zaterdag

Biertje?

Jopenbier AdriaanIn het kerstpakket van de gemeente Haarlem zaten twee flesjes bier. Gebrouwen volgens traditioneel middeleeuws Haarlemse recept. Twee verschillende biertjes, van onze lokale brouwerij Jopen. Vanavond heb ik ze allebei geprobeerd.

Eerst Hoppenbier. Dat is een lekker biertje. Heerlijk fris, niet zo zwaar, niet zo bitter.

Daarna Adriaan. Vernoemd naar de molen natuurlijk. Beoordeling beduidend minder. Beetje zuur, niet helemaal mijn smaak.

Maar erg leuk dat deze bieren nog / weer gemaakt worden in de stad waar eeuwen geleden tientallen brouwerijen hun bier maakten.

donderdag

De kans op het slag

Het spel: boerenbridge

Zes spelers

De fase: ronde 1

Alle spelers hebben één kaart in handen. Jij hebt troef 6; de 5 ligt als gedraaide troefkaart open. Je moet inzetten. Het komt erop neer dat je moet gokken hoe groot de kans is dat minstens één van de andere vijf spelers een hogere troefkaart heeft dan jij. Wat doe je?

Kansberekening. Deze valt niet mee. We hebben hier te maken met een hypergeometrische kansverdeling. Er zijn acht kaarten hoger dan jouw troef 6. Van de totaal vijftig kaarten die je niet kent. Tweeënveertig lager dus. Het is als het ware vijf keer graaien zonder teruglegging uit een pot met acht witte en tweeënveertig zwarte balletjes. Hoe groot is de kans dat je minstens één wit balletje pakt? Of, anders gezegd, hoe groot is de kans dat je vijf keer een zwart balletje pakt?

Antwoord: 42/50 * 41/49 * 40/48 * 39/47 * 38/46 = 0,4015. Oftewel, 40% kans dat niemand een hogere troef heeft dan jij. Dus: 60% kans dat er wel iemand is met een hogere troef. Conclusie: je gokt erop dat je het slag niet haalt. Met een beetje rekenwerk kun je bepalen dat je pas met troef 8 in handen meer kans hebt om de hoogste troef te hebben en dus het slag te winnen.

Felix deed het dus goed. Hij had alleen een beetje pech.

Aansteker met kinderslot

Sinds een paar maanden is er nieuwe regelgeving van toepassing op wegwerpaanstekers: ze moeten zijn voorzien van een soort van kinderslot. Afgelopen maandag kocht ik een nieuwe aansteker en ik heb het geweten! De aansteker ziet er prachtig uit, paars met oranje, met een fraaie afbeelding van een cello erop. Een ware lust voor het oog. Hij is van het merk Cricket.

Voor zover ik weet bestaan er wegwerpaanstekers in twee categorieën: de aanstekers met een wieltje en een vuursteentje en de aanstekers die je moet indrukken. Mijn nieuwe aanwinst is van het type dat je moet indrukken.

Dit soort nieuwerwetse gadgets is aan mij niet besteed. Op de een of andere manier lukt het me niet. Het is net als met die kleine cupjes margarine die ze in bedrijfsrestaurants hebben: ik krijg ze niet open. Vacuüm verpakte vleeswaren? Er moet altijd een schaar aan te pas komen. Clumsy is my middle name. Het kostte me uren om een sigaret aan te steken, en dan nog alleen maar nadat ik El om een vuurtje had gevraagd. De aansteker is prachtig, maar ik kan er niet mee omgaan.

Mozart en Queen

Sinds de tweede kerstdag schalt de Radio 2 Top-2000 door de huiskamers. Veel muzak, af en toe èchte muziek. Gezellig Nederlands. Met z'n allen aftellen naar Oudjaar, aftellend naar nummer 1, aftellend naar Queen. Iedereen die ik spreek vindt BoRhap een overschat, overbodig, te vaak gehoord, te bombastisch k-lied. En met z'n allen kiezen we dit (bijna) elk jaar weer als ons aller populairste liedje. Queen is kennelijk van ons allemaal; we hebben allemaal een zwak voor Freddie Mercury. Ook voor de liefhebbers van klassieke muziek is BoRhap blijkbaar acceptabel. Van de klassieke componisten is Mozart al jaren de meest populaire. Queen en Mozart gaan heel goed samen. Queen is onaantastbaar, Queen is van ons allemaal, Queen is Nummer 1. Lepus is geen Queen-fan, maar accepteert dit als een fact of life.

Op diezelfde tweede kerstdag doet Wilders van zich spreken. Hij heeft zich geërgerd aan de kersttoespraak van Beatrix. Hij voelt zich persoonlijk aangevallen door de koningin. En dat pikt-ie niet. Hij kondigt een voorstel aan om onze Grondwet te veranderen: de Koningin dient zich voortaan alleen nog maar bezig te houden met linten knippen, als het aan de visionaire leider van de PVV ligt. Moet je net Beatrix voor hebben: die zal heus niet zomaar zonder slag of stoot een stapje terugdoen. Dat heeft nog nooit een Oranje gedaan (erfstadhouder Willem V wordt angstvallig buiten de geschiedenisboekjes gehouden) en dat zal deze Oranje ook niet doen. Geert overspeelt zijn hand - hier zal hij electoraal spijt van krijgen. Want Beatrix is onaantastbaar, de koningin is van ons allemaal, Oranje Boven. Lepus is republikein, maar accepteert dat als een fact of life.

5th Dimension Television

5:00 The White Hole

Vandaag: A Trick of the Tail. Britse jeugdfilm uit 2001 van Jason Bully. Bij een in eerste instantie onschuldig spelletje ezeltje prik verdwijnt Ben, één van de jonge spelers. Weken later wordt hij teruggevonden in het oerwoud van Brazilië. Hij blijkt te kunnen balken en worteltrekken. Tot verbijstering van zijn ouders, beiden supporter van Chelsea. Ben's vriendjes zijn minder verrast.

dinsdag

Peace on Earth / Little Drummer Boy

In de categorie bizarre duetten scoort dit lied hoog: David Bowie en Bing Crosby samen in een zoetsappig kwijlebabbelig kerstliedje. Het is de laatste tijd veel op de radio te horen. En zelf gooi ik de cd ook nog regelmatig in de gleuf. Tranentrekkend mooi. Wanneer je de humor ervan kan inzien tenminste.

Het duet is opgenomen op 11 september 1977, bij de tv-opnames voor Bing Crosby's Merrie Olde Christmas show. Vijf weken later overleed Bing. Twee dagen voor de opnames was Bowie nog te gast geweest in Marc Bolan's tv-show Marc. Vlak daarna verongelukte Bolan. Bowie was geschokt: "I was getting seriously worried about whether I should appear on TV because everyone I was going on with was kicking it the following week."

Het duet met Bing Crosby is om diverse redenen bizar. Crosby had geen idee wie die Bowie was. En vice versa. Bowie voelde zich verre van gemakkelijk bij deze oude knar. "He was not there at all," verklaarde hij later. "He had the words in front of him. "Hi Dave, nice to see you here..." And he looked like a little old orange sitting on a stool. He'd been made-up very heavily and his skin was a bit pitted, and there was just nobody home at all, you know? It was the most bizarre experience. I didn't know anything about him. I just knew my mother liked him."

De kerstzoemer

Basisscholen hebben een belangrijke sociale functie; een basisschool staat doorgaans midden in de woonwijk en fungeert daarbinnen als een ontmoetingsplaats. Niet alleen van de schoolgaande kinderen, maar ook van hun vaders, moeders, grootouders. En dat is fijn, want zo spreek je nog eens iemand, zo hoor je nog eens wat. Iedere morgen, iedere middag is het een vrolijk, gezellig, onderhoudend samenzijn van vele buurtbewoners bij de basisschool De Brandaris aan de Frieslandlaan in de Molenwijk.

schoolbelDe schoolleiding is zich bewust van deze zware maatschappelijke verantwoordelijkheid. Reeds jaren geleden is de traditionele handmatig bediende schoolbel vervangen door een elektrische zoemer. Extra volume, altijd exact op tijd. Elke morgen om half negen bazuint de zoemer iedereen bij elkaar. Een handige timer zorgt ervoor dat de zoemer ook zoemt op dagen dat er helemaal geen school is! En zo geschiedde het dat op de ochtend van Kerstmis alle bewoners van de appartementencomplexen rondom de school keurig om exact 8:30 uur luidruchtig gewekt worden. Dat zal ook morgen zo gaan. En de dag erna. Zelfs op Nieuwjaarsdag zal de zoemer precies om 8:30 alle mensen naar de school roepen. Dat noem ik nog eens gemeenschapszin.

zoemer

De samenzang

Het is Kerstmis. Eerst vanavond de dienst bijgewoond in de Grote Kerk. Opvallende politieke toonzetting van de preek (verwijten aan Wilders en Verdonk, twijfel over verlenging van Uruzgan-missie), gebed voor de soldaten in Afganistan.

Daarna de traditionele kerstsamenzang, dit jaar niet in de Vijfhoek maar op de Grote Markt, het mooiste stadsplein ten noorden van Brussel. Uit volle borst. Glühwein. Gezellig en sfeervol. En een beetje koud. Link: Haarlems Dagblad

maandag

Date met John

Bon Jovi, Amsterdam Arena, 13 juni 2008

El heeft een afspraakje met John, op vrijdag 13 juni volgend jaar. John speelt dan met zijn bandje in de Amsterdam ArenA. Ik ga mee, om een oogje en een oortje in het zeil te houden.

Het beste album van 2007

Het jaar loopt ten einde, en dan is het natuurlijk weer tijd voor een muzikale terugblik. Met natuurlijk een lijstje; we zijn immers gèk op lijstjes. Fury Noir zet voor u de tien beste / belangrijkste / meest spraakmakende / opvallendste / leukste albums van dit jaar op een rijtje. En u mag kiezen welk album de eretitel "album van het jaar 2007" krijgt.

Niet uitsluitend krasse knarren dit jaar. Trend?

Stemmen kan tot 4 januari.

zondag

De Oscar Moenstrofee

Regenjas FranzPolitieacties voorbij, we zijn weer gewoon aan het voetballen. Koud weer, slechte velden, hier en daar een verrassende uitslag. Terwijl de Regenjas voor u op een studiereis naar Engeland was, speelde de Eredivisie de zestiende speelronde.

In de strijd om de Oscar Moenstrofee is het week 14. Welverdiende nominaties voor Heerenveen-verdediger Gianni Zuiverloon, Utrecht-doelman Franck Grandel en Roda-doelman Bram Castro.



Gianni ZuiverloonGianni Zuiverloon

Het was gisteravond Heerenveen-Twente, een belangrijke pot in de strijd om een plaats in de nacompetitie. Het werd een spectaculaire pot voetbal, met veel mooie kansen over en weer. Alves was weer terug en miste een penalty. Maar scoorde ook fraai uit een vrije trap. Bij rust stond het 1-1.

Beide ploegen bleven na rust aanvallen, waarbij FC Twente de zege in de schoot geworpen kreeg. Zuiverloon gleed weg en bediende daarbij onbedoeld Denneboom. Die wist wel raad met het kerstcadeau.



Franck Grandel

Franck GrandelGelukkig doet Franck weer van zich spreken, na wekenlang onopvallend zijn doel te hebben verdedigd. Utrecht moest gisteren op bezoek bij PSV. De Eindhovenaren werden in het zadel geholpen door Grandel. De sympathieke Utrecht-goalie liet een onschuldige kopbal van Lazovic door zijn vingers glippen, waarna de bal via de lat voor de voeten van Perez kwam: 1-0. Het werd daarna nog even spannend, maar het was vooral gepruts achterin bij Utrecht waardoor PSV toch nog eenvoudig met 4-1 won.



Bram CastroBram Castro

Vanmiddag AZ-Roda. Spannende pot. Leuk voetbal. En een fraaie actie van Roda-keeper Bram Castro. De wedstrijd is pas een paar minuten oud. Bram komt goed getimed zijn doel uit en onderschept net op tijd een diep gespeelde bal op Pellè. Liggend op de grond laat-ie de bal echter even snel weer uit zijn handen vallen. De geest van Heinz Kroket waarde even door het DSB-stadion. Voor Pellè een koud kunstje om de bal in het lege doel te tikken.



De stembus is gesloten; klik hier voor de uitslag.

Onbegrijpelijk intellectueel

Scott Walker - The Drift - 2006

Scott Walker: The DriftIn september vorig jaar vond ik Scott Walker's The Drift. Via de download. Cd'tje gebrand, veel beluisterd en zwaar onder de indruk geraakt. En dan wil ik de officiele cd natuurlijk hebben, eigenlijk zoals het hoort. Maar de muziekhandel maakt het me niet gemakkelijk om eerlijk te zijn: ik heb niet kunnen waarnemen dat het album in Nederland wordt gedistribueerd. Zelfs mijn favoriete internet-muziekshop (nlstore.nl) had 'm niet. Maar waar een bliksembezoekje aan het winkelcentrum van Newcastle al niet goed voor is. Voor £ 14 heb ik 'm! Prachtige uitgave, met kartonnen cover om de cd-jewelcase en het bijbehorende boekwerkje.

A horror soundtrack of our times

Het is nog steeds allemaal even vreemd. Maar de teksten in het boekje helpen me wel om een beetje een clue te krijgen waar het over gaat.

In Clara komen we Mussolini tegen. De ondertitel van het lied is Benito's Dream. De verklarende inleidende tekst: On the 28th of April 1945 Benito Mussolini was taken for execution by members of the committee of national liberation for Northern Italy. Claretta Petacci insisted on dying with him. They were shot, the bodies piled into a truck and taken to the Piazzale Loretto at Milan to be strung up by the heels side by side, their heads about six feet from the ground. They were mocked, villified and riddled with bullets by the crowd that had gathered.

Jesse (September Song) wordt ingeleid met de mededeling dat "in times of loneliness and despair, Elvis would talk to his stillborn twin brother Jesse Garon Presley".

Jolson and Jones laat ons Scott horen wanneer hij herhaalde malen uitroept: "Curare! Curare! I'll punch a donkey in the streets of Galway. Sonny boy, such a sonny boy." Al Jolson dus. Maar wie dan die Jones is?

In Buzzers horen we een radio-nieuwslezer: "Milosevic couldn't care less if Bosnia was recognised" a laughing Dr. Karadzic later told a televison interviewer. "Caligula proclaimed his horse senator but the horse never took his seat..." Het thema van het lied: "polish the fork and stick the fork in him".

Tracklist: Cossacks Are / Clara / Jesse / Jolson and Jones / Cue / Hand me Ups / Buzzers / Psoriatic / The Escape / A Lover Loves

Fury Noir

I'm just a space cadet, he's the Commander.

Btw, ik heb nu dus een gebrand cd'tje over. Wie heeft interesse? Wie durft?

Het Plaatjesboek

Leo Blokhuis - Het Plaatjesboek, een muzikale ontdekkingsreis - Ambo 2007

Leo Blokhuis, het PlaatjesboekLeo Blokhuis is een muziekliefhebber en feitenkenner. Een prima combinatie om een leuk boek te schrijven over muziek. In dit boek staan nu eens niet de artiesten centraal, maar liedjes. Zestien klassieke popsongs, elk met een eigen bijzonder verhaal.

  • Cross Road Blues
  • Wild Thing
  • Lady Madonna
  • You Better Move On
  • House of the Rising Sun
  • Whiskey in the Jar
  • Dark End of the Street
  • You'll Never Walk Alone
  • Louie Louie
  • Dazed and Confused
  • Breakfast in Bed
  • Don't Think Twice, It's All Right
  • Oh! Susanna
  • Volare
  • By the Rivers of Babylon
  • Morität von Mackie Messer

Leo schrijft vlot, de verhalen lezen gemakkelijk weg. Zestien hapklare brokken. Lekker veel feiten, weinig meningen. De verhalen worden adequaat opgeleukt met fotootjes, platenhoezen, gedeeltes van originele hitlijsten, concertaffiches, kortom: alleen al het doorbladeren van het boek is een lust voor het oog. Bij het boek zit een cd met daarop de zestien liedjes in hun mooiste, meest bijzondere of zeldzame uitvoering. Wat te denken van Bertold Brecht's Morität von Mackie Messer, een lied dat we beter kennen als Mack the Knife, in de uitvoering van Lotte Lenya? Of Dazed and Confused nu eens niet door Led Zeppelin, maar door de miskende componist/tekstschrijver zelf, Jake Holmes?

Leo ruimt tussen de liedjesverhalen door ook nog plaats in voor diverse eigen top-10-lijstjes. De tien mooiste hoezen, de tien beste concerten, de tien meest verboden riffjes in de gitaarwinkel, de tien beste Dylan-liedjes. De leukste vond ik de top-10 grootste vergissingen uit de popmuziek. Op één: JP Richardson, alias The Big Bopper, neemt het aanbod aan van Waylon Jennings, de basgitarist uit de band van Buddy Holly om in zijn plaats met Buddy Holly en Ritchie Valens mee te vliegen.

Prima verzorgde uitgave. Geschreven door een liefhebber met een vlotte pen. Mooi boek. Aanwinst.

Kerstinkopen

We zijn weer thuis. Terug van een korte trip naar Newcastle upon Tyne. Een zogenaamde mini-cruise, van IJmuiden naar de overkant en weer terug. We hebben kerstinkopen gedaan. Goed geslaagd. Vrijdagmiddag vertrokken - hele zaterdag shoppen, winkel in winkel uit - zondagmorgen weer thuis. Met rugzak, koffer, tassen vol kwamen we vanmorgen weer aan land. Eén van de leukste aankopen: cd van Scott Walker, The Drift. Hier niet te vinden in muziekwinkels, zelfs niet via een internetwinkel te koop. Maar daar stond-ie gewoon in het schap.

Onderweg Leo Blokhuis' Plaatjesboek gelezen. Leuk boek, waarin de schrijver de geschiedenis van zestien popliedjes uitgebreid uit de doeken doet. Van Crossroads tot The Rivers of Babylon.

donderdag

Reces

Vandaag mijn laatste werkdag voor kerst. Was erg productief: samen met Manu verschrikkelijk veel losse eindjes vastgeknoopt. Geeft een goed gevoel om zonder bungelende dossiers de kerstvakantie in te gaan. Project ligt nu twee weken bijna stil; na de jaarwisseling gaan we weer verder. We hebben onze planning gehaald - we liggen goed op schema.

En vanavond kon ik dus met een gerust hart op huis aan. Met de KL1240 van half acht. Flying home for Christmas, is weer eens iets anders. Dat we een uur vertraging hadden vanwege de mist op Schiphol vond ik niet eens erg.

Système D

Werken in Frankrijk, in een Frans bedrijf, met Franse collega's is niet zo heel veel anders dan werken in Nederland. Het lijkt allemaal erg op elkaar. En dan is het juist leuk om naar de verschillen te kijken. Ik schreef al eerder over de goede Franse gewoonte om 's morgens bij het komen iedereen een hand te geven. Standaard vraag: ça va? Standaard antwoord: merci. En ook weer bij het vertrek: bonsoir, bonsoir. À demain. Duidelijk, eenvoudig, hartelijk.

Een verschil dat op het eerste gezicht iets meer verborgen blijft is Système D. Onzichtbaar, maar altijd aanwezig. En altijd operationeel. Het is de benaming van het socio-culturele systeem dat ervoor zorgt dat er voor elk probleem altijd een oplossing komt, ook daar waar formele procedures niet werken. En er zijn veel formele procedures - voor alles bestaan regels en formulieren. Lang niet altijd effectief. In Nederland zeggen we dan wel eens "als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan". Wordt vaak als een verontschuldiging gebruikt, enigszins besmuikt. Maar niet in Frankrijk. Daar wordt eenvoudig overgeschakeld op Système D, et voilà, probleem opgelost. Iedereen van hoog tot laag doet eraan mee. Verfrissend.

Neil Young in concert.....NOT!!!!!!

Neil YoungEnkele weken geleden had ik het er met Fury Noir nog over: wanneer Neil Young komt, dan gaan we. De recensies van zijn laatste optredens in Amerika zijn geweldig. Hij doet een akoestische en elektrische set, met zowel hits als albumnummers.

Gisteren hoorde ik dat hij twee avonden in de RAI staat in februari 2008. YES, wat leuk. Toen zag ik de ticketprijzen.

Prijzen (exclusief de servicekosten):
  • Rang 1 € 140
  • Rang 2 € 122
  • Rang 3 € 98
  • Rang 4 € 98
  • Rolstoelplaats € 140

DOE EENS NORMAAL! Dit gaat helemaal nergens over. Wil Neil Young graag zien maar ga geen 140 € betalen. En als je nou nog een visueel spektakel voorgeschoteld krijgt, dan valt het nog te overwegen, maar dat zit er ook niet in. Nee, helaas ik luister wel naar een bootleg van concert.

JAMMER! Rock on.......

zondag

De Oscar Moenstrofee

Regenjas FranzDeze week een gemankeerde vijftiende speelronde in de Eredivisie, de speelronde zonder PSV, Ajax, Feyenoord en AZ. Slechts zeven wedstrijden. Beetje flauw allemaal op deze manier. Maar toch viel er nog wel veel te genieten.

Tegelijkertijd is het week 13 in de strijd om de Oscar Moenstrofee. Nominaties deze ronde voor Willem II-doelman Maikel Aerts, Twente-aanvaller Eljero Elia, NAC-doelman Jelle ten Rouwelaar, Heracles-spits Igor Gluscevic en tenslotte Directeur Betaald Voetbal van de KNVB Henk Kesler.


Maikel AertsMaikel Aerts

Maikel is inmiddels een vaste en graaggeziene gast in onze rubriek. Hij is in vorm. Vanmiddag in de uitwedstrijd van zijn Willem II bij Groningen was het weer raak, tot twee maal toe.

Bij de 1-0, een vrije trap van de Groninger Da Silva, ging de doelman faliekant in de fout. Buitengewoon elegant greep hij mis op de zeker niet hard ingespeelde bal. Even later had hij zijn zondagse hoogtepunt. Hij kreeg voor de zoveelste keer een terugspeelbal en wilde deze met een ferme trap naar voren schieten. Daarbij gleed zijn standbeen weg. Cool! De bal rolde zomaar in de voeten van Groningen-spits Nijland. Jammer dat deze zijn vizier niet op scherp had staan. Maar al met al geen geweldige middag voor Maikel.


Eljero Elia

Eljero EliaMaar het zijn niet alleen keepers die blunderen. Ook Twente-aanvaller Elia kan er wat van. Wat te denken van die enorme kans die hij kreeg in de thuiswedstrijd tegen VVV. Hij kreeg, bijna op de doellijn de bal aangespeeld uit een voorzet. Hij hoefde eigenlijk alleen maar zijn voet tegen de bal te zetten. Dat deed-ie ook wel, maar op zo''n manier dat de bal niet het doel in ging, maar juist terug het veld in stuitte. Hilarisch. En dat bij de stand 1-1! Het had de winnende kunnen, nee, móeten zijn. Nu bleef de gelijke stand op het bord, duur puntverlies voor Twente, de ploeg die zo geroemd wordt vanwege het goede voetbal.


Jelle ten RouwelaarJelle ten Rouwelaar

Keepersfouten blijven leuk, altijd en overal. Ook in Breda. NAC ontving Heerenveen en ging grandioos onderuit; het werd 1-5. De leukste goal van dit volkomen mislukte avondje NAC was de derde van Heerenveen. Een vrije trap van Sulejmani liet Jelle zomaar tussen de benen door in het doel gaan. Lachen. Het was Jelle's avondje niet helemaal, bijna elke keer dat Heerenveen voor zijn doel kwam in de tweede helft was het raak. Volgende keer beter, moeten we maar denken.


Igor GluscevicIgor Gluscevic

Keepersblunders en gemiste kansen wisselen elkaar af. Erg amusant was ook de actie van Heracles-spits Igor Gluscevic in de wedstrijd vanmiddag in en tegen Utrecht. Het stond nog 0-0 toen hij een dot van een kans kreeg. Geheel vrijstaand in de buurt van de penaltystip kreeg hij de bal aangespeeld. Hij had de hoek voor het uitzoeken. En wat deed-ie? Hij maaide volledig over de bal heen. Tot groot vermaak en opluchting van het Utrechtse publiek. Dat hem vroeger ook zo hard toejuichte. Als je zulke kansen blijft missen, dan ga je geen wedstrijd winnen. Het werd vanmiddag dus ook 3-1 voor Utrecht. Heracles gaat het heel zwaar krijgen.


Henk Kesler

Henk KeslerDe politieagenten die het elke week opnieuw mogelijk maken dat er in Nederland gevoetbald kan worden voeren actie. Voor betere arbeidsvoorwaarden. Om hun wensen en eisen kracht bij te zetten kondigden ze acties aan rond de wedstrijden Ajax-PSV en Feyenoord-AZ. Gevolg: burgemeesters durfden het (terecht) niet aan en dus konden deze wedstrijden niet doorgaan. Jammer voor de voetbalfans natuurlijk. Maar goed, zo gaan dat soort dingen. De Directeur Betaald Voetbal van de KNVB zag dat anders: bij een persconferentie trok Henk Kesler enorm fel van leer tegen de agenten, die hij "verwende kereltjes" noemde. Hij adviseerde de minister om deze mannen er vooral geen cent bij te geven. Waar haalt Henk het lef vandaan om zich op deze wijze uit te laten over die grote aantallen politie-mannen en -vrouwen, die zich telkens weer opnieuw inspannen om Henk's bedrijf in business te houden. Kennelijk is Henk zo ver los van de maatschappelijke werkelijkheid dat hij alle gevoel voor proporties uit het oog is verloren. Die verwende kereltjes, dat zijn die voetballers, dat zijn de bobo's die zich menen alles te kunnen veroorloven, omdat ze toevallig iets met dat voetbal te maken hebben. Henk, ga je schamen!


Klik hier voor de uitslag.

De schatkist

De actievoerende politie-agenten hebben zich de woede van de KNVB op de hals gehaald. De wedstrijden tussen Ajax en PSV en Feyenoord en AZ moesten worden afgelast en het hele land is in rep en roer. Maar de dienders geven natuurlijk niet op; ze willen betere arbeidsvoorwaarden en ze zullen blijven actievoeren totdat ze tevreden zijn. De politiebonden hebben al aangekondigd dat ze het volgende weekeinde publieksvriendelijke acties houden. En daarbij doelen ze op acties die de schatkist van Bos direct zullen treffen. Je kunt je afvragen hoe publieksvriendelijk dat is. Want wat er in die schatkist zit is namelijk van ons allemaal. Die is niet van Bos, nee, die is van Nederland. Ik beschouw die schatkist als het beste goede doel dat we hebben. We hebben ons hele staatsbestel ingericht om het geld dat we met z'n allen elke dag, week, maand, jaar inzamelen zo goed mogelijk te besteden aan zo veel mogelijk goede doelen. Onderwijs, gezondheidszorg, huisvesting, defensie, ontwikkelingssamenwerking, noem maar op. Betere doelen bestaan niet.

Ik begrijp dat agenten goede arbeidsvoorwaarden nodig hebben om hun werk te kunnen doen. Ik accepteer dat ze actievoeren om hun wensen en eisen kracht bij te zetten. Maar laat de bonden niet aankomen met woorden als "publieksvriendelijk", als ze daarmee bedoelen te zeggen dat ze onze samenleving duperen.

Laat ik het nog één keer zeggen: de schatkist is niet van Wouter Bos. Alleen al door dergelijke termen te gebruiken vergroot je de afstand tussen "Den Haag" en de samenleving. De politiek, dat ben je zelf.

The Lady in the Red Burka

Chris de BurghVolgens een bericht van het ANP zal de Ierse zanger Chris de Burgh in de zomer van 2008 optreden in Teheran. Hij is de eerste westerse popster die toestemming van de lokale autoriteiten heeft gekregen om een concert te geven in het islamitische Iran. Sinds de islamitische revolutie van 1979 is de meeste westerse popmuziek er verboden.

Ik heb één keer een optreden van Chris meegemaakt. Dat was een paar jaar geleden, bij de Night of the Proms in Ahoy'. Ik stond toen verbaasd over de grote schare enthousiaste Nederlandse fans: Chris is erg populair. En dat allemaal vanwege één liedje, dat mierzoete, zeikerige Lady in Red. Zal hij wel hebben overgehouden aan zijn succesvolle benefietoptreden voor de slachtoffers van de Volendamse nieuwjaarsbrand. Of heeft zijn dochter (Rosanna Davison, Miss World 2003) er iets mee te maken?

zaterdag

While my Guitar Gently Weeps

Eindelijk. In mijn redelijk omvangrijke muziekverzameling zitten sinds vandaag ook cd's van de Beatles. Om de een of andere onduidelijke reden was het er nooit van gekomen. Geen Sgt. Pepper's, Abbey Road, Revolver, Rubber Soul, of White Album. Ik had ze ooit allemaal op vinyl. En op musicasette. Maar ik heb nooit de cd's gekocht.

The Beatles 1967-1970Come to think of it, ik kan wel een reden bedenken waarom ik dat nooit gedaan heb. De cd-uitgaven zijn niet interessant genoeg en heel erg duur. Niks extra's, geen bonustracks. Daar wordt een liefhebber niet echt warm of koud van.

Maar vandaag heb ik toch maar een impulsaankoop gedaan: zowel de rode als de blauwe dubbelaar. Vierenvijftig overbekende jaren-zestig songs. Klassieker vind je ze niet.

Nadeel bij dit soort verzamelaars is altijd dat er nou nét niet alle liedjes op staan die je erop zou willen hebben, en dat er een paar tussen staan waarvan je denkt dat ze die beter hadden kunnen skippen. Ik mis er wel een paar: Twist and Shout, Roll Over Beethoven, I Saw her Standing There. Maar goed, 't is niet anders.

The Beatles 1967-1970

Voor wie deze verzamelaars niet kent: op de vier schijfjes staan dus heel veel Beatles-liedjes die ertoe doen, netjes in (zo goed als) chronologische volgorde. Veel van die liedjes zijn indertijd alleen als single uitgebracht en kwamen nooit op een elpee terecht. Behalve dan op deze verzamelaars. Zijn dus alleen digitaal te vinden op deze cd's. En ik hou er wel van om mooie dingen keurig op een rijtje te zien. En horen. Dit is dus wel een zeer welkome nieuwkomer in de cd-speler. Klinkt in ieder geval erg lekker. Nowhere Man, In my Life, Strawberry Fields Forever, I am the Walrus, Back in the USSR, Come Together, helemaal niks mis mee.

bob en bert

December staat bekend als de drankmaand bij uitstek. En dat is voor het ministerie van Verkeer en Waterstaat aanleiding voor weer een nieuwe bob-campagne tegen rijden onder invloed. Zou dat werkelijk helpen? Zouden er werkelijk automobilisten zijn die per ongeluk met drank op achter het stuur zitten? Uit onwetendheid met de risico's en de geldende regels? Ik geloof er helemaal niets van. Er zijn nog heel veel onverbeterlijke chauffeurs die zich al die tijd nergens van hebben aangetrokken. Geen bob maar bert: bezopen en rijdt toch.

Voorlichting, campagnes, die tijd hebben we gehad. De enige manier om het verkeersgedrag van bert te veranderen is: verkeerscontroles, vaak en op veel plaatsen. De pakkans moet omhoog.

vrijdag

Wijn gevonden en gezocht

Vanavond het jaarlijkse kerstdiner van ons bedrijf. Zoals gewoonlijk geheel in stijl. Bijna honderd personen. Leuk om kennis te maken met de nieuwe collega's en hun partners, en ook leuk om veel andere collega's weer eens te ontmoeten. Want we werken allemaal ergens anders en dan kom je elkaar dus gewoon niet tegen. We zijn écht internationaal tegenwoordig: ik hoor verhalen over projecten in Brussel, Londen, Oslo, Mainz. Veel ervaringen c.q. nieuwtjes c.q. roddels uitgewisseld.

Er werden zoals gebruikelijk uitstekende wijnen geschonken. Bijzonder smaakvol was de wijn die volgens de kaart "Chardonnay Bric 'n, Dante Rivetti, Piemonte" heet. Daar wil ik wel een kistje van aanschaffen voor thuisgebruik. Ik heb op het internet al wat gezocht, maar kan niets relevants vinden. Wie heeft een goede tip?

donderdag

De diva tussen de sterren

Vanavond waren El en ik op het jaarlijkse feest van het cateringbedrijf waar El werkt. Een drukke bedoening, bijna duizend man/vrouw (opvallend veel meer v dan m) bij elkaar in een feestgelegenheid in het Amsterdamse havengebied. Eten, drinken, praten, kennismaken.

Kennisgemaakt met een bijzondere vrouw: Marjan, de moeder van Vera. Marjan is in haar vrije tijd één van de twee Haarlemse Diva's, wereldberoemd in heel Haarlem en wijde Noord-Hollandse omstreken. Vanavond dronk ze mineraalwater met een lichtje in dezelfde kleur als haar prachtige brede hoed. Binnenkort meer over de Haarlemse diva's.

Tour de FunkEr was ook live-muziek. Tour de Funk deed twee setjes. Veel funk. Ze kregen de zaal snel aan het dansen. Zo tegen het einde van de tweede set speelden ze wat meer rock. Covers. Onder andere een prima uitvoering van Anouk's Girl, inclusief de goed getimede "stop" in het tweede couplet. Tussendoor een r&b-zangeres, waarvan ik de naam even ben vergeten, geflankeerd door twee stoere gespierde dansers. Niet helemaal mijn muziek, maar was toch wel aardig.

Klapstuk van de avond: Wolter Kroes! Tsja...

Wolter Kroes

dinsdag

Soepgroenten

In gedachten ben ik even terug in 1969. Ik ben twaalf jaar en begin me hevig te interesseren in popmuziek. Die interesse moest het lang stellen met radio Veronica (192 op de middengolf), en op vrijdagmiddag uit school snel naar muziekwinkel Pijnacker in de Hillegomse Hoofdstraat voor het gedrukte exemplaar van de Nederlandse Top-40. Iedere maand de nieuwe Muziek Express (de concurrent Popfoto was natuurlijk voor meisjes). Met songteksten, mooie foto's en flauwe interviews. En ineens was daar elke week de Studio, de kloeke tv-gids van de KRO. Bijna achterin werden twee pagina's ingeruimd voor een rubriek over popmuziek. Op de linkerpagina nieuws uit het popwereldje, op de rechterpagina een foto van de een of andere ster. Daar keek ik écht elke week naar uit.

Mijn moeder las het nieuws ook. Niet omdat ze die muziek zo interessant vond, haar popliefde hield op bij Simon & Garfunkel, Boudewijn de Groot en de Shadows, maar kennelijk omdat ze de verhalen zo leuk vond. Want Studio schreef over Frank Zappa, Bob Dylan, John Lennon, kortom de artiesten die er echt toe deden. En daar waren smeuïge verhalen over te vertellen. Ze bleek eens geschokt door een interview waarin Tina Turner verklaarde immer zonder beha op het podium te staan, omdat ze dan harder kon zingen.

Op een keer stond er een artikel onder de kop "supergroepen". Het was een periode waarin veel muzikanten van groep wisselden. Groepen gingen uit elkaar en vormden nieuwe bands alsof het niets was. Graham Nash verliet de Hollies en ging naar Amerika, de Cream, de Small Faces, de Nice hielden op te bestaan en Blind Faith, Humble Pie, Emerson, Lake & Palmer deden van zich spreken. In dat artikel las ik voor het eerst over een nieuw gevormde Engelse band met gitarist Jimmy Page van v/h de Yardbirds: Led Zeppelin.

"Weet je wat ik nou lees boven dat stukje?", vroeg mijn moeder. "Soepgroenten. Ik dacht eerst dat er soepgroenten stond. Maar dat staat er natuurlijk niet. Het zijn supergroepen. Wat een raar woord. En zo super zal het toch niet zijn?" Crosby, Stills & Nash, Humble Pie, Derek & The Dominoes, Emerson, Lake & Palmer, het zijn allemaal nadien klassiek geworden namen in de popgeschiedenis. Maar Led Zeppelin spant de kroon. Spant alle kronen. De superste soepgroenten uit die tijd.

Vlak daarna is mijn moeder veel te vroeg overleden. In het jaar dat ik mijn eerste Led Zeppelin-elpee, Houses of the Holy, kocht. "Zonde van je geld, jongen", had ze gezegd, "Je kunt beter sparen, voor later". Tsja.

Begin december 2007 stond Led Zeppelin voor het eerst sinds eeuwen weer eens op het podium, in de O2-Arena in Londen. De grootste rocksensatie van de jaren zeventig, de beste live-band ooit. Met recht soepgroenten. Slechts 18,000 gelukkige bezoekers konden erbij zijn, de andere 9,000,000 mensen die graag een kaartje hadden willen kopen moesten worden teleurgesteld. En moeten het thuis doen met een nieuw compilatie-album. De mannen van Led Zep hebben mijn moeder postuum geëerd door deze compilatie die toepasselijke naam "Mothership" te geven.

Led Zeppelin - Londen O2-Arena - 10 december 2007

Robert Plant

Setlist: Good Times Bad Times / Ramble On / Black Dog / In My Time of Dying / Your Life / Trampled Under Foot / Nobody's Fault but Mine / No Quarter / Since I've Been Loving You / Dazed and Confused / Stairway to Heaven / The Song Remains the Same / Misty Mountain Hop / Kashmir -- encores -- Whole Lotta Love / Rock and Roll

maandag

Jurassic Park

Neil Young - Chrome Dreams (bootleg - 1976)

Neil Young: Chrome Dreams

In oktober van dit jaar verrastte Neil Young zijn fans met een nieuw album. De titel: Chrome Dreams II. Opvallend, want in Neil's officiële discografie komt helemaal geen Chrome Dreams voor, dus vanwaar die toevoeging "II"? Klinkt alsof er een verhaal bijhoort, en dat is ook zo.

In de zomer van 1976 zat Neil even rustig alleen op zijn ranch. Hij had eigenlijk twee muzikale dingen onder handen:

  1. de samenstelling van een driedubbelelpee met een overzicht van zijn belangrijkste werk uit de periode 1966-1976, de verzamelaar die we later als "Decade" zouden leren kennen en waarderen als de enige echte klassieke Neil Youngcompilatie.
  2. liedjes schrijven en opnemen voor een nieuw album.

Neil werkte niet zo vlot in die tijd. Het zou nog meer dan een jaar duren voordat Decade in de winkels lag. En dat nieuwe album, tsja, dat is er eigenlijk nooit gekomen. De opnames werden weliswaar afgerond, de liedjes werden gemixt en in maart 1977 maakte de platenmaatschappij een proefpersing. En daar hield het verhaal op, want Neil was niet tevreden over de kwaliteit. Album gecanceld. En de titel van dat album had zullen worden, je raadt het al: Chrome Dreams.

In 1992 dook de proefpersing op in Duitsland. En het duurde niet lang of er kwamen bootleg-cd's in omloop. De kwaliteit van deze bootlegs is voortreffelijk! Geen roezemoezende live-bootleg, nee, gewoon authentiek studiomateriaal. gemaakt in een professionele opnamestudio, eigenlijk gewoon gereed om uitgebracht te worden. Baba O'Riley wist de hand te leggen op deze opnames en maakte een cd'tje voor me. Waarvoor enorme dank. Want het is allemaal even mooi wat erop staat - een ware must voor de Neil Youngfan. De liedjes kennen we, want Neil heeft het materiaal later allemaal weer gebruikt voor volgende albums.

Het album begint met een solo-akoestische versie van Pocahontas. In feite dezelfde take als de versie die op Rust Never Sleeps (1979) staat, maar dan zonder de overdubs. Dan volgen Will to Love, Star of Bethlehem en Like a Hurricane. Deze tracks zijn identiek aan de versies die we kennen van het latere album American Stars 'n Bars uit 1977. Dan komt Too Far Gone, een compositie die Neil pas jaren later opnieuw gebruikte, voor het album Freedom in 1989. Hold Back the Tears kwam in een ander arrangement terecht op American Stars 'n Bars. Datzelfde geldt ook voor Homegrown. De compositie Captain Kennedy bleef wat langer op de plank en kreeg pas, opnieuw opgenomen, een plaatsje op Hawks & Doves in 1980. Stringman is het enige live-nummer, opgenomen in het Londense Hammersmith Odeon, op 31 maart 1976. Deze song zou pas voor het eerst op een officieel album terecht komen in 1994, het wonderschone Unplugged-album. Dan volgen Sedan Delivery en Powderfinger, die allebei drie jaar later in 1979 opnieuw werden opgenomen voor Rust Never Sleeps. En het album besluit zoals het hoort met het hoogtepunt: Look Out for my Love, dat voor Comes a Time (1978) opnieuw opgenomen een daarop een meer dan welverdiend plekje kreeg.

Het is nu, meer dan dertig jaar later, onbegrijpelijk waarom dit album nooit is uitgebracht. De kwaliteit is enorm. Dit zou in retrospectief als één van de allerbeste Neil Young-albums zijn beschouwd, daarover geen twijfel. Steengoede liedjes, overtuigend gespeeld. Het zou alleen hier en daar een paar gaten in latere klassieke albums hebben geschoten, maar dat is een overweging voor kniesoren.

Gelieve in te vullen in uw lijstje met Neil Young-albums: Chrome Dreams (1976), tussen Zuma (1975) en American Stars 'n Bars (1977). Top!

de proefpersing, kant 1de proefpersing, kant 2

tracklist

Pocahontas / Will to Love / Star of Bethlehem / Like a Hurricane / Too Far Gone / Hold Back the Tears / Homegrown / Captain Kennedy / Stringman / Sedan Delivery / Powderfinger / Look Out for my Love

life has its little bonuses

Er staan ook nog enkele interessante bonustracks op de cd. Behoren dus niet tot het originele Chrome Dreams, maar komen wel allemaal uit die tijd.

River of Pride ('White Line', unreleased studio version, 27 november 1975)
Campaigner (unedited, unreleased studio version, zomer 1976)
No One Seems to Know (live, Tokyo, 10 maart 1976)
Give me Strength (live, Chicago, 15 november 1976)
Peace of Mind (live, Chicago, 15 november 1976)
Human Highway (CSNY, unreleased studio version, april 1976)

Fury Noir

I'm just a space cadet, he's the commander