Remco bedankt

Vanmiddag was Franz bij zijn tandarts. In Alphen aan den Rijn, want zie maar eens aan een nieuwe tandarts in Haarlem te komen. Remco, zo heet de snoodaard, heette Franz van harte welkom. "Hoe is het er mee, alles okee", vroeg hij belangstellend. Ja, ja.

Eerst voor de zoveelste keer wing-bites laten maken. Wat een gemeen ding moet je in je mond houden als ze die foto's maken! Remco was tevreden met wat-ie zag op de foto's. "Kun je me die foto's ook e-mailen?", vroeg ik. Remco keek me verbaasd aan, die vraag had-ie nog niet eerder gehad. "Dat moet wel kunnen, dacht ik zo. Geef me je e-mailadres maar en dan vraag ik het onze automatiseringsman wel". Ben benieuwd.

Toen begon het echte werk. Eenmaal in de stoel ben je aan de goden overgeleverd, of in dit geval in the mercy of Remco's hands. Ik was een paar weken geleden een vulling verloren en die moest hoognodig worden vervangen. Het werd een kwelling, zoals ik nog niet eerder heb meegemaakt in die stoel. De "vulcatie" (Remco's jargon begint steeds minder geheimen voor me te hebben) bleek dieper dan gedacht en slechts door de uitoefening van buitengewoon veel kracht kreeg Remco het ding op de plaats. Hij behandelde de linkerkant van mijn onderkaak als was het een boksbal, een stuk klei waarin hij het een of andere figuurtje wilde drukken. En hij wist van geen ophouden.

Uiteindelijk zat-ie. Ter controle nog maar weer eens een fotootje gemaakt. Alles okee, over zes maanden terug.

En uiteindelijk zit ik er mee. Ik heb nu een vreselijke pijn in mijn kaak. Paracetamol, port, whiskey, niks helpt.

Reacties

Belladonna zei…
Remco weegt ong. 100 kilo en geloof me hij zet nog net niet zijn knie op je borst als hij met je bezig is. Ik spreek uit ervaring, door hem ben ik nog in het bezit van zes ondertanden de rest is aan Remco's enthousiasme tenonder gegaan. Ik voel erg met Franz mee
jack zei…
Hee Franz,
spijtig, dat je zo gepijnigd wordt door jouw vriend Remco.
Toen ik echter de kop las, van deze posting van jou, verwachtte ik iets heeel anders.
Afgelopen maandag de 10e juli 2006 verscheen namelijk de allerlaatste CaMu op de voorpagina van de Volkskrant.
CaMu is de gezamenlijke column van Jan Mulder en Remco Campert, die om beurten hun bijdrage leverden aan deze weergaloze onbevangen kijk op de wereld.
Elke ochtend dwaalden onwillekeurig mijn ogen naar de linker onderhoek om te ontdekken of het weer zo'n briljantje was, wat regelmatig het geval was.

Vandaar mijn associatie met jouw "Remco, bedankt!!"

Ik zal Remco missen (net als jij!)
FritZ zei…
@ Jack : Remco schrijft verder in het NRC. Wellicht ook een slijpsteen voor jouw geest?

@ Frans : Zal ik vragen of er nog een plaatsje is bij mijn Annemarie: circa 35 jaar, lang blond haar, bluawe ogen en zeker geen 100 kg. Ik sta altijd na 10 minuten zonder pijn weer buiten. Belledonna ook interesse?
@ Jack : Ik heb zelf ook altijd genoten van Rem's columns. Vooral van de belevenissen van het CDA-Kamerlid drs. Mallebroodje, tevens uitvinder van vele bijzondere attributen, vanuit diens pied-á-terre aan de Haagse Dennenweg. Ook het enthousiaste jonge ding uit de achterban zal hem missen.

Populaire posts van deze blog

Lemming management

Gezellig een stukje varen - Albert Edelfelt, twee schilderijen

Gewoon lekker