IJs

Het is weer eens tijd voor een onthulling: ik kan niet schaatsen. Tenminste, ik denk dat ik het niet kan, want ik heb het nog nooit gedaan. Misschien dat wanneer ik het eens zou doen, dat ik dan de vonken uit het ijs schaats, dat ik dan de master zou blijken, maar ik schat de kans daarop buitengewoon klein. Laten we het er maar op houden dat ik niet kan schaatsen.

Schaatsen leer je wanneer je klein bent. Op slootjes. Ik was een klein Fränzchen in de jaren zestig in Oud-IJmuiden. En laten er in Oud-IJmuiden nou geen slootjes zijn! Geen enkele. Niks noppes nada. Oud-IJmuiden was een zeer onaantrekkelijke omgeving om te wonen, om te spelen, om kind te zijn, om te leren schaatsen. Niemand van mijn vriendjes kon schaatsen. Het lag niet aan mij, maar aan mijn omgeving.

In 1968 verhuisde ons gezin naar de Bollenstreek. Daar konden alle jongens van mijn school schaatsen. Als er ijs lag, dan schaatsten ze de hele streek in de rondte. Maar ik kon niet mee, want ik kon niet schaatsen. Ik had zelfs geen schaatsen.

En het is nooit meer goed gekomen.

Reacties

FritZ zei…
Maar je kan het alsnog gaan leren!
Baba O'Riley zei…
Ach, ik ken meer mensen die niet kunnen schaatsen.......Voordeel is dat je dan ook niet dor het ijs zakt en gewoon WARM bij de verwarming zit ipv in de vrieskou rond te huppelen.
Isis zei…
Of het manco zit in onze genen...
Roos zei…
Papa Mark kan het wel (:

Populaire posts van deze blog

IJzeren Poort

Lemming management

Gezellig een stukje varen - Albert Edelfelt, twee schilderijen