"Wist u dat u een dubbelganger had?" De man overvalt me een beetje met deze directe persoonlijke vraag. Ik ben in het grote magazijn van de klant en bespreek de op til staande veranderingen met de mensen die daar werken. Ik heb me op allerlei vragen voorbereid, maar niet op deze. Een dubbelganger? Ik aarzel iets, en dat is voor een andere man aanleiding om de vraag glimlachend te beantwoorden. "Ja, we noemen u Emile Ratelband, omdat 'ie zo op u lijkt". Instemmend gemompel bij de anderen.
Ik heb dus niet alleen een dubbelganger, ik heb ook al een bijnaam. Het zijn allemaal heel aardige mensen die in dat magazijn werken, en ik heb absoluut niet het gevoel dat ze mij niet serieus nemen of zo.
Ik weet niet of ik hier nu blij mee moet zijn of niet. Maar wat kan je eraan doen? Ik accepteer het maar. Tsjakka?
1 opmerking:
De vergelijking ontgaat mij volledig! Misschien de haardracht en ook een brilletje? Wel een compliment... voor Ratelband dan.
Een reactie posten