Het colbert

"In matters of the cloth he is as fickle as can be"

Maandagmorgen. Voor dag en dauw opstaan. Koffie, douchen, aankleden. Hé, kijk nou eens aan die kledinghanger: dat jasje hoort niet bij die pantalon. Hoe kan ik nou zo stom zijn om die samen aan één knaapje te hangen?

Iets later, hoewel nog steeds erg vroeg. Ik pak mijn spulletjes bij elkaar. Voor eerst een ochtend op Schiphol en daarna naar Parijs. Morgenavond terug. Laptop, mobieltje, ondergoed, toiletspulletjes, paspoort. Paspoort? Waar heb ik dat onding nou weer gelaten. Ik zoek me suf, maar kan hem niet vinden. De tijd dringt. Visioenen van noodpaspoorten. Ik besluit om dan maar zonder paspoort te gaan vliegen. Met alleen een rijbewijs moet het ook lukken. Hoop ik. De week begint lekker.

Ik kom op kantoor waar een uitgelaten groepje collega’s me opwacht. “Wil je voortaan niet meer mijn colbert aantrekken als je naar huis gaat?” Het duurt even voordat het tot me doordringt. Maar dan ineens: beng! Ik heb vrijdag het verkeerde colbert van de kapstok gepakt toen ik naar huis ging. Dat verklaart de vreemde combinatie in de kledingkast – dat verklaart de vermissing van mijn paspoort. Ik sprint naar de kapstok, zie daar een bekend jasje hangen en haal met een opgelucht gevoel het paspoort uit de binnenzak. Pfffff.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Lemming management

Gezellig een stukje varen - Albert Edelfelt, twee schilderijen

Gewoon lekker