Er huist een klein beestje in mijn computer. Hij loopt achtjes en probeert zo te zien naar buiten te kruipen. Maar dat lukt hem niet; hij zit gevangen achter het scherm. Ik heb een tijdje naar hem gekeken en ik geloof dat-ie niet gevaarlijk is of zo. Het lijkt erop dat-ie steeds hetzelfde stukje loopt. Waarom, vraag het me niet. En hoe die er gekomen is, ook dat is me een raadsel. Maar hij is er. Het is even wennen, maar ik denk dat het op den duur nog wel gezellig kan worden.
een kijkje op de wereld vanuit het perspectief van een senior duinkonijn met pensioen
woensdag
Gezelschap
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Verhuisbericht
Wie de afgelopen maanden op Franz' Golden Years heeft rondgekeken, zal gemerkt hebben dat ik onregelmatig publiceer. Maar wees gerust, i...
-
"Jij hebt zeker tijd te veel, nu je met pensioen bent." Ik weet het niet, de dagen lijken soms niet lang genoeg om alles te doen w...
-
Tien jaar geleden overleed David Bowie. Dat klinkt als een herdenking, maar zo voelt het niet. Het is meer een meetpunt. Een moment waarop...
-
Best wel een spannende boektitel, de vrouwen aan wie ik ’s nachts denk. Maar dit is niet wat je wellicht zou denken. Dit is een reisboek ove...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten