Het is me eindelijk gelukt: ik kan printen! Dat wil zeggen, ik kan vanaf mijn notebook draadloos printen op de printer die in de werkkamer staat. Dat heeft nogal wat voeten in de aarde gehad. Maar uiteindelijk bleek het simpel.
Ik word nog eens een thuisnetwerkspecialist.
Vanaf vandaag te koop, de opvolger van XP: Vista. Vormgeving is gemoderniseerd en beveiliging is verbeterd. Om het te kunnen gebruiken heb je een krachtiger computer nodig. De pc-verkopers wrijven al in hun handen; ze verwachten een forse stijging van de omzet.
Ik vraag me af welke gebruiker hier nu op zit te wachten. Ik ben eigenlijk wel tevreden over XP en een modernere vormgeving, nou ja. Maar ik realiseer me tegelijkertijd dat ik dat ook dacht bij de introductie van Windows 2000 en van XP. Microsoft bepaalt welke systemen we gebruiken, en zelf hebben we daar maar bar weinig invloed op.
Wachten duurt lang. Ik ben bij de klant, we zijn bezig met een technisch eenvoudige, maar toch omvangrijke migratie van computersystemen. We moeten ze overbrengen van de ene serverruimte in het kantoorgebouw naar een andere. We werken volgens een gedetailleerd draaiboek, met allerlei checks en double-checks. En het loopt niet zoals het zou moeten gaan. We liggen inmiddels tweeëneenhalf uur achter op schema. En er is een onverwacht probleem ontstaan, waardoor we moeten wachten op een monteur. Die is nu onderweg. We hadden verwacht zo rond zeven uur klaar te zijn. Maar het wordt wat later.
Monteur doet een paar tests en weet snel wat er aan de hand is: we hebben een defect met een onderdeel van de telefonie-bekabeling. Kunnen we niet herstellen; we moeten een work-around engineeren en bouwen. Dat lukt. Testen en yes! het werkt. We kunnen door.
Pizza
Alles werkt weer. Migratie geslaagd. Opgeruimd. We zijn klaar. Ik loop naar de parkeergarage. Boven mijn auto hangt een waarschuwingsbord, waarop de rode letters "Gasgevaar - Motor niet starten" verlicht zijn. Ook dat nog. We zijn gelukkig met z'n drieën; ik laat me naar buiten duwen.
"Wat is dat nu weer?" klinkt het vanuit de werkkamer. Belladonna's stem klinkt ongerust. "Kom eens kijken". Ik laat Roda JC-Vitesse, dat bijna aan de rust toe is (2-1), voor wat het is en loop naar de werkkamer. En ik zie het direct: de computer vertoont zo'n berucht blauw scherm.
Wat is dat nu weer, denk ik als een soort echo. Ik zet de computer uit en aan, maar dat helpt niet. Steeds diezelfde boodschap: unmountable_boot_volume, gevolgd door een hele lap onbegrijpelijke tekst. Het systeem start niet meer op, ook niet in veilige modus. Ik begrijp dat hier zwaarder geschut dan uit- en aanzetten voor nodig is.
Gelukkig heb ik mijn laptop nog. Ik zoek op het internet wat er aan de hand zou kunnen zijn en wat ik eraan zou kunnen doen. Het kan dus van alles zijn, van een kapotte IDE-kabel tot aan een virus. Dis noemen ze een harddisk crash. Maar de remedie blijkt duidelijk: ik moet het systeem opstarten vanaf de Windows XP-cdrom, in console-modus, en dan via het commando "chkdsk /r" de boel herstellen. Gelukkig kan ik mijn XP-cdrom snel vinden en met enig gehannes in de system setup (F2) lukt het me ook om vanaf de cdrom te kunnen opstarten. Inmiddels draait de chkdsk al meer dan een uur. Roda JC-Vitesse is al hoog en breed afgelopen (2-4, kennelijk een interessante tweede helft), maar de herstelactie loopt nog wel even.
Ik hoop dat deze actie resultaat zal hebben. Fingers crossed.
Anderhalf uur later. Alles doet 't weer. Wat dit nu weer geweest is? Wanneer ik mijn computer weer aanzet zie ik dat de laatste systeemactie voor de storing het downloaden van een Windows-security-update is geweest. Zou dat de oorzaak zijn geweest? Ik kan het me niet voorstellen, maar toch...
Onverklaarbaar. Alleen zo kan ik de gebeurtenissen van vandaag kwalificeren. Franz besloot vanmorgen in te gaan op de uitnodiging van Blogger om zijn blogs, (Franz' World, de Abovolonisten, de Oscar Moenstrofee en de Website voor het Fatsoen) te upgraden. Blogger beloofde allerlei mooie nieuwe features en nog eenvoudigere schermen om te kunnen posten. Daar kreeg hij dus mooi spijt van.
Sinds 12 uur vandaag waren de blogs uit de lucht. Franz kreeg het spaans benauwd. Meerdere e-mails naar de Blogger helpdesk, enkele posts op de Blogger forums, vele zweetdruppeltjes. En toen eindelijk, om 21:21 kreeg hij een e-mailtje van Blogger waarin stond dat de migratie mislukt was, maar dat alles weer bij het oude zou zijn. Niet dus! Alles blogs zijn er weer, maar om de een of andere reden is er nog maar één persoon geautoriseerd om te posten op Franz' World en dat is, u raadt het al, Ir. Marcus Koperslager. I'm back!
Totdat de technische problemen bij Blogger zijn opgelost zult u Franz, Fury Noir, De Regenjas en Baba O'Riley dus moeten missen. De Tank heeft een coup gepleegd; ik neem namens hen de honneurs waar. Op de u bekende geheel eigen wijze.
Op verzoek van onze systeembeheerder houd ik sinds enkele dagen de spam die ik in mijn inbox ontvang nauwlettend bij. Dat is nodig om het spamfilter van het e-mailsysteem goed in te stellen. Ik heb nu zeven dagen spam bewaard, tijd voor een eerste tussentijdse statistische analyse.
In totaal heb ik 64 spam-berichten ontvangen, in de volgende categorieën:
Ik lust geen spam. Ik heb een hekel aan spam. ik wil een virtuele sticker op mijn e-mailbrievenbus.
Ik wou dat spam nooit uitgevonden was. Dat hebben we mooi te danken aan die Noormannen die in de Middeleeuwen dat onzalige spul mee naar Engeland hebben gebracht. Hier het bewijs op video.
