Tien jaar geleden overleed David Bowie. Dat klinkt als een herdenking, maar zo voelt het niet. Het is meer een meetpunt. Een moment waarop ik even stilsta en merk: ik sta ergens anders dan toen. Toen Bowie stierf woonde ik in Haarlem. Stadsgeluiden, agenda’s, werk dat de dagen ordende. Ik weet nog waar ik was toen het nieuws binnenkwam. Ik zat in de auto, onderweg naar Capelle a/d IJssel, 7.25 uur, NPO Nieuwsradio, bij de verkeerslichten op Europaweg in Schalkwijk. Mijn herinnering aan dat moment is nog steeds scherp: verrassing, ongeloof, en daarna de behoefte om te luisteren. Alsof muziek iets kon doen wat woorden niet konden. Bowie hoorde bij mijn leven, hij was er altijd. Tussen afspraken, deadlines, het gewone gedoe. Nu woon ik in Balk. Fries platteland. Ruimte, lucht, stilte die geen leegte is maar aanwezigheid. De weg van Haarlem naar Balk was geen rechte lijn, maar wel een duidelijke overgang. En ergens onderweg ben ik ook met werken gestopt. Gepension...
Reacties
Vergeet niet dat Khalid volgens de regels van het spel gewoon is bestraft en dat je dat dus niet kan aanvechten. Dat betekent dat je niet de individuele gevallen moet aanvechten, maar de fatsoensregels in het voetbalspel in het algemeen. Mijn advies: laat de spelregels aanpassen.
Verder vind ik het jammer dat je alleen dit aspect van fatsoen aanpakt. Er zijn in deze wedstrijd toch wel meer fatsoensnormen gebroken door spelers? Neem bijvoorbeeld de Schwalbes van de heren Van Bommel en Figo. Je kan ook het niet teruggeven van de bal door Johnny Heitinga nog noemen. Of de schandalige overtreding van Deco op Heitinga die daarop volgde. Mocht je nog meer voorbeelden nodig hebben? Deco houdt de bal vast waardoor Nederland geen vrije trap kan nemen. Dat is ook niet fatsoenlijk.
Gelukkig kan Ivanov zo lid worden van je partij: hij deelt gewoon fatsoenlijk kaarten uit. En kan nog optellen ook: twee keer geel is rood.
Groeten,
FritZ