maar niet dat Nederlanders dat niet hebben. Het is niet voor niets dat Nederland in een referendum het nieuwe verdrag voor Europa wegstemde.

Nationalisme is nog overal. En dat nationalisme staat een verdere eenwording van Europa in de weg. Dat proces verloopt de laatste jaren buitengewoon moeizaam. Ik denk dat het nog heel lang zal duren voordat de Europeanen in grote meerderheid daar enthousiast voor worden. En tot die tijd zal Nederland telkens weer vruchteloos meedoen aan de halve finales.

woensdag

Eenwording

De Dag van Europa

Vandaag is het 9 mei, de Dag van Europa. Sinds 1985 is het elk jaar op 9 mei de Dag van Europa. Het staat met kleine lettertjes bij die datum in mijn agenda.

Maar waarom is 9 mei de Europadag? En gedenken we dan iets of zo? Wie het weet mag het zeggen. De tv-journaals en kranten in Nederland besteden er nauwelijks aandacht aan.

De dag refereert aan een gebeurtenis op 9 mei 1950, zo heb ik gevonden.



Er zijn namelijk maar weinig Europese burgers die weten dat op 9 mei 1950 de aanzet werd gegeven voor de eenwording van Europa, in een periode waarin heel Europa vreesde voor een derde wereldoorlog. Op die bewuste dag werd de pers om 18.00 uur op het Franse Ministerie van Buitenlandse Zaken aan de Quai d'Orsay bijeengeroepen voor een 'mededeling van het hoogste belang'. De eerste regels van de verklaring van 9 mei, die door Jean Monnet was opgesteld en door Robert Schuman, de Franse Minister van Buitenlandse Zaken, aan de pers werd voorgelezen en toegelicht, maakten meteen duidelijk hoe ambitieus hun plan was. 'De wereldvrede kan alleen worden beschermd door een krachtsontplooiing die evenredig is aan de gevaren die haar bedreigen. Door de gezamenlijke productie van de oorlogsindustrieën onder gezag te plaatsen van een nieuwe Hoge Autoriteit, wier beslissingen bindend zijn voor Frankrijk, Duitsland en de andere landen die zich aansluiten, legt dit voorstel de eerste concrete fundamenten voor een Europese federatie, die onontbeerlijk is voor het handhaven van de vrede.'

Er werd dus voorgesteld een supranationale Europese organisatie op te richten voor het beheer van de grondstoffen die op dat moment de basis van alle militaire macht vormden: kolen en staal. Maar de twee landen die hun nationale zeggenschap over de 'zenuw van de oorlog' moesten opgeven, hadden elkaar nog maar enkele jaren daarvoor op leven en dood bevochten in een gruwelijk conflict dat niet alleen grote materiële, maar vooral ook enorme geestelijke schade -haatgevoelens, wrok en vooroordelen- had nagelaten.



Duitsland, Frankrijk, Italië, Nederland, België en Luxemburg richtten de Europese Gemeenschap van Kolen en Staal op. Niet met een economisch doel, nee, met een politiek doel: vrede in een éénwordend Europa.

En het heeft gewerkt. De EGKS was de eerste stap van een nog beperkte groep landen. Daarna volgden meer stappen en meer landen. Die EGKS is qua scope doorontwikkeld tot de Europese Unie van vandaag. En inmiddels doen zevenentwintig landen mee.


Europa is een succesverhaal. Alle reden om dat ieder jaar op 9 mei te vieren!

dinsdag

Het wapen

De gemeente Haarlem heeft een zeer interessant wapen.

Ik wil niet direct beweren dat het fraai is of zo, maar de dingetjes die je erop ziet hebben wel een heel mooi verhaal. Dat verhaal gaat terug naar het jaar 1218, het jaar van de Vijfde Kruistocht.

Op het wapen zien we een zwaard, vier sterren, een Maltezer kruis en twee belletjes. Dat zwaard en het schild ontving Haarlem van de Keizer van het Heilige Roomse Rijk, Frederik II, wegens buitengewone prestaties tijdens de verovering van Damiate in Egypte. Want Haarlem had inderdaad zijn best gedaan, zeiden ze.

Op dit schilderij van de Haarlemse schilder Pieter de Grebber is dat tafereel afgebeeld. We zien keizer Frederik II die Graaf Willem I van Holland (de grootvader van die Willem II die een paar jaar later bij Hoogwoud door het ijs zou zakken en door de Friezen een kopje kleiner werd gemaakt) een zwaard overhandigt. Op het schild van de graaf staan de vier sterren.

De patriarch van Jeruzalem zou uit dank het Maltezer kruis hebben toegevoegd. Verder bestaat het wapen uit een boom met twee hangende klokjes. Deze klokjes zouden ook herinneren aan de verovering van Damiate. Die klokken, de Damiaatjes, hangen sinds 1561 in de toren van de Grote of St. Bavo-kerk. Hun karakteristieke geluid klinkt sindsdien iedere dag om 21:00 uur over de stad.

Het logo dat de gemeente Haarlem gebruikt is een stilering van het wapen. En het zijn precies het zwaard, de sterren en het kruis uit het wapen die daarvoor worden gebruikt.

Uit later historisch onderzoek is komen vast te staan dat het niet de Haarlemmers waren die een sleutelrol speelden bij de verovering van Damiate, maar dat dat mannen uit Dokkum in Friesland zijn geweest. Maar die hadden al een mooi geschiedenisverhaal...