donderdag

Repelsteeltje

Peter R. de VriesPeter R(epelsteeltje) de Vries haalt het wereldnieuws: hij heeft de zaak-Natalee Holloway opgelost. Zegt-ie. Dat meldt hij vandaag in een persbericht, nadat hij eerder op de dag Natalee's moeder en het OM op de hoogte bracht van de resultaten van zijn onderzoek.

Een geweldig resultaat van Peter natuurlijk; dat heeft-ie toch maar mooi voor elkaar. We branden allemaal van nieuwsgierigheid. En toch zullen we nog vier dagen moeten wachten op het antwoord, want Peter zegt niets over zijn bevindingen, conclusies en bewijs voor de uitzending van zijn tv-programma op zondagavond. Dat vind ik niet alleen onbevredigend, ik ben immers héél erg benieuwd, maar eigenlijk ook wel een beetje verbazingwekkend. Want geeft hij hiermee niet de gelegenheid aan Joran van der Sloot, die De Vries zegt te ontmaskeren, om ertussenuit te knijpen? Die uitzending van zondagavond is natuurlijk al klaar, gemonteerd en al. Waarom niet direct de programmering op donderdag omgegooid en hup! uitzenden die hap. Spelen de kijkcijfers en reclamegelden dan zo'n grote rol?

Beetje jammer.

Of ben ik nu spijkers op laag water aan het zoeken, omdat ik mijn nieuwsgierigheid niet kan bedwingen?

De gig

Vanmiddag in het bruisende centrum van Utrecht een echte gig gedaan met mijn rockvriendjes. Geen schnabbel, maar een gig (het subtiele verschil zit in de de financiële paragraaf van het contract). Een half uurtje lang deden we als de Applause Live Band ons stinkende best om ons publiek te vermaken. Gelukt? Misschien. Was het leuk? Jazeker! Muziek maken met je vrienden is altijd leuk.

Setlist: Honky Tonk Women / Listen to the Music / I’d be Yours / Lodi / Stuck in the Middle with You / Fire / Proud Mary / China Girl / Back in the USSR

Voordat we begonnen met spelen werden er volop carnavalshits gedraaid. En direct nadat we stopten was het weer "Ze maken mij (tsjing-boem) de pis niet lauw" en zo. Kweenie.

When the Lady Smiles.....again

Ophef in Amerika. Hillary Clinton gebruikt de song When the Lady Smiles voor haar campagne. De Golden Earring is blij: nieuwe royalties, pers staat er vol van en ze mochten bij Paul en Witteman langskomen om een nieuwe song te spelen.

In Amerika is er nu (net als in 1984) ophef over de song en vooral de videoclip. In Nederland zorgde vooral de clip voor een nummer-1-positie, maar in Amerika werd de song en de clip verboden. Heeft het Clintonkamp vast niet uitgezocht van te voren :-) Denk niet dat het nog lang gebruikt zal worden........

http://www.huffingtonpost.com/2008/01/28/hillary-clintons-incredi_n_83700.html

Anyway, altijd goed om de Golden Earring in het nieuws te zien.

Reminder: Golden Earring - dinsdag 5 februari - Ahoy Rotterdam (nog beperkt aantal kaarten)

Rock On

Harlem Underground

Met het OV van Haarlem naar Schiphol? De Zuidtangent zorgt ervoor. Sneller dan de trein het kan. De bussen van die Zuidtangent hebben een geheel vrije baan, vanaf de rand van Haarlem, via Hoofddorp naar Schiphol. En dan gaan ze nog verder naar Amsterdam-Zuid-Oost. Met een zeer hoge frequentie, iets van tien bussen per uur of zo. Dat betekent dat je als gebruiker geen dienstregeling of zo hoeft te weten; je gaat er gewoon heen en je hoeft nooit lang te wachten voordat er een bus komt. De lijn is zéér succesvol. Er is eigenlijk maar één probleempje en dat is het gedeelte van het traject vanaf het NS-station in Haarlem naar de rand van de stad. Want voor dat stukje heeft de Zuidtangent geen eigen baan en moeten de bussen zich tussen het gewone verkeer door de smalle straten van de stad wurmen. Gevolg: tijdsverlies. In twintig minuten van Schiphol naar de rand van de stad en dan nog eens vijftien minuten om bij het NS-station te komen. Die verhouding klopt niet. En daar is maar één oplossing voor: een tunnel graven, onder de stad door.

Maar dat betekent nogal wat. Zo'n tunnel gaat heel veel geld kosten, de bouw zal zeer veel overlast met zich meebrengen. En zie het maar eens eens te worden over het tracé voor zo'n tunnel. De betrokken overheden (gemeente, provincie) zien zo'n tunnel wel zitten. Plannen voldoende. Geld nog niet, maar ook daar wordt aan gewerkt.

Ik ben in principe voorstander van een tunnel. Want hoe het nu gaat is geen goede oplossing. Een alternatief zou nog zijn om de bussen slechts tot aan de rand van de stad, zo ergens bij de Olympia-sportvelden te laten rijden. Maar daarmee zou de verbinding met de trein en de overstapmogelijkheden met de lokale buslijnen verloren gaan, en dat lijkt me zeer ongewenst.

Dus laat die tunnel maar komen. Ik volg met buitengewoon veel interesse alle plaatjes en tekeningen over tunneltracé's. Zoals hiernaast. Ik wens onze bestuurders veel wijsheid, doorzettingsvermogen en succes.

Leuk project! Manhattan aan het Spaarne

maandag

De pil

Met een borrel op achter het stuur, dat doe je niet. Althans, iedereen weet wel dat dat zeer onverstandig is. En diegenen die het toch doen weten dat ze goed fout zitten. Maar met een pil op autorijden, dat is kennelijk iets anders. Veel mensen trekken zich blijkbaar niets aan van waarschuwingen op de doosjes van medicijnen dat deze de rijvaardigheid beïnvloeden.

Ik behoor tot die mensen. Wanneer ik nog moet rijden dan drink ik helemaal niets. Maar een pilletje? Antihistamine, tegen allergie, er zijn tijden dat ik er niet van buiten kan. En tsja, als het nodig is, is het nodig. En dan laat ik toch echt de auto niet staan. Nu blijk ik niet de enige te zijn: één op de zes Nederlanders slikt in het verkeer.

zondag

Chad

Chad HedrickHet lijkt erop dat-ie weer terug is. Chad Hedrick reed vandaag 13,11.20 bij de wereldbekerwedstrijd 10K in Hamar, en werd daarmee tweede, achter Bøkko.

Tot dusver was het helemaal niks met Chad, die telkens ergens achterin eindigde. Maar naarmate de wereldkampioenschappen dichterbij komen, gaat-ie weer schaatsen. Daar zijn we nog niet klaar mee. Let op Chad!

Aronian & Carlsen

Magnus CarlsenLevon AronianHet bleef spannend tot het laatste moment. En uiteindelijk waren er twee winnaars: de Armeniër Levon Aronian, die ook vorig jaar al won, en de jonge Noor Magnus Carlsen, vorig jaar nog gedeeld laatste. Met acht uit dertien lieten ze alle anderen, waaaronder dus de nummers 1, 2 en 3 van de wereldranglijst Anand, Kramnik en Topalov, achter zich.

Het zit er op. Het schaakhoogtepunt van het jaar hebben we al weer gehad.

zaterdag

Intelligente actie

The Bourne IdentityThe Bourne SupremacyThe Bourne Ultimatum

The Bourne Ultimatum - Paul Greengrass (2007)

Vanavond deel drie uit de Jason Bourne-serie gezien. Na deel één (Identity) uit 2002 en deel twee (Supremacy) uit 2004 heet deze film uit 2007 The Bourne Ultimatum. Het verhaal gaat verder waar het aan het einde van deel twee was gebleven. Naadloos. Wanneer je de film wilt zien en je kent de eerdere delen niet, dan heb je denk ik een probleempje: je zult er weinig van begrijpen. Maar ik heb dat probleem gelukkig niet, want beide films heb ik al enkele keren eerder gezien.

The Bourne UltimatumDit is opnieuw een mooi gemaakte spannende en slimme actiefilm. Het verhaal zit goed in elkaar, vanaf het begin van deel één tot aan het einde van deel drie is de verhaallijn consistent en logisch. Een ultrageheim CIA-programma loopt verkeerd en er moet heel wat herstelwerk worden verricht. Dat speelt zich dan af in Italië, Zwitserland en Frankrijk (Identity), India, Frankrijk, Nederland, Duitsland en Rusland (Supremacy) en in Frankrijk, Engeland, Spanje, Marokko en uiteindelijk in de VS (Ultimatum). Spectaculaire achtervolgingen en vechtscènes, gefilmd in een buitengewoon hoog tempo, vaak met een hand-held camera, waarbij de regisseur op de juiste momenten een rustpunt inbouwt.

Goede muziek, die de spanning goed opbouwt of juist weer iets laat zakken. Moby's Extreme Ways in een nieuwe versie zit weer onder de aftiteling. Goed geacteerd ook. Vooral door Matt Damon, die de rol van de hoofdpersoon Jason Bourne meer dan overtuigend speelt. Maar ook Joan Allen, de CIA-projectmanager Pam Landy die we in The Bourne Supremacy al leerder kennen, doet het weer prima.

Het film laat aan het einde de mogelijkheid van een vervolg open. Maar ik heb begrepen dat daar geen plannen voor bestaan.

De voorlaatste ronde

Corus Chess 2008Vanmiddag naar Wijk aan Zee, om als bezoeker de twaalfde en voorlaatste ronde van het Corus Chess schaaktoernooi 2008 bij te wonen. Al een paar jaar ga ik een middagje rondkijken; is altijd erg leuk. De partijen worden gespeeld in een grote sporthal. De grootmeesters spelen hun partijen aan hun tafeltjes aan een kant van de zaal. Gescheiden van het publiek door middel van een balustrade. Boven die balustrade hangen schermen waarop dat publiek de partijen van zet tot zet kan volgen. In de rest van de zaal spelen de honderden andere enthousiaste schakers hun partijen. Vaak in een oorverdovend geroezemoes. Benieuwd of ik zero nog tref.

Even verderop staat een grote tent en daar worden partijen geanalyseerd. Dat gebeurt in een soort act voor drie heren. Één van de drie zit achter een computer aan de zijkant van een podium, en daarop volgt-ie de zetten van de partijen uit de toernooizaal. De twee andere heren wisselen elkaar af op het podium, waar ze de zetten handmatig naspelen op een analysebord. Bij dat naspelen geven ze commentaar, onderzoeken ze mogelijkheden die ze zelf bedenken of die hen vanuit de zaal worden toegeroepen. Slimme tips vanuit de zaal belonen ze met een aardigheidje. De amusementswaarde van deze analyses is sterk van de persoon afhankelijk. Ik vind het zelf altijd erg aardig wanneer Lex Jongsma deze rol vervult.

In groep A van de Grootmeesters is het spannend. De stand aan kop:

1. Aronian , 7 punten
2. Radjabov, Carlsen en Anand, 6½ punt
5. Kramnik, Adams en Ivanchuk, 6 punten

Deze mannen strijden nog om de zeer prestigieuze toernooioverwinning. De anderen staan op te grote achterstand. Op het programma vandaag de volgende partijen:

Van Wely - Anand
Kramnik - Carlsen
Radjabov - Leko
Mamedyarov - Gelfand
Eljanov - Topalov
Adams - Polgar
Aronian - Ivanchuk

Van Wely speelt een ongelukkig toernooi. Het is net AZ: hij speelt prima, bouwt een overwicht uit tot een goede stelling. Maar dan gaat er wat fout en verliest-ie alsnog. Zo ging dat in de laatste drie partijen. En daarmee is hij in het rechterrijtje beland. Hij zit in de hoek waar de klappen vallen. Misschien dat hij zich vanmiddag kan herstellen, met wit tegen wereldkampioen Anand. In ieder geval een partij om naar uit te kijken.

vrijdag

Het dilemma

Ik was toe aan een nieuwe portemonnee. Mijn oude was versleten; de stiknaden van het muntjesgedeelte waren kapot, zodat die muntjes vaak over de vloer rolden wanneer ik ergens bij een toonbank stond af te rekenen. Erg irritant. Maar ik heb jaren met dat ding gedaan, geen probleem verder. Afgelopen zaterdag bij de Hema een nieuwe gekocht - niks aan de hand.

Na thuiskomst mijn oude portemonnee helemaal leeggemaakt. Om alles in de nieuwe te doen. Munten, bankbiljetten, maar ook mijn pasjes en andere kaarten. Daarbij trof ik een klantenkaart aan van Gilbert Coiffures. Dat was mijn kapper toen ik nog in Alphen aan den Rijn woonde, inmiddels al meer dan twee jaar geleden. Die klantenkaart is eigenlijk een spaarkaart: na iedere knipbeurt krijgt de klant een spaarzegel en die zegels kun je op de kaart plakken. Met zestien zegels is de kaart vol. En "1 volle kaart geeft recht op € 18.- korting op een behandeling". Staat erop. Op mijn spaarkaart zitten veertien zegeltjes. Nog twee en hij is vol.

Nu komt het erop aan: doe ik de spaarkaart in mijn nieuwe portemonnee of niet? Want waarom zou ik hem bewaren? Ik laat mijn coiffure tegenwoordig immers verzorgen bij Arjen's Conforza aan de Schouwtjeslaan. Wat doe ik met deze spaarkaart van Gilbert? Bewaren lijkt zinloos, want ik krijg die kaart nooit vol. En wegdoen vind ik ook weer niet nodig, want hij is bijna vol en dan toch een aardig bedrag waard. Dat zou onnodige verspilling zijn. Dilemma.

Vanuit het perspectief van Gilbert gezien natuurlijk prima wanneer ik deze bijna volle spaarkaart zou weggooien. Hoeft-ie de korting niet te verlenen. Mijn dilemma komt er feitelijk op neer dat ik Gilbert zijn zegelverlieswinst niet gun. Ik tref een onsympathiek trekje bij mezelf aan.

Ik besloot tot een compromis: de spaarkaart gaat niet in mijn nieuwe portemonnee. Hij krijgt een plekje in de keukenla, tussen nog veel meer kleine rommeltjes en bonnetjes en zegeltjes.

woensdag

De loting

Kwartfinales KNVB-beker

We zijn inmiddels gevorderd tot de laatste acht in de strijd om de KNVB-beker. Er zijn dus nog acht ploegen in de strijd: Feyenoord, Roda, NAC, Heracles, Zwolle, Dordrecht, Haarlem en Quick Boys. Een mooi octet. En zoals dat dan altijd zo gaat: er wordt geloot wie tegen wie moet in de volgende ronde. En de loting gaf een buitengewoon resultaat: de vier eredivisieploegen werden niet aan elkaar gekoppeld. Ze spelen allevier tegen een ploeg uit de lagere regionen. Toeval of gemanipuleerd?

Laten we voor de aardigheid eens uitrekenen hoe groot de kans is op een dergelijke uitslag bij een a-selecte trekking. Niet dat dat iets bewijst of zo, maar gewoon voor de fun.

We kunnen voor die berekening het volgende model opzetten: we nemen een pot met vier witte balletjes (de eredivisieploegen) en vier rode balletjes (de overige). We trekken vier keer twee balletjes uit een pot. De onderzoeksvraag laat zich dan vertalen in de vraag: hoe groot is de kans op vier stelletjes van twee verschillende kleuren.

Het eerste stelletje: nadat het eerste balletje is getrokken komt het eropaan dat het tweede balletje van een andere kleur is. Er zitten dan nog zeven ballen in de pot, waarvan drie van dezelfde kleur en vier van de andere kleur. De kans op twee verschillende kleuren is dus 4/7.

Het tweede stelletje: nadat het eerste balletje is getrokken komt het eropaan dat het tweede balletje van een andere kleur is. Er zitten dan nog vijf ballen in de pot, waarvan twee van dezelfde kleur en drie van de andere kleur. De kans op twee verschillende kleuren is dus 3/5.

Het derde stelletje: nadat het eerste balletje is getrokken komt het eropaan dat het tweede balletje van een andere kleur is. Er zitten dan nog drie ballen in de pot, waarvan één van dezelfde kleur en twee van de andere kleur. De kans op twee verschillende kleuren is dus 2/3.

En het vierde stelletje kán dan alleen nog maar uit twee balletjes van verschillende kleuren bestaan, want dat zijn dan nog maar de enige balletjes in de pot.

Het komt er dus op neer dat de kans op vier stelletjes van verschillende kleuren gelijk is aan 4/7 * 3/5 * 2/3 = 24/105 = 23%. Dat is niet verwaarloosbaar klein. Met andere woorden, niet direct een argument voor de stelling dat deze loting gemanipuleerd is.

We kunnen de bovenstaande berekening veralgemeniseren. Indien bij de loting 2n ploegen aan elkaar worden gekoppeld, en er zitten nog n eredivisieploegen in en er doen ook nog n niet-eredivisieploegen mee, dan geldt voor de kans p dat geen twee eredivisieploegen elkaar treffen:

p = 2n * n!2 / (2n)!

Kwartfinales

  • Haarlem - Heracles (26 feb)
  • Dordrecht - Roda (26 feb)
  • Quick Boys - NAC (27 feb)
  • Feyenoord - Zwolle (28 feb)

zondag

De bassist

Freddie Cavalli

Freddie CavalliFred van Kampen, beter bekend als Freddie Cavalli, was de bassist in de meest succesvolle periode van Herman Brood's Wild Romance. Freddie speelde bijvoorbeeld mee op de albums Cha-Cha en Shpritz. Je weet wel, Saturday Night, Never be Clever, Still Believe. De ware klassieke nederrock. Afgelopen vrijdag is hij overleden. Freddie had longkanker en is 52 geworden.

Freddie CavalliOm de moed erin te houden.

Link: Freddie's website.

De handdruk

Nigel ShortIvan CheparinovEen relletje aan het begin van de achtste ronde. Groep B, een zeer ongewoon incident. De Bulgaarse grootmeester Ivan Tsjeparinov weigerde tot twee keer toe zijn tegenstander, de Brit Nigel Short, voor het begin van hun partij de hand te schudden. Short stapte naar de scheids en claimde winst op grond van de reglementen. De arbiter gaf hem gelijk. Tsjeparinov was het daar absoluut niet mee eens en legde de zaak voor aan de commissie van beroep. Die commissie vond dat de arbiter de affaire niet goed had aangepakt:

The Appeals Committee (GM's Vladimir Kramnik, Michal Krasenkow, Judit Polgar) agrees that refusal to shake hands with one’s opponent before the game is an obvious violation of the behavioural norms of players in chess events.

According to the decision of FIDE Presidential Board taken in June 2007, any player who doesn’t shake hands with his/her opponent (and doesn’t do it after being asked to do so by the arbiter) will immediately lose the game.

However, according to the information obtained by the Appeals Committee, in the relevant case GM Cheparinov, after his initial refusal to shake hands with GM Short, didn’t clearly reject the arbiter’s request to do so.

Therefore, we declare that:

  • GM Cheparinov must make a public excuse to GM Short in a written form before 11.00 hours January 21st 2008 for his refusal to shake hands.
  • Then the game between Ivan Cheparinov and Nigel Short has to be replayed on Monday January 21st 2008 at 13.30 hours.
  • Both players must shake hands at the start of the game.
  • Any player failing to comply with the present decision forfeits the game.

In order to avoid any conflicts in future we suggest the following procedure in similar cases: if one of the players deliberately refuses to shake his/her opponent’s offered hand at the start of the game, the arbiter shall officially warn him/her and demand him/her to do so. Only if the player again refuses to shake hand, he/she automatically forfeits the game.

Schakers zijn net echte mensen.

vrijdag

Het eerste wereldkampioenschap

Zoals ik al vaker te pas en te onpas heb verklaard: er zijn slechts drie sporten die ertoe doen. Voetbal, wielrennen en schaatsen. De rest is een beetje spielerei in de marge, leuk voor de liefhebbers van die betreffende spelletjes, maar voor de rest van de wereld oninteressant. In elk geval voor mij oninteressant. Één uitzondering: schaken. De bijzondere status van deze genoemde sporten, hors catégorie, manifesteert zich in mij doordat ik een haarscherpe herinnering koester aan wat in mijn leven het eerste wereldkampioenschap was.

voetbal

das Wembley TorHet toernooi om het wereldkampioenschap voetbal in 1966 staat me nog goed bij. Dat van 1962 in Chili, daar weet ik alleen maar iets van uit de verhalen van mijn vader (over het Braziliaanse middenveld met Garrincha, Vava en Didi) en wat er later nog over geschreven is. Maar het 1966-toernooi staat in mijn geheugen gegrift. De vroege uitschakeling van Brazilië na een 3-1-nederlaag tegen Hongarije, de uitschakeling van Italië tegen Noord-Korea, de vier goals van Eusébio in de kwartfinale (Portugal won met 5-3, na een 0-3-achterstand), het wangedrag van enkele Argentijnse spelers (Rattin) in de kwartfinale tegen Engeland (met die kale Duitse scheidsrechter Kreitlein), en vanzelfsprekend de verlenging waarin de finale Engeland - West-Duitsland werd beslist. Na 90 minuten stond het 2-2. Het door Engeland in de verlenging gemaakte derde en beslissende doelpunt is nog steeds onderwerp van discussie. Vooral in Duitsland, daar spreekt men van das Wembley Tor. De bal werd door Geoff Hurst tegen de onderkant van de lat geschoten en kaatste naar beneden. De vraag is of de bal voor of achter de doellijn de grond raakte. Maar op advies van grensrechter Bachramov keurde de scheidsrechter de goal goed. Ook het vierde Engelse doelpunt is omstreden omdat zich op het ogenblik dat deze goal viel, vlak voor het eindsignaal, al Engelse supporters op het veld bevonden. Mooie verhalen.

Eddy Merckxwielrennen

Mijn eerste wereldkampioen wielrennen was Eddy Merckx, 1967. Van de wereldkampioenschappen daarvoor (Janssen 1964, Simpson 1965, Altig 1966) weet ik helemaal niets. Maar de wegwedstrijd van het WK op 3 september 1967 in Heerlen weet ik nog heel goed. De grote mannen van het peloton van die tijd: Poulidor, Janssen, Gimondi, Adorni. En Eddy Merckx is de coming man. In de finale zijn vijf man vooruit, waaronder Janssen en Merckx. De sprint is adembenemend: met een banddikte verschil wint Merckx, of liever gezegd, verliest Janssen. Want ik was zeer teleurgesteld dat er geen Nederlander had gewonnen. Ik vond het ook niet eerlijk. Immers, Janssen verloor met een verschil van misschien vier centimeter. Maar onderweg, dat had ik duidelijk gezien op televisie, had Janssen in het wiel van Merckx een aantal keren een buitenbocht moeten nemen, waar Merckx de binnenbocht nam. Dus eigenlijk had Janssen een grotere afstand afgelegd tijdens de race. En bij het schaatsen deden ze toch ook aan binnen- en buitenbochten? Nog steeds, wanneer ik een wielrenner tijdens de race een bocht niet via de ideale lijn zie nemen, gaan mijn gedachten terug naar die sprint in Heerlen.

De wedstrijd kreeg achteraf nog een dopingstaartje, ook toen al. In de kopgroep zat nog een tweede Nederlander, Jos van der Vleuten. Jos had zich de hele dag het snot voor ogen gereden in dienst van zijn kopman Jan Janssen. Jos finishte als vijfde. Bij de dopingcontrole viel hij door de mand. De Belgische journalist Karel van de Assche heeft later beweerd dat Van der Vleuten op aanraden van Jan Janssen gedopeerd was. Zodoende kon Jos de hele dag voluit arbeid verrichten voor Janssen. De lusten van de kampioenstrui zouden dan voor Janssen zijn, de eventuele lasten, een dopingcontrole, voor Van der Vleuten. De theorie is mooi, maar echter nooit bewezen.

Per Ivar Moeschaatsen

Allround schaatsen bestaat voor mij vanaf 1965. Oslo, Bislett. Per Ivar Moe pakt de wereldtitel, voor de Fin Launonen en onze Ard Schenk. De eerste keer dat Schenk op een internationaal podium stond. Het werd in samenvatting laat op de zondagavond op de tv uitgezonden en ik vond het prachtig! Moe in een schitterend witte trui, met een wit wollen schaatsmutsje. Ik genoot vooral van de lange afstanden (hoezo kijken naar groeiend gras?). En die waren toen nog écht lang. Ik weet niet meer met welke tijden Per Ivar kampioen werd, maar ik heb nog wel zijn persoonlijke records kunnen terugvinden. Op 14 februari 1965 waren dat 41,6 op de 500 m, 2.08,5 op de 1500, 7.38,6 op de 5K en, hou je vast, 15.47,8 op de 10K. De kampioen van 1964, ik heb het moeten opzoeken, was Knut Johannesen. Die naam zegt me dus evenveel als Oscar Mathisen, Ivar Ballangrud, Kees Broekman of Boris Sjilkov. Namen uit de prehistorie.

schaken

Bobby FischerDat de Armeniër Tigran Petrosjan in juni 1969 zijn wereldtitel schaken was kwijtgeraakt aan de Rus Boris Spasski was me volledig ontgaan. Ik wist niet eens het verschil tussen een Armeniër en een Rus. In mijn herinnering was Spasski altijd al de kampioen geweest. Totdat de strijd om dat kampioenschap in 1970 aan een nieuwe cyclus begon. Zone-toernooien, interzonale toernooien en dan die heerlijke kandidatenmatches. Knock-out tweekampen om uiteindelijk het recht te verwerven om de regerende kampioen te mogen uitdagen. Schaken was romantiek. De Amerikaan Bobby Fischer schreef geschiedenis. In 1970 had Fischer geen recht om mee te doen aan het volgende interzone-toernooi, dat in Palma de Mallorca werd gehouden. Pál Benkő stelde echter zijn plaats beschikbaar en zo kon Fischer alsnog meedoen. Fischer won dit toernooi met grote cijfers (18½ uit 23). In de kandidatenmatches versloeg hij achtereenvolgens de topschakers Mark Taimanov en Bent Larsen allebei met 6-0. Daarna won hij de finale met 6½-2½ van oud-wereldkampioen Tigran Petrosjan. Tennisuitslagen! De daaropvolgende tweekamp met Spasski in 1972 werd in Reykjavik gespeeld en was het media-event van het jaar, de Match van de Eeuw. Het schaken beheerste de voorpagina's van de kranten. Ik verslond alles.

Daarna was het over met Fischer. Hij heeft nooit meer een fatsoenlijke partij gespeeld. Excentriek of knettergek, 't is maar hoe je het wilt noemen. Het is vooral die Match van de Eeuw waardoor hij in de collectieve herinnering blijft. Het vreemde is, die match was schaaktechnisch helemaal niet zo bijzonder. Ik heb een klein boekje in de kast staan, Reshevsky on the Fischer-Spassky Games. Analyses van alle partijen van die Match of the Century. Uit het voorwoord:

Twenty-nine-year-old Robert Fischer of the U.S. defeated thirty-five-year-old Boris Spassky of the Soviet Union in the world chess championship match in Reykjavik, Iceland. It took Fischer twenty-one games out of a scheduled twenty-four games to become the new world chess champion. The final score was 12½-8½.

All eyes were on the so-called "Match of the Century." The chess and the non-chess world were waiting in great anticipation for this great battle, expecting to see chess of the highest caliber. Every game was expected to be an outstanding struggle, replete with brilliant combinations and masterful strategy and tactics.

True, there were several excellent games, but the match as a whole was disappointing. It was marked by blunders by both players. The blunders committed by Spassky were incredible. In two games, for example, Spassky overlooked a one-move combination. In the first, he was compelled to resign immediately, and, in the other, he threw away all chances for a win.

Fischer was also not in his best form. He made errors in a number of games. His play lacked brilliance, but his defense was excellent. He coasted along toward the end of the match, probably because of his commanding lead, being satisfied with draws.

Spasski-FischerMaar dat maakte mij allemaal niet uit: mijn liefde voor het schaakspel was geboren. Dankzij deze match. Vooral dankzij Bobby Fischer, die het schaken ontdeed van het stoffige imago.

Vandaag werd bekend dat Fischer op 64(!)-jarige leeftijd in Reykjavik is overleden.

maandag

De keukenprins

Kramnik's Kitchen

Van Wely speelde vandaag in de derde ronde van het Corus schaaktoernooi met zwart tegen Radjabov. En voor het eerste konden we zien dat Loek gebruik maakte van iets dat hij als secondant voor Kramnik heeft gevonden. Uit het wedstrijdverslag:

Last to finish was the exciting Teimur Radjabov - Loek van Wely encounter. In a semi Slav right out of ‘Kramnik’s Kitchen’ (Loek was his second in the Mexico world championships), white found himself in a highly suspicious position. Black spent 5 minutes for the first 20 moves, at which point he already had a large advantage. Everything was going well for the Dutchman, till he made a poor practical decision with 36...Rd5? (see diagram) allowing the rook versus bishop ending. With 36...Bf5! black would have been well on his way to victory. In the game black did not manage to cut off the white king on the g file - which would have allowed him to later sacrifice his rook and win the pawn ending. After trying for a while, and nearing 50 moves without a pawn move or capture, the disappointed Van Wely had to concede a draw. After the game a disgusted Van Wely lamented that “if you don’t win these kind of positions, you’re asking for trouble”.

Mooie partij, jammer voor Loek. Radja zou een zeer mooie scalp zijn geweest. Maar ik weet het zeker: we gaan nog meer mooie partijen van Loek zien.

Corus Chess 2008 website

zondag

De Oscar Moenstrofee

Regenjas FranzDe winterstop zit erop. Gelukkig, we spelen weer. Negentiende speelronde van de Eredivisie.

In de strijd om de Oscar Moenstrofee is het week 15. Nominaties deze week voor Utrecht-doelman Michel Vorm, Graafschap-middenvelder Leon Hese en scheidsrechter Ben Haverkort.


Michel VormMichel Vorm

Plaatsvervanger van onze Oscar Moensheld Franck Grandel bij Utrecht onder de lat. En geheel in stijl begin hij aan de thuiswedstrijd tegen Heerenveen. Al in de eerste minuut trakteerde hij ons op een klassiek grandelletje: hij greep jammerlijk mis bij een scherp ingeschoten vrije trap van Pranjic, 0-1. Koddig. Jammer dat hij verderop in de tweede helft nog een strafschop stopte.


Leon HeseLeon Hese

De grote man van het Graafschap-middenveld was weer terug na een zware hersenschudding. Misschien iets te vroeg. In de zwaar beladen thuiswedstrijd tegen Vitesse had De Graafschap de overhand. Maar door twee individuele fouten van Leon kwam Vitesse op 0-1 en 0-2. Leon werd gewisseld, iets te laat. Uiteindelijk werd het zelfs nog 0-3.


Ben HaverkortBen Haverkort

NEC-Twente, het is de 91e minuut en het staat 2-1. En dan gebeurt het: een NEC-aanvaller gaat over de knie van een Twente-verdediger, binnen de zestien. Ben ziet het gebeuren en besluit om niet te fluiten. "Want ik zag het niet". In de tegenstoot maakt Twente de gelijkmaker. NEC voelde zich bestolen en dat kunnen we begrijpen. Geen goede beslissing van Haverkort.


De stembus is geopend; klik hier.


Demy de ZeeuwNicky HofsGerald Sibon

Twee punten voor Demy de Zeeuw, die een bal uit het doel sloeg in de wedstrijd van zijn ploeg AZ op bezoek bij Ajax.

Één punt voor Nicky Hofs, die twee gele kaarten kreeg in de wedstrijd Feyenoord-PSV.

En ook één punt voor Gerald Sibon, die in de slotfase van de wedstrijd Utrecht-Heerenveen een penalty miste bij de stand 2-2.

Thina Simunye - We are Together

Slindile MoyaSlindile Moya is één van twaalf miljoen aids-wezen in Afrika. Na het verlies van haar ouders werd ze opgevangen in weeshuis Agape in Zuid-Afrika. Hier vond ze samen met zo'n dertig andere kinderen onderdak, zorg en liefde. Begin 2005 verwoestte een grote brand het weeshuis. De kinderen, die al zoveel verloren hebben, raakten opnieuw alles wat ze hadden kwijt. Ze nemen hun intrek in een verbouwde scheepscontainer. Maar deze kinderen van Agape beschikken over een bijzonder talent: wanneer het weeshuis hulp of een donatie ontvangt, uiten ze hun dankbaarheid door te zingen. Wie ooit hun prachtige gezang heeft mogen horen zal dat niet snel vergeten.

Thina SimunyeDe mensen van de hulporganisatie Simunye Project waren zo onder de indruk, dat ze er voor gezorgd hebben dat de kinderen een cd op konden nemen. 'Playhouse Theatre' in Durban stelde eersteklas studiofaciliteiten ter beschikking.

Het resultaat is deze bijzondere cd 'Thina Simunye', wat betekent 'Wij zijn samen'. De cd lag als presentje van een mij onbekende gever in mijn postvakje op kantoor. Waarvoor hartelijk dank!

Link: website van de Stichting Uthando

zaterdag

Drive my Car

Hoe rijdt-ie? Veel mensen waren erg belangstellend naar mijn ervaringen met mijn nieuwe auto. Ik ben wat terughoudend geweest in mijn antwoord. Niet omdat de auto me niet zou bevallen of zo, integendeel. Dat was omdat ik niet de indruk wilde wekken dat ik bij Toyota op de payroll sta om reclame te maken.

Want daar zou het wel bijna op neerkomen: ik ben zéér positief over mijn nieuwe Toyota Prius. Ik heb er nu bijna zeshonderd kilometer mee gereden - tijd voor mijn eerste bevindingen.

Het is een automaat. Dat betekent even wennen, totaal andere procedures bij het starten, rijden en uitzetten. Vooral starten en stoppen vraagt nog steeds mijn volledige concentratie. Het zal nog wel even duren voordat ik dit helemaal op de automatische piloot kan doen. Grote verschillen ten opzichte van wat ik gewend was: de sleutel (die ik alleen maar bij me hoef te hebben en verder nergens voor nodig heb) en de parkeerrem (een voetpedaal links in plaats van een handrem rechts).

De stoelen zijn comfortabel. Eenvoudig zo verstelbaar dat ik prettig zit. Geldt ook voor de stand van het stuur. Lekker veel beenruimte. Hij rijdt erg prettig. Trekt vlot op, vlotter dan ik altijd gedacht heb dat een automaat zou doen. En toch blijft het allemaal erg rustig, erg relaxt. Ook al rijd ik de maximum toegestane snelheid, ik heb het gevoel dat ik over de weg kruip. Ik heb sterk de neiging om in deze auto harder te rijden dan mag.

Goed zicht, zowel naar voor als opzij. Zicht door de binnenspiegel is minder.

Achterin is deze auto een heel stuk ruimer dan mijn vorige auto's (Opel Vectra, Peugeot 407).

De auto is uitgerust met een aantal belangrijke aanvullende systemen: audio, navigatie, telefoon, climate control, motormanagementsysteem. Helemaal geïntegreerd in het dashboard, bediening met touch-screen. En alles werkt, bluetooth, cd-wisselaar, routebegeleiding.

De auto heeft parkeersensoren, zowel voor als achter. Er zit een dik boekje bij met de gebruiksaanwijzing voor dat systeem. Dat moet ik nog lezen. Vooralsnog heb ik geen idee hoe ik daar het beste mee om kan gaan. Ik hoor alleen veel piepjes telkens wanneer ik hem in zijn achteruit zet.

Onder de motorkap zit een hybridemotor: benzine en elektrisch. Bij het rijden merk ik daar eigenlijk opvallend weinig van. Af en toe gaat de benzinemotor uit, bijvoorbeeld wanneer ik voor een verkeerslicht sta te wachten, maar bij het wegrijden schakelt-ie dan weer in. Via het dashboard kan ik gedetailleerde grafische informatie krijgen over het actuele brandstofverbruik. Brandstofverbruik in de eerste vijfhonderd kilometer: 6,0 l/100 km. Dat moet nog efficiënter kunnen.

Ik ben zeer tevreden met deze auto. Ik ben ervan overtuigd dat ik hier heel lang veel plezier aan ga beleven.

woensdag

Live Free or Die Hard

Die Hard 4.0

Die Hard 4.0 - Len Wiseman (2007)

Net als in de achtbaan: een trage aanloop, waarin je je afvraagt wanneer het echt gaat beginnen, en dan gaat-ie los. En hij blijft gaan, in een duizelingwekkende vaart word je van links naar rechts geschud, vraag je je af wat er allemaal gebeurt en wat er nog komen gaat. Totdat-ie na wat een eeuwigheid lijkt stilstaat. Even uitblazen met een big smile op je gezicht. En dan wil je nog een keer. Zo ervaar ik deze prima film. Top entertainment voor wie van achtbanen houdt.

Het verhaal is flinterdun, de eendimensionale personages zeggen en doen altijd precies wat je van ze verwacht. Het gaat om de actie, de stunts, de explosies. En die zitten er volop in. Zeer spectaculair, goed bedacht, mooi in beeld gebracht.

yippikayee motherfucker

John McClane kennen we natuurlijk van de eerste drie Die Hardfilms. Hij is wat ouder geworden, maar dat is niet te merken. Hij rent, vloekt, schiet, mept, scheurt in een personenauto, in een vrachtwagen, met een helicopter. Alles gaat kapot. Hij weet van geen ophouden voordat-ie de bad guy te pakken heeft. Gelukkig maar.

Bruce Willis

maandag

De gadget

Ik kreeg vandaag een leuke en meer dan welkome attentie: een mp3-speler annex flash-memory. Juist op de dag dat ik eindelijk besloot om ook eens op zoek te gaan naar zo'n draagbaar elektronisch muziekdingetje. Ik kan mijn zoektocht dus staken, want ik heb er nu één.

Het is een klein, licht apparaatje. Met 1 Gb geheugen. Dat blijkt voldoende te zijn voor dertien cd's: ik heb er drie Dylans, één Bløf, een dubbelcd van Genesis, twee Fogerty's, twee Neil Youngs en drie Randy Newmans op geladen en toen was-tie vol. Lijkt me voorlopig meer dan voldoende in het dagelijkse gebruik. Ik denk dat ik hem ga gebruiken voor muziek die ik vanaf het internet heb gedownload. Voordat ik een audio-cd brand kan ik dan eerst even luisteren. Scheelt weer cd-r/w's. Zuinig als ik ben.

De functies van het machientje zijn beperkt. Aan/uit, afspelen/pauzeren, volgende track, vorige track, harder en zachter. Meer zit er niet op. Lekker overzichtelijk. Muziek klinkt redelijk door de oortjes. Behalve dan de lage tonen, maar dat is nu eenmaal niet anders met dergelijke dingetjes.

Het beheer van muziek op de speler gaat kinderlijk eenvoudig, via mijn computer. Kwestie van kabeltje inpluggen en daarna met behulp van XP bestanden en folders slepen. Nu nog een kabeltje aanschaffen om dit dingetje te kunnen aansluiten op de AUX-aansluiting van het audiosysteem in mijn auto. Daarvoor heb ik een speciale headphone-to-headphone-minijack-kabel (3.5 mm) nodig. Die zat er niet bij.

BPR

De Raboploeg is klaar voor het nieuwe seizoen

Rabo-ploeg 2008

Vandaag was de ploegpresentatie. Interim-manager Van der Aat deed een woordje. Vooral over doping, waarbij het woord whereabouts centraal stond. Verfrissend om van hem te vernemen dat de meldingsprocedure ingrijpend veranderd is. De renner hoeft niet langer allerlei instanties te informeren omtrent zijn verblijfplaats. In plaats daarvan registreert hij het e.e.a. op een speciale internet-site, en al wie er belang bij heeft moet het daar kunnen terugvinden. Klinkt als een enorme verbetering.

zondag

Now Playing

Paul McCartney - Flaming Pie (1997)

Paul McCartney - Flaming PieEen al wat ouder album dat nog zeer regelmatig mijn cd-speler haalt. Ook vanavond weer. Prima liedjes, overtuigend gebracht. Vakwerk.

Op Flaming Pie laat Sir Paul ons horen waarom die Beatles-liedjes ook al weer zo leuk waren. Met een beetje hulp van zijn vrienden (Jeff Lynne, Steve Miller, Ringo Starr, George Martin) maakte hij er een heel mooi album van.

Hoogtepunt: Heaven on a Sunday. Mooiste stukje tekst: de eerste regel van het eerste couplet: Peaceful, like heaven on a Sunday. En het tweede couplet begint met Restful, like Devon on a Monday. Op de een of andere manier bezorgt me dat telkens weer kippenvel.

Maar ook Beautiful Night en The World Tonight behoren tot het beste dat McCartney solo heeft gemaakt.

Tracklist: The Songs we were Singing - The World Tonight - If you Wanna - Somedays - Young Boy - Calico Skies - Flaming Pie - Heaven on a Sunday - Used to be Bad - Souvenir - Little Willow - Really Love You - Beautiful Night - Great Day

Fury Noir

I'm just a space cadet, he's the Commander.

Uitslag Album van het Jaar

De stembus voor de verkiezing van het album van het jaar is gesloten. En het is jammergenoeg een beetje een vreemde uitslag. In totaal zijn er negen stemmen uitgebracht. Dat is niet echt veel, maar toch zou je denken, daar kunnen we wat mee. Maar dat valt een beetje tegen. Immers, van de negen stemmen waren er vier in de categorie "none of the above", terwijl ik toch zo mijn best had gedaan om als een breedspectrum tien albums te nomineren uit de vele verschillende muziekgenres. Maar kennelijk nog niet breed genoeg. Zo reageerde Fritz dat zijn album van het jaar On a Clear Night van Missy Higgins was - niet genomineerd. En zo meldde Baba O'Riley dat zíjn album van het jaar Raising Sands van Robert Plant & Alison Krauss was - ook niet genomineerd. De vijf overgebleven stemmen waren allemaal keurig verdeeld over vijf verschillende genomineerde albums. En zo bleven we dus over met zeven albums die elk één stem hebben gekregen:

  • Paul McCartney - Memory Almost Full
  • Neil Young - Chrome Dreams II
  • Bruce Springsteen & the E Street Band - Magic
  • Interpol - Our Love to Admire
  • Moke - Shorland
  • Missy Higgins - On a Clear Night
  • Raising Sands - Robert Plant & Alison Krauss

Onbeslist dus. Kennelijk is er veel goeds gemaakt dit jaar, maar niet iets dat er met kop en schouders bovenuit steekt.

De titel "album van het jaar 2007" wordt niet toegekend.

zaterdag

Geitenwollensokkenauto?

Toyota Prius - business edition

Toyota Prius

Hij staat voor de deur: de nieuwe auto! Ik vind het een buitengewoon mooi ding. Van buiten: mooie kleur, fraaie vormgeving, luxe uitstraling. En van binnen: zeer comfortabel, ruim, indrukwekkend veel functies op het dashboard en in het geïntegreerde audio/telefoon/navigatie/boordcomputer-systeem. Een hybride-auto, met zowel een benzinemotor als een elektrische motor.

Maar de meningen over deze auto blijken verdeeld: een veredelde botsauto ("alleen die lange antenne ontbreekt"), een ouwe-lullenbak, een typische auto voor geitenwollensokkentypes. "Maar dat past ook wel weer bij jou". Kortom: zowel Toyota als Franz moeten nog wat aan hun imago werken.

donderdag

Ziggy niet

De verkiezing van de Haarlemmer van het jaar

Ziggy KlazesZiggy is jammergenoeg niet gekozen tot Haarlemmer van het jaar 2007. De redactie van het Haarlems Dagblad nomineerde tien stadgenoten voor deze eretitel, de lezers mochten stemmen en uiteindelijk nam een jury het besluit. Stemmen kon via internet op de site van het HD, onbeperkt. Hoe meer stemmen, hoe meer vreugd', moet men gedacht hebben bij de redactie. Daar heb ik dus volop gebruik van gemaakt: dagenlang stemde ik op Ziggy. Tientallen, honderden stemmen bracht ik uit. Maar het heeft niet mogen baten: de jury besloot achteraf om per IP-adres slechts één stem te tellen. Beetje flauw, ik dacht dat dergelijke stembuspraktijken alleen in landen als Kenia voorkwamen.

Op deze gemanipuleerde manier is de titel en de bijbehorende plexiglas award toegewezen aan Nol Schulte, weliswaar ook een zeer verdienstelijke Haarlemmer, maar toch. Jammer voor Ziggy, ik had haar die titel én award zeer gegund.

woensdag

Dhimmi

Vandaag een nieuw woord tegengekomen: dhimmi. Klinkt niet echt als een Nederlands woord en dat is het ook niet. Geert Wilders gebruikt het in zijn afwijzende reactie op het initiatief van Doekle Terpstra en medestanders voor meer tolerantie. Wilders noemt de ondertekenaars onnozele, naïeve dwazen en dhimmi's.

Opvallende woorden. Roept associaties op met Kapitein Haddock, ik weet niet waarom. 'Onnozel' is een bijzonder woord - het valt in dezelfde categorie als 'onguur': een bijvoeglijk naamwoord met on-, waarvan het resterende gedeelte niet als zelfstandig bijvoeglijk naamwoord (en dat is weer een bijzondere woordgroep!) bestaat. Een ingewikkelde manier om te zeggen dat ik mezelf een buitengewoon nozel en guur individu vind. En naïef ben ik ook. Gelukkig.

Maar die 'dhimmi' spant de kroon. Wat is dat in hemelsnaam? Teletekst verduidelijkt het met een toevoeging: "Dhimmi's is de Arabische aanduiding voor niet-moslims". Waarom zou Wilders dat woord gebruiken? Sinds wanneer verwijt hij, want hij bedoelt het ongetwijfeld als een verwijt en als een beschimping, anderen dat ze niet-moslim zijn? Hier is nader onderzoek vereist. Wat blijkt? Wikipedia weet een iets genuanceerder antwoord: Dhimmi is een Arabisch woord. Het is in het Arabisch de aanduiding voor "niet-moslims" onder de islamitische wetgeving, de sharía. Met het woord dhimmi wordt doorgaans een inwoner van een islamitisch land aangeduid die geen moslim is. Het is al een heel oud woord, maar het blijkt tegenwoordig in ultra-rechtse kringen gebruikt te worden als een denigrerende benaming voor mensen die zich uit vrees onderdanig gedragen ten opzichte van moslims. Uit hun mond is het een scheldwoord, zoals de nazi's het woord Judenfreund als scheldwoord gebruikten. Een rondje googlen levert talloze onthutsende hits op.

Ik vind dat de invloed van Wilders op ons publieke debat veel te groot is. Hij houdt onze samenleving in een verstikkende greep. Bij iedere gebeurtenis, bij elk initiatief is het "wat zal Wilders daarvan vinden?" Alsof-tie Jezus is in Amerika (wwJs).

Naïeve Franz bekijkt die Wilders-publiciteit maar van de positieve kant: ik ben sinds vandaag wat nozeler geworden en heb geleerd wat dhimmi's zijn. Toch weer mooi meegenomen.

Gezelschap

Er huist een klein beestje in mijn computer. Hij loopt achtjes en probeert zo te zien naar buiten te kruipen. Maar dat lukt hem niet; hij zit gevangen achter het scherm. Ik heb een tijdje naar hem gekeken en ik geloof dat-ie niet gevaarlijk is of zo. Het lijkt erop dat-ie steeds hetzelfde stukje loopt. Waarom, vraag het me niet. En hoe die er gekomen is, ook dat is me een raadsel. Maar hij is er. Het is even wennen, maar ik denk dat het op den duur nog wel gezellig kan worden.

dinsdag

De transfer

Kenneth PerezOver de balk gegooid!
Ajax vindt eindelijk
Held voor het middenveld:
Kenneth Perez

Hij profiteert van een
Winterstopsneltransfer
Heen en weer tekengeld
Maandje of zes

Kenneth Perez vertrok deze zomer van Ajax naar PSV. Bij Ajax onder Ten Cate kon hij niet op een basisplaats rekenen. En bij het PSV van Koeman was hij welkom. Koeman is weg bij PSV, Ten Cate is weg bij Ajax. En dus gaat-ie weer terug naar Amsterdam. Want daar waren ze nog steeds op zoek naar een opvolger. Logisch toch.

En Kenneth lacht zich een slag in de rondte.

Happy New Year