Muziek die me ouder zag worden
Tien jaar geleden overleed David Bowie. Dat klinkt als een herdenking, maar zo voelt het niet. Het is meer een meetpunt. Een moment waarop ik even stilsta en merk: ik sta ergens anders dan toen. Toen Bowie stierf woonde ik in Haarlem. Stadsgeluiden, agenda’s, werk dat de dagen ordende. Ik weet nog waar ik was toen het nieuws binnenkwam. Ik zat in de auto, onderweg naar Capelle a/d IJssel, 7.25 uur, NPO Nieuwsradio, bij de verkeerslichten op Europaweg in Schalkwijk. Mijn herinnering aan dat moment is nog steeds scherp: verrassing, ongeloof, en daarna de behoefte om te luisteren. Alsof muziek iets kon doen wat woorden niet konden. Bowie hoorde bij mijn leven, hij was er altijd. Tussen afspraken, deadlines, het gewone gedoe. Nu woon ik in Balk. Fries platteland. Ruimte, lucht, stilte die geen leegte is maar aanwezigheid. De weg van Haarlem naar Balk was geen rechte lijn, maar wel een duidelijke overgang. En ergens onderweg ben ik ook met werken gestopt. Gepension...
Neil Young & Crazy Horse - Live at the Fillmore East -1970
Reacties
En hoe melancholisch de draaiende spoelenrecorder, die de zwartwit foto's op de DVD ondersteunt! Herinneringen aan mijn eerste Akai tapedeck herleven.
Overigens ontdekt ik op het hoesje een interessant - typisch Neil Young-knullig - logo'tje met daarop de indicatie "Neil Young Archives Performance Series, disc 02". Het lijkt of ik er eentje gemist heb, of komt er later toch nog meer??!!